ΕΤΑΙΡΟΣ

 

 

■7^<

ΕΤΑΙΡΟΣ

Ο Σεβ:. Διδ:. μετά από την κρίση του, με τον Γνώμονα, τον Κανόνα, τον Διαβήτη, και τη Στάθμη με το νήμα της, έκρινε ότι Αδδ:. Μαθ:. είναι άξιοι και ικανοί να τους αυξηθεί τη μισθοδοσία, δηλαδή να προαχθούν σε Εταίροι.

Μέχρι τώρα εξετάσαμε το βαθμό του Μαθητή που εκεί περιλαμβάνεται η μύηση του νεοεισερχόμενου στον Τεκ:. και η προσπάθεια του να κατεργαστεί την Ακατέργαστη Λίθο σε Κατεργασμένη, κυβική, και ορθογώνια Λίθο, ο κατά δύναμη Αποσυμβολισμός του Ναού, που όπως είδαμε δεν είναι τίποτα άλλο από το ίδιο μας το Εγώ, και με τα σταθερά και μικρά βήματα που πρέπει να κάνει, να κατορθώσει να δει τις ακτίνες του Ανέσπερου Φωτός.

- Αλλά ποιος είναι ο Εταίρος;

Στις Εργατικές Συντεχνίες οι Εταίροι δεν ήταν τίποτε άλλο από ειδικευμένοι τεχνίτες στις διάφορες εργασίες που χρειάζονταν για την οικοδόμηση κάθε οικοδομήματος. Δηλαδή οι Τέκτονες (κτίστες), οι λαξευτές, οι ξυλουργοί, οι μεταλλουργοί κ.λπ. Αυτοί που αποτελούσαν και το κύριο σώμα των Συντεχνιών. Μόνο με την συμμετοχή των Εταίρων (Βοηθών) θα μπορούσε να τελειώσει ένα έργο.

Στις αρχαίες λιπών Θρησκείες οι βαθύτερες σκέψεις και επιδιώξεις του Πνεύματος αλλά και της Λογικής που τις υπαγόρευε η Διάνυα ήταν τόσο ασαφείς που αναγκαστικά τους διδάχτηκαν «μυημένοι» υπό μορφή σύμβολων.

Η συμβολική αυτή ασάφεια όμως μας δίνει την δυνατότητα για πολλές ερμηνείες, φτάνοντας σε σημείο να είναι αδύνατη, η οφθαλμοφανής αντίληψη με στις συμβατικές πεποιθήσεις. Τις ασάφειες των ερμηνειών αυτών λοιπόν, λειτουργώντας αθροιστικά επί ενός οποιουδήποτε θέματος, και προσπάθησαν να εξετάσουν μυστηριωδώς και με μυστικιστικό τρόπο, να τις απεικονίσουν, να τις φέρουν στην επιφάνεια και να τις εξηγήσουν με την ανάλογη αίσθηση. Και εφόσον δεν μπορούσαν να τις παρουσιάσουν με την ανάλογη ιδέα τους τελικά, από μονές τους θα γινόταν προφανείς και οικείες

Αλλά οι γνώσεις αυτές που τώρα μας παρέχονται απ’ τα βιβλία και τα συγγράμματα, παλιότερα περνούσαν μέσα από σύμβολα και συμβολισμούς στην τέλεση διαφόρων τελετουργιών και εικονικών αναπαραστάσεων, έγιναν καλύτερα αντιληπτές απ’ τις λέξεις, περισσότερο κατανοητές και με περισσότερα νοήματα, και ποιο αντιληπτές για τον ανθρώπινο Νου.

Οι τελετές του Τεκτονισμού δεν είναι ένα κείμενο προς ανάγνωση, αλλά μια ώθηση για προβληματισμό, που απαιτεί έρευνα, ώστε η φιλοσοφική τους ερμηνείας είναι το κύριο μέσο του αποσυμβολισμού. Τα σύμβολα λοιπόν είναι οι διδασκαλίες που μας παραδίδει ο Τεκτονισμός. Οι ομιλίες, αν και υποκειμενικές πολλές φόρες και μονόπλευρες, αποτελούν μια καλή προσπάθεια κατανόησης των συμβόλων και των συμβολισμών.

Ένας ολοκληρωμένος Τεκ:. δεν πρέπει να αρκείτε στο να ακούει μια ομιλία ή να κατανοεί ένα πίνακα χαράξεως ενός Αδ:. Αλλά βοηθούμενος απ’ αυτές και αφού του υποδειχτεί ο δρόμος, να τις μελετήσει, να τις ερμηνεύσει και να τις αναπτύξει.

Η διατήρηση του νομίμου κράτους, των νόμων του, και της Θρησκείας του αποτελούν μέρος των υποχρεώσεων ενός χρηστοήθη Τεκ:. Όμως πάντα η τάξεις του ιερατείου δεν ήταν πρόθυμες να καταστήσουν τους απλούς ανθρώπους, κοινωνούς των μεγάλων αυτών αληθειών.

Ο Χριστιανισμός μας δίδαξε, την δοξασία της Αδελφότητας, αποκηρύσσοντας την πολιτική της Ισότητας με τις διδαχές τις υπακοής στον Άνακτα Καίσαρα.

Η μοναστική κοινότητα υπάρχει, η Αδελφότητα και η Ισότητα, αλλά στερείτε της Ελευθερίας.

Ο Τεκτονισμός διακηρύσσει την τριπλή πανανθρώπινη κληρονομιά, Ελευθερία, Ισότης, Αδελφότης.

Οι Αλήθειες αυτές είναι οι πήγες απ’ τις όποιες αναβλύζουν οι υποχρεώσεις. Έτσι ο άνθρωπος είναι υπεράνω των θεσμών και όχι οι θεσμοί υπεράνω του ανθρώπου, γιατί αυτός έχει την φυσική υπεροχή όλων των θεσμών οι οποίοι δημιουργήθηκαν και υπάρχουν για να υπηρετούν αυτόν και όχι να υπηρετούνται απ’ αυτόν

Αυτό επιβάλει στον άνθρωπο μια Αλήθεια και ένα καθήκον, την Ελευθερία. Ο Τέκτον οφείλει να είναι ελεύθερος με τον εαυτό του, να διατηρεί την Πατρίδα του Ελεύθερη ή να την απελευθερώνει απ’ την Τυραννία και την απειλή του Σφετερισμού απ’ τους εχθρούς της. Έτσι η Ελευθερία της Διακυβέρνηση, η Ελευθερία της Σκέψεως, η Ελευθερία της Συνειδήσεως, και η Ελευθερία του Λόγου απέκτησαν ευρύτερο πατριωτικό νόημα.

Όλα αυτά είναι αναφαίρετα δικαιώματα και αυτοί που τα έχασαν έχουν κάθε δικαίωμα να τα ξαναποκτήσουν άμεσα. Αλλά δυστυχώς όμως, όπως κάθε αλήθεια πάντα διαστρεβλώνεται σε ψέμα και ένα ψέμα εφαρμόζεται πάντα λανθασμένα, έτσι και αυτές οι Αλήθειες υπήρξαν το Ευαγγέλιο της αναρχίας.

Ο Τεκτονισμός κατάλαβε πολύ νωρίς αυτές τις Αλήθειες και αναγνώρισε τις αυξημένες του υποχρεώσεις. Και τότε τα σύμβολά του απέκτησαν ευρύτερη έννοια και στη δεδομένη στιγμή δανειζόμενοι απ’ τα εργαλεία των Λιθοξόων - Τεκτόνων απέκτησε νέα και ποιο κατάλληλα σύμβολα.

Ο Τεκ:. πιστεύει λοιπόν ότι αυτές οι Αλήθειες βρίσκονται κάτω απ’ τη σκέπη του Θεού και δεν μπορεί να αγνοηθούν από κανένα. Είναι μια Αλήθεια που δημιούργησε μια ολόκληρη κληρονομιά που η κάθε γενιά οφείλει παραλαμβάνοντάς την να γίνει ο θεματοφύλακάς της, να την προσαυξήσει και υποχρεούται να την κληροδοτήσει ακέραια στις επερχόμενες γενεές. Ο Τεκτονισμός αναγνώρισε αυτό ως αληθινό, ότι δηλαδή το να παρουσιάζεται μια Αλήθεια ή μια οποιαδήποτε ανθρώπινη αρετή έμφυτη ή αν καλλιεργείται είναι μια μεγαλοσύνη της πνευματικής δόξας του ανθρωπίνου γένους.

Το καλύτερο δώρο που μπορεί να προσφερθεί σε ένα Ελευθεροτέκτονα, κατά τη διάρκεια της Τεκτονικής του ενηλικίωσης, είναι η χωρίς αιρέσεις και θρησκευτικές δοξασίες, να καταστούν απ’ τον Τεκτονισμός, Ώριμοι και Σθεναροί, στην αναζήτηση της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης, όπου Φιλοσοφία και η Επιστήμη δεν αντιπαρατίθενται με την Θρησκεία.

Η Φιλοσοφία είναι η ερμηνεία της γνώσης του Θεού και της Ψυχής εκδηλωμένες μέσα από δράσεις με σοφή αναλογίας.

Είναι ο διανοητικός καθοδηγητής των θρησκευτικών μας συναισθημάτων, είναι η διανοητική και ηθική πρόοδος που παρατηρείτε εμπνέοντας και εξευγενίζοντας τα συναισθήματα μας.

Η Επιστήμη δε πραγματοποιεί και δεν συνδέει την Ηρωική θεώρηση των πραγμάτων με τη Μυστικιστική θεωρία της πνευματικής και στοχαστικής μεθέξεως, " Ακούστε με, και πιστέψτε - έλεγε ο Γαληνός - ότι η σπουδή της Φύσεως είναι ένα μυστήριο, όχι μικρότερης σημασίας απ’ εκείνα (τα Αρχαία Μυστήρια) , αλλά και όχι λιγότερο κατάλληλο για την κατάδειξη της Σοφίας και της Δύναμης του Μ:. A:. Τ:. Σ:. . Τα διδάγματα και τα δρώμενα γι’ αυτή (την Φύση) είναι ασαφή και δυσνόητα τα δικά μας (της επιστήμης) είναι σαφή και αλάνθαστα

Οι πρώτες Γραφές για τον ανθρώπινο γένος εγράφησαν απ’ το Θεό, στη Γη και στους Ουρανούς και η μελέτη αυτών των γράφων είναι Επιστήμη. Όμως η Μεγάλη Βίβλος του Θεού είναι πάντα ανοικτή στην μελέτη ενώπιων τις ανθρωπότητας.

Η γνώση λοιπών από μονή της δεν αποτελεί και Δύναμη. Η Γνώση μετατρέπετε σε Δύναμη και τα αξιώματα της σε κανόνες που αποβλέπουν σε καθήκον για το κοινό όφελος. Η Σοφία είναι η Δύναμη και αρχιμάστοράς της η Δικαιοσύνη η οποία είναι και ο τέλος νομός της Αλήθειας. Άρα ο σκοπός της Επιστήμης και της Μόρφωσης είναι, να καταστήσει τον άνθρωπο Σοφότερο. Εάν δεν μπορεί να το πετύχει αυτό τότε είναι " Φωνή βοώντος εν τη έρημο " είναι σαν το τρύπιο ποτήρι που δεν γεμίζει πότε.

Με την αύξηση της Σοφίας όχι μόνο γνωρίζεις καλύτερα τα δικαιώματά σου, αλλά τα εκτιμάς σε μεγαλύτερο βαθμό και γίνεσαι περισσότερο συνειδητοποιημένος σε ότι άφορα την Άξια και την Αξιοπρέπεια σου. Τότε η υπερηφάνειά σου σε υποκινεί να τα διεκδικήσεις εντονότερα, να διεκδικήσεις περισσότερα, και σε καθιστά ικανότερο και καλύτερα εφοδιασμένο για να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου και την πατρίδα σου, όταν οι άλλοι διακυβεύουν τα πάντα, ακόμα και την ύπαρξή τους. Η Ελευθερία, λοιπόν, είναι μια κατάρα για τους απαίδευτους και τους βάρβαρους.

Οι σπουδές μας ως Εταίροι Ελευθεροτέκτονες είναι, και αυτό θα πρέπει να μας οδηγεί, η Λογική, η Αγάπη, και η Πίστη.

Αλλά οι πράξεις μας στην καθημερινότητα κυβερνώνται περισσότερο απ’ αυτό που πιστεύουμε πάρα απ’ αυτό που γνωρίζουμε, μέσα απ’ την Πίστη και την Αναλογία, πάρα μέσα απ’ την Γνώση και την Λογική.

Η Λογική όταν καταγίνετε με την ερμηνεία του Απείρου σφάλλει. Πάρα την ύπαρξη των συμφορών για τους άξιους, των δυστυχιών για τους ενάρετους, την ευημερία των τυράννων, τις δολοφονίες των μαρτύρων, θα πρέπει να πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας Σοφός, Δίκαιος, Ελεήμων, και Αγαπών υμάς, είναι ο Μ:.Α:.Τ:.Σ:. μια Διάνοια μια Πρόνοια που φροντίζει, ταχτοποιεί και τα απειροελάχιστα γεγονότα και πράγματα.

Η Πίστη, λοιπόν, σ’ ότι κι αν κάνουμε, μ’ ότι κι αν καταπιαστούμε είναι μια ανθρώπινη ανάγκη, κι αλλοίμονο σ’ αυτόν που δεν πιστεύει πουθενά.

Πιστεύουμε ότι ένας άνθρωπος έχει μια καθορισμένη φύση και έχει και συγκεκριμένες ιδιότητες, είναι τίμιος και γενναιόδωρος, ή σκληρός και άδολος, ή ενάρετος και αγαπητός, πιστεύουμε σε γεγονότα τα οποία μπορεί να συνέβη σαν και μας τα μετέφεραν συνάνθρωποί μας, πιστεύουμε ότι ένα γεγονός μπορεί να επηρεάσει ένα άλλο και λογικά δεν μπορεί να εξηγηθεί, αλλά οφείλουμε να μην πιστέψουμε ποτέ αυτό που αρνείται η αυθεντία της Λογικής, να μην πιστέψουμε σ’ αυτόν που επαναστατεί στο αίσθημα του δικαίου, στο παράλογο και αυτοαναιρούμενο, στον αντιτιθέμενο προς την εμπειρία ή την επιστήμη, σ’ αυτόν που αλιώνει τα χαρακτηριστικά του Θεού παρουσιάζοντάς Τον εκδικητικό, κακό, σκληρό, άδικο.

Κανένας άνθρωπος ή ομάδα ανθρώπων δεν μπορεί να είναι αλάθητοι έχοντας το δικαίωμα να αποφασίζει, και να επιβάλει στο τι θα πιστεύουν οι άλλοι συνάνθρωποί μας σχετικά με το δόγμα της πίστεως τους.

Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κρίνει την αλήθεια μονός του διότι κανένας μα κανένας δεν έχει το ανώτερο δικαίωμα κρίσεως από κάποιον άλλον που έχει την ίδια νοημοσύνη και τις ίδιες πληροφορίες .

Η λογική λοιπόν απέχει πάρα πολύ απ’ το να καταστεί ο μοναδικός οδηγός της ηθικής, αλλά θα πρέπει πάντα να συνδυάζετε με την αγάπη και την καλοσύνη ώστε να αποκλειστούν οι φανατισμοί, οι αδιαλλαξίες και οι διωγμοί. Θα πρέπει ακόμα να έχουμε πίστη στον εαυτό μας, στους Αδδ:. μας, στην τέχνη του Τεκ:. και στους συνανθρώπους μας, αλλιώς ο ζήλος μας θα αποθαρρυνθεί και θα μειωθεί, απ’ τις αντιξοότητες και απ’ τα εμπόδια που θα παρουσιαστούν.

Δεν θα πρέπει να ακούμε μόνο τη φωνή της λογικής. Η Δύναμή μας σ’ ότι κι αν κάνουμε πηγάζει περισσότερο απ’ την Πίστη και την Αγάπη που με τη βοήθειά τους ο Τεκτονισμός αναρριχάται στα υψηλότερα σημεία της Ηθικής ώστε να καταστεί Σωτήρας και Λυτρωτής ενός Λαού. Επομένως την κινητήρια δύναμη των ανεργιών μας την έχουν η Πίστη, η Αγάπη και η Ομόνοια, ενώ πηδάλιο το κράτα η Λογική.

Ο ενθουσιασμός συνήθως είναι άνευ λογικής, αλλά χωρίς αυτόν και χωρίς τα φτερά της Πίστης, της Αγάπης, και της Ομόνοιας δεν θα υπήρχαν οι μεγάλοι άνδρες που έγραψαν με Χρυσά γράμματα τα ονόματά τους στις σελίδες της Ιστορίας. Αν και ο Μ:. A:. Τ:. Σ:. ήταν άπλα και μόνο, Πάνσοφος ή και Παντοδύναμος δεν θα είχε δημιουργήσει ποτέ το Σύμπαν.

Ο Ανώτερος Νους (η Διάνοια, η Μεγαλοφυΐα) αυτός δηλαδή που κατέχει την Δύναμη, έχει κυρίως ως βοηθούς, παραστάτες αν θέλετε, την Ισχύ και την Σοφία. Η Ισχύς του είναι άπειρη όπως άπειρη είναι και η Σοφία του. Ανώτερος Νους είναι ο Ήλιος και η Ισχύς και η Σοφία είναι δυο σφαίρες που μεταφέρουν το Φως στο σκοτάδι παρέχοντάς του τη ανακλώμενη Αλήθεια.

Η Ισχύς του πλούτου δια του Ξίφους σε σύγκριση μ’ αυτή του Πνεύματος είναι ασήμαντη, ταπεινή και ευκαταφρόνητη. Σ’ ότι αφορά, τώρα, την κατάκτηση από έναν άνθρωπο, ενός μέρους τη Αλήθειας, αυτό είναι μια κατάκτηση της δικής του προσπάθειας, είναι δίκιά του και μη μεταβιβάσιμη και του έχει χαριστή απευθείας απ’ το Θεό. Είναι ένα ισχυρό όπλο στα χέρια του Ιππότη.

Η επιρροή ενός ανθρώπου από έναν άλλο αποτελεί νόμο της φύσης είτε αυτή προέρχεται, λόγο μεγάλης οικονομικής δύναμης είτε λόγο της διανοητικής υπεροχής.

Αυτό μπορεί να σημαίνει, δουλεία ή υποταγή σε άνομα συμφέροντα. Η κοινωνία θα πρέπει να αλληλοϋποστηρίζεται τόσο πνευματικά όπως οι ουράνιες σφαίρες, όσο και οικονομικά. Μια ελεύθερη χώρα την οποία την κυβερνούν η Διανόηση και η Μεγαλοφυΐα θα προκόψει για πολλά χρόνια. Έθνη που κυβερνήθηκαν από ποταπούς, ανικάνους ή άπλα από ανθρώπους που δεν τους σεβότανε οι υπόλοιποι, δεν επιβιώσαν.

Αν τα Έθνη δεν κυβερνούνται απ’ τη Διανόηση και τη Μεγαλοφυΐα, κανένα σύνταγμα και κανένας νομός δεν μπορούν να τα γλιτώσουν απ’ την παρακμή.

Με τον Διαβήτη και τον Κανόνα χαράσσονται όλα τα Γεωμετρικά και Τριγωνομετρικά σχήματα τα οποία και τα χρησιμοποιούμε στα Μαθηματικά, αλλά Γεωμετρία και Τριγωνομετρία είναι λέξεις που από μόνες τους δεν αποδίδουν κανένα νόημα, έχουν όμως αρκετά ευρεία έννοια.

Ως Γεωμετρία ορίζετε η επιστήμη που σκοπό έχει την μέτρηση της επιφάνια της Γης, των αποστάσεων, του όγκου και το εμβαδόν, κάθε αντικειμένου το οποίο εφάπτεται αυτής (της Γης).

Ως Τριγωνομετρία δε η επιστήμη ήτις μελετά, καταγράφει, και μετρά σχηματικά αντικείμενα έχοντα τρις γωνίες ή τρις πλευρές, και οι δυο αυτές επιστήμες αποτελούν τους βραχίονες της μητέρας των αρηθμογενών επιστημών των Μαθηματικών.

Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη Επιστήμη εκτός των δυο αυτών επιστημών εμπεριέχετε επιπλέον και η Αριθμητική, η Άλγεβρα, οι Λογάριθμοι, οι Ολοκληρωτικοί και Διαφορικοί Λογισμοί, μέσα με τα οποία οι Αστρονόμοι επιλύουν τα μεγάλα αστρονομικά προβλήματα ή ερμηνεύουν τους Νόμους των Άστρων.

Με τη μέθοδος λοιπόν του τριγωνισμού πραγματοποιήθηκαν οι τοπογραφήσεις της Γης. Αν κατορθώσουμε και δημιουργήσουμε ένα τρίγωνο του όποιου η βάση του ευρίσκετε επί της Γης, η δε κορυφή του εις έναν αστέρα του σύμπαντος στο άπειρο αυτομάτως δημιουργείτε ένα αντίστοιχο αντεστραμμένο τρίγωνο με την κορυφή προς τα κάτω και - ως εν τοις άνω ούτω και εν τοις κάτω, το άπειρο ισούται με το άπειρο.

Αρετή είναι το ηρωικό θάρρος του ανθρώπου να πράττει αυτό που πιστεύει ότι είναι σωστό χωρίς να υπολογίζει τους πειρασμούς του σώματος και του μυαλού του. Είναι υπόλογος για τις εφαρμογές των αρχών αυτών που πιστεύει και για το αποτέλεσμα τους και όχι αν αυτές είναι σωστές ή όχι. Η αφοσίωση και ο ενθουσιασμός είναι πιο άσκοπος από την ορθή δράση Το τέλος της σκέψεως είναι η δράση.

Σε κάθε πιστεύω θρησκευτικό ή πολιτικό, όπως και μέσα στην ανθρώπινη ψυχή υπάρχουν δυο δυνάμεις, η Διαλεκτική και η Ηθική.

Μόνο όταν αυτές οι δυο δρουν εναρμονισμένα έχουμε ως αποτέλεσμα την τέλεια διδαχή. Υπάρχουν άνθρωποι που στα λόγια (διαλεκτικά) είναι Τεκ:. παρ’ όλα αυτά είναι ηθικώς βέβηλοι, ακριβέστερα πιστεύουν μόνο με τη σκέψη. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν απόλυτη πίστη στη λογική τους αλλά αδυνατούν να εφαρμόσουν τις διδασκαλίες του. Υπάρχουν όμως και πολλοί οι οποίοι αν και δεν μυήθηκαν ποτέ, είναι πολλή ποιο Ηθικοί και από τους Τεκ:. . αυτός λοιπόν που πράττει Ορθά (σωστά) είναι πολύ καλύτερος απ’ αυτόν που σκέπτεται Ορθά (σωστά).

Αλλά ας μη βιαστούμε Αδδ:. να υποθέσουμε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι υποκριτές, και πως η συμπεριφορά τους δεν είναι ανάλογη με τα αισθήματά τους. Δεν υπάρχει ελάττωμα που να είναι σπάνιο, ούτε κι έργο να είναι πιο δύσκολο από την συστηματική υποκρισία. Μόνο οι καινοί άνθρωποι μπορούν να κρίνουν έτσι τους άλλους. Η αλήθεια όμως είναι ότι η πίστη, γενικώς, έχει πολύ λίγη επιρροή στον τρόπο συμπεριφοράς, είτε πρόκειται για θρησκευτική πίστη, είτε για πολιτική.

Ο Τεκτονισμός δεν προσπαθεί να αλλάξει την ανθρώπινη συμπεριφορά και να κάνει έντιμους αυτούς που γεννήθηκαν απατεώνες.

Ο Απ. Ιάκωβος μας λέγει. " Εκείνος που ακούει έναν λόγο και δεν τον εφαρμόζει μοιάζει με έναν άνθρωπο που βλέπει το πρόσωπό του στον καθρέπτη και το αναγνωρίζει ως δικό του. Μόλις όμως απομακρυνθεί απ’ αυτόν το ξεχνά αμέσως. Έτσι είναι κι αυτός ο οποίος διδάχτηκε τον Τέλειο νόμο της Ελευθερίας και τον ακολούθησε πιστά και έκανε έργα αυτά που άκουσε και δεν τα ξέχασε, αυτός είναι ευλογημένος στην εργασία του. Εάν κάποιος, μεταξύ μας, εμφανίζεται ως ευσεβής και ενάρετος αλλά δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του και εξαπατά ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό τότε η ευσέβειά του δεν έχει όφελος. Εάν, λοιπόν, η πίστη δεν γίνεται πράξη τότε είναι νεκρή και μάταιη. Ο άνθρωπος κρίνεται απ’ τις πράξεις του και όχι μόνον απ’ την πίστη του. Όπως ένα σώμα χωρίς καρδιά είναι νεκρό έτσι νεκρή είναι και μια πίστη χωρίς πράξεις."

Ο Θαλής ο Μιλήσιος έθεσε τις βάσεις του ορθολογικού τρόπου αποκάλυψης της αρχής των όντων.

Ο Σόλωνας επιχείρησε να δώσει στου πολίτες των Αθηνών ένα πολίτευμα ισονομίας και ισοπολιτείας, βασιζόμενο πάνω στην Λαϊκή δύναμη. Και όταν τον ρώτησαν εάν έδωσε στους συμπολίτες του τους τέλειους νόμους απάντησε, « έδωσα τους καλύτερους νόμους που είναι ικανοί να δεχθούν». Είναι μια απάντηση απ’ τις πλέων βαθυστόχαστες και σπάνια ικανή να την αντιληφθεί κάποιος.

Ο Σωκράτης ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα της Αρχαιότητας, μας δίδαξε την πίστη στο Θεό, την Αθανασία της ψυχής, και την ηθική του καθήκοντος, καθήκον είναι η υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους. Ο σοφός Σωκράτης στάθηκε μπροστά στη Σοφία και στην Απεραντοσύνη του Δημιουργού και αναγνωρίζοντας την δική του ανεπάρκεια είπε αυτό το περίφημο ρητό "Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα ". Η Σεμνότης, η ταπεινοφροσύνη, και το " γνώθι σ’ αυτόν ", ήταν τα μεγάλα του ιδανικά και πιστεύω.

Ο Λυκούργος ο μεγάλος Σπαρτιάτης νομοθέτης είχε ως σκοπό να κάνει όλους τους πολίτες ελεύθερους και ισόνομους. Οι νόμοι είναι ανθρώπινα δημιουργήματα και προσπάθεια τους είναι να αναπαραστήσουν την Θεία Δικαιοσύνη, αλλά δεν τα καταφέρνουν πάντα.

Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος. Είναι αυτός που μετονόμασε τους Σοφούς σε Φιλοσόφους (φίλους της Σοφίας) αφού η Σοφία είναι μόνο του Θεού. Μας δίδαξε την μετενσάρκωση, αλλά η διδασκαλεία του αυτή έμεινε μακριά απ’ τα βέβηλα μάτια και αυτιά, αφού όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν την ίδια πνευματική ανάπτυξη και δεκτικότητα ώστε να δεχτούν, τις έστω και Στιγμιαίες Αλήθειες.

Η κάθε γνώση του ανθρώπου πάνω στην Τέχνη, στην Επιστήμη, και στην Φιλοσοφία που αποκτά ο άνθρωπος τον βοηθά και του είναι χρήσιμα εργαλεία ώστε να μπορέσει να λυτρωθεί απ’ τα πάθη του.

Πολλές αλήθειες είναι αλήθειες προσωρινές, μιας περιόδου, και όχι Αιώνιες Αλήθειες. Αλλά η οποιαδήποτε μεγάλη αλήθεια και αν ειπωθεί έχει τόση δύναμη και ζωτικότητα ώστε να υλοποιηθεί, είτε αυτή είναι θρησκευτική, είτε πολιτειακή, ή οποιαδήποτε άλλη, είναι μια Αλήθεια για εκείνη την στιγμή, την περίοδο, και μάλιστα τόσο καλή, όσο ικανοί ήταν οι άνθρωποι για να την αντιληφθούν.

Το να επιβάλουμε ένα ιδεώδες ή μια ιδεώδη αλήθεια ή νόμο σε ανίκανους και κυρίως αδαείς (μη σκεπτόμενους) ανθρώπους είναι άσκοπο και ανώφελο.

Υπάρχει ελάχιστο ενδιαφέρων εκ μέρους των ανθρώπων για τις Ύψιστες και Ανώτερες Αλήθειες, είναι όντως δυσνόητες, και ακατανόητες για τον μέσο άνθρωπο όπως ακατάληπτος είναι και ο Ανώτερος Άνθρωπος ο οποίος φαντάζει σαν Ουτοπία και ψέμα, για τον ακαλλιέργητο άνθρωπο.

Κάθε αλήθεια ήταν και ένα Ευαγγέλιο που περιμένει τον Μεταρρυθμιστή του για να την κηρύξει. Μερικοί παραμένουν ικανοποιημένοι με τις παλιές διδασκαλίες, όταν οι άλλοι έχουν φτάσει σε μια Ανώτερη Αλήθεια. Αυτούς θα πρέπει να τους λυπούμαστε και να τους βοηθήσουμε να βρουν τον δρόμο τους στην αναζήτηση του Ανεσπέρου Φωτός, της Ανώτερης Αλήθειας. Σπάνια θα συναντήσουμε κάποιον να συμφωνεί έστω και με τον ίδιο του τον εαυτό!

Πως λοιπόν έχουμε την απαίτηση να συμφωνήσουν σε θέματα που βρίσκονται πέρα απ’ τις αντιλήψεις τους και τις διεγέρσεις των αισθήσεων τους;

Πως μπορούμε να συσχετίσουμε την ύπαρξη του Άπειρου απ’ το Αόρατο;

Πόσο μάταια προσπαθούμε να δούμε πέρα στο Άπειρο;

Ο Εταίρος θα πρέπει να διδάσκεται και να μην επαίρεται για τη Σοφία του.

Η έπαρση και η υποστήριξη αβάσιμων θεωριών είναι χειρότερη απ’ την άγνοια.

Στον Τεκτονισμό ταιριάζει η ταπεινοφροσύνη.

Πάρτε μια ήσυχη στιγμή της ζωής σας και προσθέστε δυο ιδέες, την Ανθρωπεία και τη Υπερηφάνεια, και φανταστείτε τες στον εαυτό σας: θα δείτε ένα πλάσμα, σε μια απειροελάχιστη στιγμή, να βαδίζει αγέρωχα διασχίζοντας το διάστημα στο άπειρο περιβεβλημένος με την δόξα της μικρότητας του!

Αξίζει σ’ αυτό το πλάσμα λοιπόν να κατασκευάζει για τον εαυτό του ένα στέμμα της ματαιοδοξίας αρνούμενο τον ίδιο του τον εαυτό, και να εμπαίζει τους συνανθρώπους του; Αυτός ο υπερόπτης άνθρωπος δεν κάνει πότε λάθος; Δεν υποφέρει πότε; Είναι αθάνατος; Δεν πονά ή δεν πόνεσε πότε στη Ζωή του;

Οι τιμές και οι θέσεις δεν ταιριάζουν σ’ έναν Τέκτονα όσο και αν είναι βέβαιος, σίγουρος και ικανός ότι θα τις υπηρετήσει επαρκώς. Όμως δεν θα πρέπει ούτε να τις αποζητά άλλα ούτε και να τις απορρίπτει αν παρουσιαστούν. Είναι ευλογία να αποδέχεσαι την εύνοια της τύχης, αλλά είναι καλύτερη η αποδοχή τους όταν δεν συνοδεύετε κι από την θλίψη της απώλειας της. Τα μεγαλύτερα κατορθώματα, επιτεύγματα δεν πραγματοποιήθηκαν υπό το φως των προβολέων ούτε εμπρός σε μια κατάμεστη από κόσμο κερκίδα.

Η Τεκτονική παιδία αρχίζει με την απόρριψη, το κάψιμο των διανοητικών και ηθικών μας ειδώλων, των προκαταλήψεων μας, των λανθασμένων μας ιδεών, των ανάξιων και αγενών μας στόχων, της υπέρμετρης αλαζονείας μας.

Είναι απαραίτητο να αναζητούμε και να αποζητούμε με πάθος τα εγκόσμια αγαθά, αλλά με την Ελευθερία, που κατέχει τους Τέκτονες, έρχεται και ο διακαείς πόθος για την εγκόσμια αλληλεγγύη και πρόοδος. Η επιθυμία για πλουτισμό, το άγχος και ο φόβος της φτώχειας δεν θα πρέπει να μας γίνονται εμμονές. Το λογιστικό βιβλίο να μην είναι η Βίβλος μας και το βιβλίο εσόδων - εξόδων το καθημερινό μας Προσευχητάρι. Έτσι δημιουργούνται, οι απάτες, οι ανήθικες πρακτικές, οι ανίερες και άσπλαχνες πράξεις, απ’ όπου, ο σφετεριστής και εκμεταλλευτής δημιουργεί κέρδος εκμεταλλευόμενος τον κόπο και τον μόχθο των εργατών του, κερδοσκοπεί εις βάρος των συνανθρώπων του. Αυτές, και οι ακόρεστες ορέξεις για τη απόκτηση και κατοχή αξιωμάτων, χωρίς να παραβλέπουμε, το ψεύδος, την δολοπλοκία και την απάτη, είναι οι εγγενείς αιτίες που καθιστούν τον άνθρωπο μιαρό και χαμένο κι από την ίδια του την ψυχή. Αυτοί χάνουν την ψυχή τους πολύ πριν πεθάνουν.

Ο Μ. Αλέξανδρος έλεγε «τίποτε δεν είναι ευγενέστερο από την εργασία».

Μόνο με την εργασία ακόμα και οι Βασιλείς δικαιούνται τον πρέποντα σεβασμό.

Ακόμα και στους πλέων ευγενικούς θεσμούς η Εργασία και ο Μισθός είναι συνυφασμένα μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Αυτά που έπονται της εργασίας είναι τόσο ευχάριστα και μας δημιουργούν μια τέτοια υπερηφάνεια που είναι πολύ ποιο γλυκιά και από ότι μας δημιουργεί η σχόλη κι ανάπαυλα.

Μήπως στην εργασία δεν εκείνη που οι Σοφοί όλων εποχών δεν αφιέρωσαν την Ζωή τους; Το μέγα έργο στο οποίο μας προτρέπει και μας παροτρύνει ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι η προϋπόθεση στην πραγματικότητα μιας ενεργούς συμμετοχής εκ μέρους μας στην ποιο θαυμαστή επιχείρηση που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος Νους, πρόκειται για την δημιουργία του κόσμου ή για την αποπεράτωση της. Για να μπορέσουμε να αποθανατίσουμε τους εαυτούς μας θα πρέπει ανεπιφύλακτα να τεθούμε στη υπηρεσία αυτού του μεγάλου Έργου. Γιατί όσο περισσότερο και καλύτερα εξασκούμε την Μυητική μας Εργασία τόσο καλύτερα και περισσότερο ανεβαίνουμε στην κλίμακα των όντων.

Κανένας μας δεν θα πρέπει να υποτιμά την εργασία των ταπιών, των μη εχόντων επιρροή στον άνθρωπο. Δεν υπάρχει ώριο επίδρασης σε μια καλή πράξη, ενός Σοφού λόγου, ή μιας γενναίας προσπάθειας. Τίποτα δεν είναι λύγο ή μικρό. Εκείνος που είναι δεκτικός στα βαθύτερα νοήματα της φύσεως το γνωρίζει καλά. Τα πάντα εργάζονται για τα πάντα. Μια καταστροφή δεν είναι χαμός ή εκμηδένιση, άλλα αναγέννηση.

Το αυτεξούσιο του ανθρώπου και η εξουσία του στον ίδιο του τον εαυτό ονομάζεται Ελευθερία. Εκεί που δυο ή περισσότερες εξουσίες συγκεντρώνονται και αρχίζουν να σχετίζονται μεταξύ τους τότε έχουμε την αρχή της Δημοκρατικής Πολιτείας. Σ’ αυτή όμως τη σχέση η κάθε εξουσία πρέπει να συνεισφέρει ένα συγκεκριμένο τίμημα για να δημιουργηθεί το κοινό Κοινωνικό Δίκαιο. Αυτό το τίμημα είναι αποδεκτό απ’ άλλους αρκεί να υπαρχή η ίση συνεισφορά προς την κοινή εξουσία. Η ταυτότητα αυτών των παραχωρήσεων αποτελεί την Ισότητα. Αυτή είναι και η προστασία του συνόλου που διαχέει τις ενέργειες του προς όλους και προς τον καθένα ξεχωριστά.

Αυτή η προστασία είναι η Αδελφότητα.

Η Ελευθερία λοιπόν είναι η κορυφή και η Ισότητα είναι η βάση μιας δημιουργικής πυραμίδας. Κοινωνικά οι άνθρωποι όλοι έχουν ίσες ευκαιρίες. Πολιτικά όλοι οι ψήφοι έχουν το ίδιο βάρος. Θρησκεύτηκα όλες οι συνειδήσεις έχουν ίσα δικαιώματα.

Στην Ισότητα το βασικό όργανο για τη λειτουργία της είναι η αναγνώριση του δικαιώματος της δωρεάν και υποχρεωτικής εκπαίδευσης και μάθησης, η βασική εκπαίδευση να είναι υποχρεωτική και η ανώτερη εκπαίδευση να προσφέρετε σ’ όλους. Στην Εκκλησία ή στη Στοά θεωρούμε τον εαυτό μας ίσο με τους άλλους. Άλλα το καλύτερο και ιδανικότερο θα ήταν να καθίσουμε όλοι μαζί από κοινού

συζητώντας και συναναστρεφόμενοι μεταξύ μας να βρούμε λύσεις ιδανικές, δίκαιες και αποδεκτές απ’ όλους στην σύντομη αυτή ανθρώπινη ζωή μας.

Έτσι θα είμαστε ίσοι κάτω απ’ το βλέμμα του Θεού όταν αυτός κρίνει τον Κόσμο.

 

Διαφωτισμός και σύγχρονη πραγματικότητα

 

 

Διαφωτισμός και σύγχρονη πραγματικότητα

 

Ο διαφωτισμός αποτέλεσε ένα ιδεολογικό, πολιτικό και πνευματικό κίνημα στην Αγγλία αρχικά ακολούθως στη Γαλλία και σε πολλές άλλες χώρες μέσα και έξω από την Ευρώπη.

Ως πυρήνα της ιδεολογίας και της φιλοσοφίας του είχε τον ορθολογισμό.

Ο αγώνας του στρέφονταν ενάντια στην απολυταρχική μοναρχία, την κάθε είδους πολιτική και θρησκευτική τυραννία, στο σκοταδισμό, τις προκαταλήψεις και τις δεισιδαιμονίες.

Κύριο κοινωνικό φορέα του διαφωτισμού αποτέλεσε η ανερχόμενη αστική τάξη η οποία διεκδίκησε το μερίδιο εξουσίας που της αναλογούσε με σημαιοφόρο την ατομική ελευθερία. Επακόλουθο του κινήματος του διαφωτισμού σε πολιτικό επίπεδο ήταν η αμερικανική και Π γαλλική επανάσταση με βάση τις αρχές και τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας.

Αξίζει να τονισθεί , ότι πλείστοι όσοι επιφανείς ελευθεροτέκτονες απετέλεσαν εκφραστές του διαφωτισμού και συμμετείχαν έμπρακτα στους αγώνες των διαφωτιστών.

Κυριολεκτικά ο διαφωτισμός και ο Ελευθεροτεκτονισμός συμβάδισαν σε αξιακό και ιστορικό επίπεδο διατηρώντας μέχρι σήμερα άρρηκτους δεσμούς οι οποίοι αποτυπώνονται και στην ενσωμάτωση από τον τεκτονισμό των αξιών του διαφωτισμού ήτοι της ισότητας, αδελφότητας και ελευθερίας.

Για τους λόγους αυτούς θα ήταν μάλλον αδόκιμη μια ακόμη παράθεση της ιστορικής διαδρομής του διαφωτισμού, της σχετικής ονοματολογίας του και των αποτελεσμάτων και συνεπειών του στο ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας, πράγματα άλλωστε τα οποία σαφώς είναι γνωστά στους ελευθεροτέκτονες. Αντ' αυτού κρίνεται μάλλον ως επωφελέστερο να επιχειρηθεί μια διερεύνηση της σημερινής πραγματικότητας του ατόμου και των ανθρωπίνων κοινωνιών και της δυνατότητας να αντιμετωπιστούν τα σημερινά προβλήματα σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο στη βάση ενός νέου επικαιροποιημένου και αποτελεσματικότερου διαφωτιστικού κινήματος με τη συμβολή πάντοτε του Ελευθεροτεκτονισμού.

Κρίνεται αναγκαίο να κατανοηθεί ότι η ιστορία δεν έχει τέλος, όσο μεγάλα και αν είναι τα επιτεύγματα μιας εποχής, η ιστορική διαδικασία δημιουργεί νέες πραγματικότητες οι οποίες απαιτείται κατ' αρχή να διαγνωσθούν και ακολούθως να αντιμετωπιστούν τα προβλήματά τους.

Καμία επιτυχία, κανένα επίτευγμα, πολιτικό ή κοινωνικό δεν παγιώνεται στο διηνεκές παρά τις προσδοκίες γι' αυτό. Έτσι συνέβη και με τα επιτεύγματα του ιστορικού διαφωτισμού.

Η τεράστια γνώση  σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης πνευματικής δραστηριότητας και οι σχεδόν άμεσες ευεργετικές συνέπειες που προκάλεσε ο διαφωτισμός, ως μέγιστος κοινωνικός, οικονομικός, πολιτιστικός, πολιτικός, φιλοσοφικός, εν τέλει πνευματικός πολλαπλασιαστής αλλά και ως πρωτόγνωρος ιστορικός επιταχυντής, έδωσε στον άνθρωπο την ελπίδα και την βάσιμη προσδοκία της παγίωσης των αρχών της ισότητας, αδελφότητας και ελευθερίας μεταξύ των ανθρώπων στο διηνεκές.

Του έδωσε την ελπίδα και το όραμα ενός διαρκούς διαφωτισμού που θα αποτελούσε το εφαλτήριο και το μέσο για την ηθική του βελτίωση και την πνευματική του απελευθέρωση αλλά και το θεμέλιο και το λειτουργικό πλαίσιο της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών στις οποίες οι αρχές αυτές θα αποκτούσαν όλο και ουσιαστικότερο περιεχόμενο, για όλο και περισσότερους ανθρώπους, με κινητήρια δύναμη πάντοτε την ανάγκη και την άσβεστη ελπίδα, όχι μόνο των αδυνάτων αλλά και κάθε διαφωτισμένου ανθρώπου για κοινωνική δικαιοσύνη και πρόοδο.

Παρ' ότι οι προϋποθέσεις ήταν καλές, όπως και οι προθέσεις των πατέρων τουλάχιστον του διαφωτισμού, οι προσδοκίες των ανθρώπων διαψεύσθηκαν κατά το μεγαλύτερος μέρος τους.

Με μια ματιά και μόνο στις παγκοσμοιοποιημένες πλέον ανθρώπινες κοινωνίες , με ευκολία βλέπουμε ότι το άτομο όχι μόνο δεν βελτιώθηκε ηθικά και δεν απελευθερώθηκε πνευματικά, τουναντίον παραδόθηκε ουσιαστικά στον ατομικισμό, στην αποκλειστικά υλική ευδαιμονία, την απληστία και την ματαιοδοξία.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αποκοπή του από την κοινωνική του διάσταση, την απώλεια της συνείδησής του ως κοινωνικού ατόμου, προορισμένου κατ' επιλογή αυτού του ίδιου, να διαβιεί μέσα σε κοινωνίες ανθρώπων, με συνεκτικούς δεσμούς με τους συνανθρώπους του, οι οποίοι θα έχουν ως βάση την ισότητα στην απόλαυση δικαιωμάτων και στην εκπλήρωση υποχρεώσεων, την δικαιοσύνη, την ισοτιμία, την ελευθερία στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, την φιλία, τον έρωτα, την οικογένεια, τον σεβασμό των πατέρων και των κοινά παραδεδεγμένων αξιών, την πατρίδα, ακόμα όμως και τις απλούστερες κοινωνικές σχέσεις της καθημερινότητας.

Αποκομμένος πλέον ο άνθρωπος από την κοινωνική του διάσταση κατέληξε να είναι μόνο άτομο, ευεπίφορο μάλιστα να καταστεί σύντομα αυτό που στην ελληνική αρχαιότητα αποκαλούνταν, απαξιωτικά, ως ιδιώτης. Δυστυχώς όμως για το ίδιο το άτομο - ιδιώτη, εν όψει της διαμόρφωσης των κοινωνιών χωρίς τους άνω συνεκτικούς δεσμούς μεταξύ των μελών τους, μέλλει να προσλάβει και μια ακόμη ιδιότητα, αυτή του μοναχικού ανθρώπου. Ιδιότητα την οποία μέσα στην ακόμα υπάρχουσα αυταρέσκειά του και την πρόσκαιρη υλική του αυτάρκεια και ευημερία δεν έχει αντιληφθεί και δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη. Πολύ περισσότερο δεν έχει αντιληφθεί και δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η ιδιότητα αυτή της μοναχικότητας δεν αποτελεί απλά ένα από τα πολλά αποτελέσματα των προηγούμενων κοινωνικοπολιτικών διαδικασιών και διεργασιών που προσφέρεται για φιλοσοφική και κοινωνικοπολιτική ανάλυση, αλλ' αποτελεί συνάμα και απαραίτητη προϋπόθεση - εργαλείο για τη λειτουργία του παγκοσμιοποιημένου πλέον οικονομικού συστήματος και του νέου διεθνούς καταμερισμού της εργασίας.

Υπό το πρίσμα αυτό αξίζει περισσότερο μάλλον να μελετηθεί σήμερα. 

Είναι ευχερέστερο, άτομα μοναχικά χωρίς ουσιαστικούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους, χωρίς δεσμούς φιλίας, έρωτα, οικογένειας, πατρίδας, να μετατρέπονται σε μεταφερόμενους εργαζόμενους ή απασχολούμενους κατά την πρόσφατα επινοηθείσα ορολογία από χώρα σε χώρα σήμερα και από τόπο σε τόπο αύριο και για όσο χρόνο τους χρειάζεται η παγκόσμια παραγωγική διαδικασία, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της την ανάγκη των ανθρώπων για σταθερότητα, ασφάλεια και ελεύθερο χρόνο ο οποίος απαιτείται για την οικοδόμηση ανθρώπινων σχέσεων, τη δημιουργία φιλίας, έρωτα, οικογένειας, ανατροφής νέων παιδιών και δημιουργίας μέσω αυτών ελπίδας για την ανθρωπότητα.

Σταδιακά ο άνθρωπος άτομο, ο άνθρωπος-ιδιώτης ο μοναχικός άνθρωπος χωρίς συνεκτικούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους, χωρίς εστία, χωρίς ελεύθερο χρόνο, που αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη κατά πολλούς προϋπόθεση της ελευθερίας του ανθρώπου, με πλείστες όσες εξαρτήσεις που του προκαλεί η σύγχρονη κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα, θα καταστεί, αν δεν έχει καταστεί ήδη, ανελεύθερος άνθρωπος, μόνο κατ' επίφαση ελεύθερος.

Παρατηρώντας περαιτέρω τη σύγχρονη πραγματικότητα και σε επίπεδο ανθρώπινων κοινωνιών, εύκολα διαπιστώνουμε ότι αυτές δεν λειτουργούν με βάση τις πανανθρώπινες αξίες του διαφωτισμού σε καμία έκφανσή τους. Όλοι οι τομείς των κοινωνιών σε κάθε επίπεδό τους έχουν κυριαρχηθεί από την οικονομική αντίληψη και μόνος στόχος είναι η υλική ευμάρεια με κάθε κόστος, παραβλέποντας τον παράγοντα άνθρωπο και τις ουσιαστικές ανάγκες του, καταστρέφοντας ακόμη και το φυσικό περιβάλλον, αν απαιτείται, για την μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους και ειδικότερα του κέρδους.
Σιγά-σιγά όλο και περισσότερα κράτη απεμπολούν τον κοινωνικό τους ρόλο για παρέμβαση υπέρ των αδυνάτων και την εμπέδωση κοινωνικής δικαιοσύνης με αποτέλεσμα πολλάκις να ευημερούν οι αριθμοί και να δυστυχούν οι άνθρωποι οι οποίοι αφήνονται απροστάτευτοι στους αυτοματοποιημένους  μηχανισμούς των αγορών στις οποίες οι πολλοί δυστυχούν και ευημερούν οι ολίγοι ισχυροί, οι οποίοι όπως είναι αναμενόμενο δεν απεμπολούν τα από αυτούς αυθαιρέτως θεωρούμενα ως κεκτημένα τους.

Για το λόγο αυτό η ανθρώπινη διανόηση στη διαχρονία της , διαφώτισε και πρέπει να συνεχίζει να διαφωτίζει τους ανθρώπους στον αγώνα τους για δικαιοσύνη, ισότητα, αδελφότητα, ελευθερία, αλληλεγγύη και δημοκρατία, με ουσιαστικό περιεχόμενο για όλους και όχι μόνο για λίγους.

Σε αυτόν τον αγώνα, σε πάμπολλες φάσεις του σε διάφορες χρονικές περιόδους της ιστορίας ο Ελευθεροτεκτονισμός είχε τεράστια συμβολή και συμμετοχή .

Συνέβαλε ειδικότερα τα μέγιστα με επιφανή στελέχη του στη σύλληψη των ιδεών και των αρχών του διαφωτισμού και γενικότερα στη διαμόρφωση του φιλοσοφικού του πλαισίου, αλλά και στην υλοποίησή του, πρωτοστατώντας με τους επιφανέστερους αλλά και  με τα απλά μέλη του που ρίχτηκαν με αυτοθυσία στους ανά τον κόσμο αγώνες των ανθρώπων και έχυσαν ποταμούς αίματος για την ελευθερία, την δικαιοσύνη και την αυτοδιάθεση ανθρώπων και λαών.

Παρ' όλους τους αγώνες όμως των ανθρώπων και των επιτευγμάτων τους στο επίπεδο της δικαιοσύνης και της ουσιαστικής δημοκρατίας, μη σταματώντας η ιστορία την αέναη κίνησή της, προκάλεσε και δημιούργησε νέες πραγματικότητες, κλόνισε και κατεδάφισε κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές καταστάσεις που φάνταζαν αιώνιες.

Η κολοσσιαία πρόοδος των θετικών κυρίως επιστημών και η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας είχαν ως αποτέλεσμα τη δυνατότητα ταχύτατης μεταφοράς μεγάλου αριθμού ανθρώπων και αγαθών με χαμηλό κόστος από τη μια μεριά της γης στην άλλη, τη σχεδόν στιγμιαία και με χαμηλότατο κόστος μεταφορά απεριόριστων κεφαλαίων οδήγησαν βαθμιαία και ταχέως στη σημερινή παγκοσμιοποίηση επ' ωφελεία κυρίως του κεφαλαίου λόγω της δυνατότητας ταχύτατης και φθηνής μεταφοράς και επένδυσής του σε οποιαδήποτε χώρα χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και χωρίς ουσιαστική φορολόγηση με συνεπακόλουθη συνέπεια την τερατώδη συγκέντρωση παγκόσμιου πλούτου στα χέρια ελάχιστων ισχυρών και τον περιορισμό του μεγαλύτερου μέρους του παγκοσμίου πληθυσμού σε ελάχιστο παγκόσμιο πλούτο και την ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση των κοινωνικών, και οικονομικών ανισοτήτων.

Η αλλαγή αυτή στο παγκόσμιο σύστημα ήταν τεραστίων διαστάσεων, όπως ήταν και η αλλαγή που προκάλεσε η βιομηχανική επανάσταση τηρουμένων των αναλογιών, με πολυποίκιλες και εν πολλοίς μη ανιχνεύσιμες ακόμη συνέπειες για την ανθρωπότητα τόσο σε επίπεδο ατόμων όσο και σε επίπεδο κοινωνιών.

Οι ευκαιρίες από την παγκόσμια και σε όλα τα επίπεδα αλλαγή αυτή, είναι προφανώς τεράστιες όπως είναι δυστυχώς και οι κίνδυνοι για την φαλκίδευση της ελευθερίας των ανθρώπων και για την παραβίαση των δικαιωμάτων τους.

Τις ευκαιρίες, όπως δείχνουν τα πράγματα μέχρι τώρα , τις διείδαν, αν δεν τις δημιούργησαν, και τις άρπαξαν, όπως ήταν φυσικό αυτοί που είχαν τις αντικειμενικές δυνατότητες να το πράξουν, δηλαδή οι ολίγοι οικονομικά ισχυροί.

Καλείται συνεπώς και πάλι η ανθρώπινη διανόηση να διαφωτίσει τους ανθρώπους στον αγώνα τους για δικαιοσύνη, ελευθερία, ισότητα και ισότιμη συμμετοχή στα προϊόντα της διανοίας και της τέχνης.

Σε αυτόν τον αγώνα ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν πρέπει να είναι απών, πρέπει συνεπής με την ιστορία και τους αγώνες του, να συμβάλει σ’ αυτόν με όλες του τις δυνάμεις, με το φιλοσοφικό του υπόβαθρο και την ιστορική του εμπειρία στους αγώνες.

Πρέπει να συμβάλλει στη σύλληψη των νέων ιδεών, αρχών και αξιών, προσαρμοσμένων στις ανάγκες και στις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας, στην διαμόρφωση του νέου ιδεολογικού και φιλοσοφικού πλαισίου του νέου διαφωτισμού που έχει ανάγκη η ανθρωπότητα για τους νέους της αγώνες.

Ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αναλωθεί μόνο σε ύμνους για τον διαφωτισμό του 17ου και 18ου αιώνα και σε κομπορρημοσύνες για την τεράστια πράγματι συμβολή του σε αυτόν.

Οφείλει να αναλάβει το ιερό καθήκον της σύλληψης και διαμόρφωσης, για μια ακόμη φορά, ενός νέου διαφωτισμού της εποχής μας και να συμπορευθεί και με αυτόν ιστορικά και αξιακά.

Για το λόγο αυτό δεν επιτρέπεται στον Ελευθεροτεκτονισμό να περιπέσει σε νοσταλγία για το ένδοξο παρελθόν του, αντιθέτως με έμπνευση αντλούμενη όχι μόνο από τις αναμνήσεις του παρελθόντος, αλλ' αντλούμενη και από τις αναγκαιότητες του σήμερα και την αγάπη για τον άνθρωπο, να συνθέσει το όραμα ενός νέου διαφωτισμού, συνδέοντας τις παντοτινές αξίες της ισότητας, αδελφότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και δικαιοσύνης με το σήμερα, με σκοπό την αενάως ζητούμενη ηθική βελτίωση και πνευματική απελευθέρωση του ανθρώπου και την ευημερία των ανθρώπινων κοινωνιών.

Είπων

 

ΤΥΠΙΚΟ Βου ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΒΑΘΜΟΥ (ΕΤΑΙΡΟΣ)

 

ΤΥΠΙΚΟΝ ΜΥΗΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΒΑΘΜΟΝ

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΤΥΠΙΚΟΝ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

ΤΥΠΙΚΟΝ ΜΥΗΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΒΑΘΜΟΝ

 

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ

                                                                                         

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

                                                                        

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

 

Ο Βαθμός του Μαθητού συμβολίζει, μεταξύ άλλων, τα πρώτα βήματα του ανθρώπου, ήτοι την νεανικήν του ηλικίαν.

Με αυτήν την έννοιαν, ο Βαθμός του Εταίρου, σημειώνει ένα βήμα προς τα άνω και απεικονίζει την ανδρικήν ηλικίαν του ανθρώπου, δηλαδή την ενήλικην ζωήν του ανθρώπου μέσα εις την κοινωνίαν. Δια τον λόγον αυτόν, τα εμβλήματα αυτού του Βαθμού περιλαμβάνουν τας επιστήμας, αι οποίαι είναι σπουδαιότατα στοιχεία του πολιτισμού και επισημαίνουν την όδευσίν του προς τελειοποίησιν.

Είναι ακόμα δυνατόν να αποδοθεί εις τον Βαθμόν του Εταίρου και αλληγορική σημασία, από φυσικής απόψεως. Η σημασία αύτη είναι εμπνευσμένη από το ηλιακόν μας σύστημα και παραβάλλει τον Δεύτερον Βαθμόν του Τεκτονισμού προς την εποχήν του έτους την περιοριζομένην, εις το βόρειον ημισφαίριον, μεταξύ της εαρινής και της φθινοπωρινής ισημερίας, όταν δηλαδή η Γη αναπτύσσει τα φύτρα και παράγει τους καρπούς οι οποίοι  εξασφαλίζουν την ύπαρξιν όλων των όντων των κατοικούντων εις την επιφάνειαν και τους κόλπους της.

Η παραβολή αύτη του Βαθμού του Εταίρου, προς την περίοδον μεταξύ εαρινής ισημερίας, θερινού ηλιοστασίου και φθινοπωρινής ισημερίας, παρέχει θέμα δια λίαν ενδιαφερούσας Τεκτονικάς Εργασίας.  

 

 

ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

 

Η διακόσμησις του Ναού ως Στοά Εταίρου, είναι η ιδία, με τις ακόλουθες παραλλαγές:

Όπισθεν και άνωθεν του Θρόνου του Σεβ\Διδ\, τοποθετείται Φωτοβόλος Πεντάκτινος Αστήρ, έχων εις το κέντρον του το ελληνικόν γράμμα Γ.

Κατά τον άξονα της Στοάς προς την Ανατολήν (κατά προτίμησιν επί του Δρυφράκτου και εκατέροθεν των βαθμίδων της Ανατολής) τοποθετούνται δύο σφαίραι, η Υδρόγειος προς την πλευράν του Βορρά και η Ουρανία προς την πλευράν της Μεσημβρίας.

Εις την Έδραν του Σεβ\ Διδ\, εκτός του τριφώτου, υπάρχουν και δύο μονόκηρα, ήτοι συνολικά πέντε φώτα.

Εις την Έδραν του Α' Επ\, εν φώς και εις την έδραν του Β' Επ\ επίσης εν φως.

Επομένως η Στοά φωτίζεται από επτά φώτα συνολικώς.

 

Ο ΚΕΡΑΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ

 

1.    Ο Κεραμιστής του Εταίρου

ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

"Από Μεσημβρίας μέχρις Μεσονυκτίου".

ΤΑΞΙΣ ΕΤΑΙΡΟΥ

Το δεξί χέρι εις την καρδίαν, τα τέσσερα δάκτυλα ελαφρώς κεκαμένα έτοιμα να την αποσπάσουν, ο αντίχειρας τεταμένος προς τα άνω σχηματίζοντας ορθήν γωνίαν με την παλάμην και τα υπόλοιπα δάκτυλα.

Ταυτοχρόνως, ο αριστερός βραχίονας υψώνεται κατά την προέκτασιν του ώμου, ο πήχης κάθετα προς τον βραχίονα σχηματίζων ορθήν γωνίαν, τα τέσσερα δάκτυλα ενωμένα και τεταμένα προς τα άνω, ο αντίχειρας εις ορθήν γωνίαν με τα τέσσερα δάκτυλα, επίσης τεταμένος και εστραμμένος προς την πλευράν του αριστερού κροτάφου.

Έτσι σχηματίζονται πέντε γνώμονες:

-       Αντίχειρας και παλάμη δεξιού χεριού

-       Πήχης και βραχίων δεξιού χεριού

-       Πήχης και βραχίων αριστερού χεριού

-       Αντίχειρας και παλάμη αριστερού χεριού

-       Θέσις ποδιών, εις στάσιν προσοχής με άνοιγμα 90°.

 

ΣΗΜΕΙΟΝ

Από της θέσεως της Τάξεως, σύρετε την δεξιάν οριζοντίως προς την δεξιάν πλευράν και το καταβιβάζετε καθέτως, διαγράφοντες γνώμονα. Ταυτοχρόνως καταβιβάζετε την αριστεράν καθέτως κατά μήκος του σώματος.

 

ΧΕΙΡΑΨΙΑ

Ως εις τον Πρώτον Βαθμόν αλλά με πέντε θλίψεις του αντίχειρα, επί της φάλαγγας του μέσου του Δοκ\. Εν συνεχεία τοποθετεί τον αντίχειρα μεταξύ μέσου και παραμέσου του Δοκ\.  Εις την θέσιν αυτή δίδεται η Εισητήριος Λέξις.

Τότε ο Δοκ\ πιέζει ελαφρώς με το νύχι του αντίχειρά του την πρώτη φάλαγγα του Δοκίμου και ζητά την Ιεράν Λέξιν, η οποία δίδεται όπως και εις τον Πρώτον Βαθμόν.

 

ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΕΤΑΙΡΟΥ

Πε\ Ε\

 

ΙΕΡΑ ΛΕΞΙΣ

J\Απαγγέλεται ως εις τον Βαθμ\ του Μαθ\

 

ΕΙΣΗΤΗΡΙΟΣ  ΛΕΞΙΣ

Σ\

 

ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Από την Τάξιν του Μαθ\ πραγματοποιούνται τα τρία βήματα του Μαθ\. Κατόπιν εις Τάξιν Ετ\, φέρεται το δεξί πόδι λοξώς δεξιά. Ακολουθεί το αριστερό πόδι πλησίον του δεξιού εις στάσιν προσοχής με άνοιγμα γνώμονος. Είναι το τέταρτο ή πλάγιο βήμα του βηματισμού του Ετ\. Τέλος φέρεται το αριστερό πόδι λοξώς αριστερά και ακολουθεί το δεξί πόδι εις στάσιν προσοχής με άνοιγμα γνώμονος. Είναι το πέμπτο βήμα που επαναφέρει εις την αρχικήν ευθεία.

Με το πέμπτο βήμα εκτελείται το σημείον του Ετ\.

 

ΚΡΟΥΣΙΣ

Πε\ Ισ\ Κτ\

 

ΧΕΙΡΟΚΡΟΥΣΙΑ

Ισόχρονη της κρούσεως. Η δεξιά παλάμη επάνω από την αριστεράν.

Τριπλή επανάληψις της χειροκρουσίας, συνιστά την Χαρμόσυνον Χειροκρουσίαν.

Την χειροκρουσίαν ακολουθεί πάντα το Σημείον και η Επιφώνησις.

 

ΕΠΙΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΒΑΘΜΟΥ

Ε\ -Ι\ -Α\

 

ΠΕΡΙΒΟΛΗ

Ένδυμα σκούρο, λευκές χειρίδες (γάντια).

Περίζωμα εκ λευκού δέρματος με τριγωνικό επικάλυμμα κατεβασμένο. Το περίζωμα δύναται να φέρει δύο κυανούς ρόδακας προς τας δύο κάτω γωνίας.

 

2.    Παραμένοντα από τον 1^ον    Βαθμόν

Τάξις Ευπειθείας

Στάσις προσοχής. Η δεξιά εις την καρδίαν. Σχηματίζεται από όποιον Αδ\ απευθύνεται προς τον Σεβ\ Διδ\, κατά την διάρκειαν των Εργασιών.

 

Ετήσιαι λέξεις

Ανακοινώνονται υπό του Σεβ\ Διδ\ και μόνον. Απαγορεύεται οιαδήποτε γραπτή τήρισις ή προφορική μετάδοσίς τους, από άλλους Αδδ\.

 

Τάξις και χειροκρουσία πένθους

Ως εις τον  1^ον  Βαθμ\.

 

Μικρή και Μεγάλη Τεκτ\ Άλυσος

Ως εις τον 1^ον  Βαθμ\.

 

3.    Τάξις σφύρας

Ο Σεβ\ Διδ\ και οι Εππ\ κρατούν την σφύραν με την δεξιάν εις το ύψος της καρδίας.

 

4.    Τάξις ξίφους

Εις θέσιν προσοχής. Το ξίφος με την αριστεράν από την λαβήν, εις το ύψος της αριστεράς πλευράς. Η αιχμή προς τα άνω. Η δεξιά συμπληρώνει την Τάξιν του Ετ\.

 

5.    Τάξις και σημείον Δοκ\ και Στεγ\

Τάξις. Εις στάσιν προσοχής, κρατούν το ξίφος με την δεξιάν, εις το ύψος του πηγουνιού. Η αιχμή κατακορύφως προς τα άνω. Το αριστερό συμπληρώνει την Τάξιν του Ετ\.

Σημείον. Από την στάσιν της Τάξεως προτείνουν διαγωνίως το ξίφος και το επαναφέρουν εις την προηγουμένην θέσιν.

 

6.    Τάξις και σημείον Τελετ\

Τάξις. Εις στάσιν προσοχής κρατά την Ράβδον του κατακορύφως, δια της δεξιάς και ολίγον κατώτερον της εις το άνω άκρον σφαίρας. Το κάτω άκρον της ράβδου εφάπτεται έμπροσθεν του δεξιού ποδός. Η αριστερά χειρ συμπληρώνει την Τάξιν του Ετ\.

Σημείον. Από την στάσιν της Τάξεως κλίνει ελαφρώς εμπρός την Ράβδον και την επαναφέρει εις την αρχικήν θέσιν.

7.    Κινήσεις εντός του Ναού

Ισχύουν οι ίδιοι παραδοσιακοί κανόνες, ως εις τον 1° Βαθμ\.

8.    Είσοδος και έξοδος από τον Ναόν

Ως εις τον 1° Βαθμ\, κατά την διάρκειαν των Εργασιών δεν επιτρέπεται η αυθαίρετος άφιξις ή αναχώρησις Αδδ\. Αν όμως ο Σεβ\ Διδ\ έχει λόγους να το επιτρέψει, τότε οι εισερχόμενοι ή εξερχόμενοι Αδδ\ οφείλουν να τηρήσουν την ακόλουθον διαδικασίαν:

α. Εισερχόμενοι

Εκτελούν τον Μυστ\ Βηματισμόν του Ετ\ και, ιστάμενοι εν Τάξει Ετ\ μεταξύ των Δύο Στηλών, χαιρετούν δια του Σημείου τον Σεβ\ Διδ\, τον Α' Επ\ και τον Β' Επ\ και, τέλος, ακολουθούν τον Τελετ\ εις την θέσιν των.

β. Εξερχόμενοι

Ακολουθούν τον Τελετ\ μέχρι τας Δύο Στήλας, καταθέτουν επί της Έδρας του Α' Επ\ τον οβολόν τους υπέρ του Κορμού της Αγαθ\, ίστανται μεταξύ των Δύο Στηλών εν Τάξει Ετ\, χαιρετούν δια του Σημείου τον Σεβ\ Διδ\, τον Α' Επ\ και τον Β' Επ\ και "στεγάζουν τον Ναόν" (αποχωρούν).

 

 

 

ΤΥΠΙΚΟΝ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΣΥΜΒ\ ΒΑΘΜΟΥ

 

ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΑ

 

Υπάρχουν δύο τύποι κατά το Άνοιγμα των Εργασιών:

Ο πρώτος είναι άμεσος και ονομάζεται Μικρό Άνοιγμα Εργασιών και χρησιμοποιείται οσάκις ο Σεβ\ Διδ\ κρίνει ότι η Στοά πρέπει να λειτουργήση αποκλειστικώς εις Δεύτερον Βαθμόν, χωρίς να διέλθει από το άνοιγμα του Πρώτου Βαθμού.

Οσάκις πρόκειται για εργασίας περιέχουσας εισήγησιν Αρχιτεκτονικού Πίνακος ή Αύξησιν Μισθοδοσίας εις Δεύτερον Βαθμόν, καλόν είναι να ακολουθείται ο τελετουργικός τύπος Ανοίγματος, ο οποίος καλείται Τελετουργικόν Άνοιγμα Εργασιών.

Σημαντικός κανών και για τας δύο ανωτέρας περιπτώσεις, είναι η τήρησις του τύπου και κατά το Κλείσιμον των Εργασιών. Αν η Στοά άνοιξε με τον άμεσον τύπον, τότε πρέπει και να κλείση με τον άμεσον τύπον. Αν χρησιμοποίησε τον Τελετουργικόν τύπον κατά το Άνοιγμα, τότε θα κλείσει επίσης με τον Τελετουργικόν τύπον.

ΜΙΚΡΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Προ του Ανοίγματος των Εργασιών, ο Τελετ\ανάβει τους Αστέρας τους ευρισκομένους επί των Εδρών του Σεβ\ Διδ\ (πέντε Αστέρας), του Α' Επ\ (ένας Αστέρας) και του Β' Επ\ (ένας Αστέρας).

Οι Αδδ\ της Στ\ εισέρχονται κατά την γνωστήν από τον 1^ον  Βαθμόν Τάξιν, υπό την καθοδήγησιν του Τελετ\, καταλαμβάνουν τας θέσεις των και αναμένουν. Εν συνεχεία ο Τελετ\ ιστάμενος μεταξύ των δύο Στηλών, κρούει την Ράβδον επί του δαπέδου πέντε φορές και αγγέλει:

Τελετ\ Αδδ\ μου όρθιοι! Εισέρχεται ο Σεβ\ Διδ\ μετά των Εππ\, (συνοδευόμενος υπό των ...)

(εφ΄ όσον υπάρχουν επίσημοι, οι οποίοι πρέπει να αναγγελθούν μετά του Σεβ\ Διδ\)

Η πομπή σχηματίζεται ως εις τον 1^ον  Βαθμόν: Προηγείται ο Τελετ\ και όπισθεν αυτού έπονται κατά σειράν οι δύο Εππ\, οι επίσημοι της Ανατ\ και τελευταίος ο Σεβ\ Διδ\. Η πομπή κατευθύνεται εις την Ανατ\ και ο Σεβ\ Διδ\ ανέρχεται πρώτος τας βαθμίδας της Ανατ\ και καταλαμβάνει τον θρόνον του. Αφού και οι υπόλοιποι επίσημοι της Ανατ\ και οι δύο Εππ\ με τον Τελετ\ καταλάβουν τας θέσεις των, ο Σεβ\ Διδ\ κρούει άπαξ την Σφύραν και λέγει:

Σεβ\ Διδ\ Αδ\ Α' Επ\, βεβαιωθείτε αν ο Ναός είναι εστεγασμένος.         

Α' Επ\ Αδ\ Στεγ\, βεβαιωθείτε αν ο Ναός είναι εστεγασμένος και εξωτερικώς.

Ο Στεγ\ εξέρχεται από τον Ναόν, ελέγχει τον Πρόναον και εν συνεχεία αναφέρει σχετικώς με ταπεινήν φωνήν εις τον Α' Επ\.

Στεγ\ Αδ\ Α' Επ\, ο Ναός είναι εστεγασμένος εξωτερικώς.

 

Α' Επ\ Σεβ\ Διδ\, ο Ναός είναι εστεγασμένος εσωτερικώς και εξωτερικώς.

Σεβ\ Διδ\ Αδδ\ Α' και Β' Εππ\, Αδδ\ της Ανατ\ και των Στηλών, σας καλώ να με βοηθήσετε εις το Άνοιγμα των Εργασιών του Δεύτερου Συμβολικού Βαθμού.

Αδ\ Α' Επ\, είστε Ετ\;                       

Α' Επ\ Είδον τον Φωτοβόλον Αστέρα.

Σεβ\ Διδ\ Αδ\ Β' Επ\, ποίαν ηλικίαν έχετε;

Β' Επ\ Πέντε ετών, Σεβ\ Διδ\

Σεβ\ Διδ\Αδ\ Β' Επ\, ποίον είναι το καθήκον των Εππ\ εν Στ\ Ετ\;

Β' Επ\ Να βεβαιωθούν αν πάντες οι παρόντες είναι Ετ\, Σεβ\ Διδ\.

Σεβ\ Διδ\ Βεβαιωθήτε, Αδδ\ Α' και Β' Εππ\ και πληροφορήσατέ με. (κρούων την Σφύραν άπαξ)

Αδδ\, όρθιοι και εν Τάξει.                     

Οι Αδδ\ των Στηλών εγείρονται, στρέφονται προς Αν\ και τίθενται εν Τάξει Ετ\. Οι δύο Εππ\ διατρέχουν τας οικείας Στήλας εις Τάξιν Σφύρας και ερωτούν την εισητήριον λέξιν. Μετά την εις τας θέσεις αυτών επιστροφήν, ο Β' Επ\ κρούει άπαξ και λέγει:

Β' Επ\ Αδ\ Α' Επ\, οι κοσμούντες την Στήλην του Βορρά είναι Ετ\ κανονικοί.

Α' Επ\ (κρούει την σφύραν)

    Σεβ\ Διδ\, οι κοσμούντες αμφοτέρας τας Στήλας είναι Ετ\ κανονικοί.

Όλοι οι Αδδ\ της Ανατ\ εγείρονται και τίθενται εν Τάξει Ετ\.       

Σεβ\ Διδ\ Ομοίως και οι Αδδ\ της Ανατ\. Αναλάβατε τας θέσεις σας.

Αδ\ Α' Επ\, ποίαν ώραν οι Εττ\ άρχονται των εργασιών αυτών;

Α' Επ\ Την μεσημβρίαν Σεβ\ Διδ\.

Σεβ\ Διδ\Αδ\ Β' Επ\, τις η ώρα;

Β' Επ\Μεσημβρία, Σεβ\ Διδ\

Σεβ\ Διδ\Αφού η ώρα της εργασίας εσήμανε, Αδ\ Α' Επ\ καλέσατε τους Αδδ\ των Στηλών, ως και εγώ καλώ τους Αδδ\ της Αν\, να ενωθούν μεθ'  υμών και εμού δια να ανοίξωμεν τας Εργασίας της Σ\ Στ\ ........., υπ' αριθμόν ......., εν Ανατ\ ......., εις Δεύτερον Συμβολικόν Βαθμόν κατά τους συνήθεις τύπους.

Α' Επ\ Αδ\ Β' Επ\ και εσείς Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλών, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί να ενωθώμεν μετ'  αυτού δια να ανοίξωμεν τας Εργασίας της Σ\ Στ\ ......., υπ' αριθμόν ......, εν Αν\ ....., εις Δεύτερον Συμβολικόν Βαθμόν κατά τους συνήθεις τύπους.

Σεβ\ Διδ\ Αδδ\, όρθιοι και εν Τάξει.

Αδ\ Δοκ\ εκτελέσατε τα καθήκοντά σας και εσείς Αδ\ Τελετ\ βοηθήσατέ μας.

 

Ο Δοκ\ κινείται και αποκαλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Τάπ\ του Βαθμού, πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\, ανοίγει την Βίβλον εις ΙΒ Κεφ. των Κριτών και τοποθετεί επ' αυτής τον Διαβ\ και τον Γνώμ\ εις τρόπον ώστε τα σκέλη του Γνωμ\ να συμπλέκονται με τα σκέλη του Διαβ\.

Εν συνεχεία ίσταται εις τάξιν παραπλεύρως του Βωμ\ των Ορκ\, εις την βορεινήν πλευράν και αντικρίζων την Μεσημ\.

Ο Τελετ\ παίρνει θέσιν εις την μεσημβρινήν πλευράν, παραπλεύρως του Βωμ\ των Ορκ\, ιστάμενος εν Τάξει.

Τότε ο Σεβ\ Διδ\κρούει την σφύραν του,              

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο 

επαναλαμβάνει ο Α' Επ\

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

και ο Β' Επ\

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο 

Την στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει δια της δεξιάς το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την Ράβδον του υπεράνω του Βωμ\ των Ορκ\, εις τρόπον ώστε να σχηματισθή Γνωμ\.

Σεβ\ Διδ\(από στήθους)

Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν Ονόματι και υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος ……….. και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, ανοίγω τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......., υπ' αριθμόν ......, εν Ανατ\ ......., εις Β' Συμβ\ Βαθμόν του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

Μετ' εμού Αδδ\ μου δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

Όλοι οι Αδδ\, επαναλαμβάνουν μετ' αυτού το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

Σεβ\ Διδ\ Αδδ\ μου αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Ακολουθούν:

-       Επικύρωσις πρακτικών

-       Επίσημος είσοδος επισκεπτών και αντιπροσωπειών

-       Ημερησία διάταξις

-       Κλείσιμον Εργασιών.

 

 

 

ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟΝ

ΑΝΟΙΓΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Όλα τα φώτα είναι σβηστά και μόνον το μεσαίο κερί του Τριφώτου του Σεβ\ Διδ\, ο Ήλιος και η Σελήνη φωτίζουν τον χώρον.

Όταν οι Αδδ\ έχουν περιβληθή τα διάσημά των, ο Τελετ\ λαμβάνει την Ράβδον του δια της δεξιάς, εξέρχεται του Ναού ανοίγων εντελώς την Θύραν της Δύσεως, στέκει προ της εισόδου και κρούει άπαξ την ράβδον επί του δαπέδου.

Εισέρχεται πρώτος ο Στεγ\ και λαμβάνει θέσιν παραπλεύρως της εισόδου, αναλαμβάνων το ξίφος του, δια της δεξιάς, άνευ τάξεως (με την αιχμήν προς τα κάτω).

Ο Τελετ\, εν συνεχεία, καλεί να εισέλθουν διαδοχικώς οι Μαθηταί, οι Εταίροι, οι Διδάσκαλοι και οι Αξιωματικοί της Στοάς, τους οποίους οδηγεί εντός του Ναού και προς τας οικείας των θέσεις.

 

Τελετ\ Να εισέλθουν οι Αδδ\ Μαθηταί!

Να εισέλθουν ... κλπ.

Αφού πάντες οι ως άνω Αδδ\ καταλάβουν τας θέσεις των, ίσταται μεταξύ των δύο Στηλών, ατενίζων προς Αν\, κρούει την ράβδον άπαξ και αναγγέλλει:

Τελετ\ Αδδ\ μου, όρθιοι! Εισέρχεται ο Σεβ\ Διδ\, μετά των Αδδ\ Εππ\, (συνοδευόμενος υπό των ...) (εφ' όσον υπάρχουν επίσημοι οι οποίοι πρέπει να αναγγελθούν μετά του Σεβ\ Διδ\).

Η πομπή σχηματίζεται ως εξής: Προηγείται ο Τελετ\, ακολουθεί ο Β' Επ\, ο Α' Επ\, οι επίσημοι της Ανατ\, αν υπάρχουν, και τελευταίος απ' όλους ο Σεβ\ Διδ\. Μοναδική εξαίρεσις μπορεί να υπάρξει εις περίπτωσιν κατά την οποίαν μεταξύ των επισήμων ευρίσκεται ο Εθν\ Μεγ\ Διδ\ ή ο Εθν\ Αντιπρ\, οι οποίοι τιμητικώς έπονται του Σεβ\ Διδ\ και κλείνουν την πομπήν.

Η πομπή οδηγείται προ των βαθμίδων της Αν\. Εκεί, ο Τελετ\ λαμβάνει θέσιν εις τα δεξιά, ο Α' Επ\ τίθεται επικεφαλής της Στήλης της Μεσημβρίας, ο Β' Επ\ τίθεται επικεφαλής της Στήλης του Βορρά, οι λοιποί επίσημοι της Αν\ παραμένουν εις την Στήλη του Βορρά και πρώτος απ' όλους ανέρχεται εις την Αν\ ο Σεβ\ Διδ\. Ακολουθούν οι επίσημοι της Αν\ και λαμβάνουν τας οικείας θέσεις των σύμφωνα με το Τεκτ\ Πρωτόκολλο.

Εν συνεχεία, ο Τελετ\ οδηγεί τους Εππ\ εις τας Έδρας των (ακολουθεί πρώτος ο Β' Επ\ και έπεται ο Α' Επ\) και ακολούθως καταλαμβάνει την θέσιν του, παραπλεύρως του Θησ\.

Αφού όλοι οι Αδδ\ καταλάβουν τας προβλεπομένας θέσεις των, ο Σεβ\ Διδ\ κρούει άπαξ την σφύραν. Η κρούσις επαναλαμβάνεται διαδοχικώς από τους δύο Εππ\.

Σεβ\ Διδ\Αδδ\ μου, μέλλομεν να ανοίξωμεν τας εργασίας της Στ\.

Αδ\ Τελετ\ εκτελέσατε τα καθήκοντά σας.

Την στιγμήν αυτήν φωτίζεται το Ιερ\ Τριγ\.

Ο Τελετ\ λαμβάνει δι' ενός απλού κηροπηγίου φως, από τον μεσαίον Αστέρα του Τριφώτου του Σεβ\ Διδ\, ακολούθως ανάπτει τους έτερους δύο Αστέρας του Τριφώτου του Σεβ\ Διδ\ και, βαδίζων δια της Μεσημβρίας, ανάπτει κατ' αρχήν το δίκηρον το οποίον ευρίσκεται εις την Έδραν του Α' Επ\ και εν συνεχεία το μονόκηρον της Έδρας του Β' Επ\, όπου σβήνει το κηρίον του (τη βοηθεία του Β' Επ\ και όχι δια πνοής ή δια της σφύρας) και επιστρέφει εις την θέσιν του παραπλεύρως του Θησ\.

Σεβ\ Διδ\      Αδ\ Α' Επ\ είσθε Τέκτων;

Α' Επ\ Οι Αδδ\ μου με αναγνωρίζουν ως Τέκτονα, Σεβ\ Διδ\.

Σεβ\ Διδ\        Αδ\ Β' Επ\, ποίαν ηλικίαν έχετε;

Β' Επ\ Τριών ετών, Σεβ\ Διδ\.

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ την σφύραν)     Αδ\ Α' Επ\, ποίον είναι το πρώτον καθήκον του Επ\ εις την Στοάν;

Α' Επ\ Να βεβαιωθή αν ο Ναός είναι εστεγασμένος εσωτερικώς και εξωτερικώς.

Σεβ\ Διδ\ Βεβαιωθήτε, Αδ\ Α' Επ\, με την βοήθειαν του Αδ\ Στεγ\.

 

Α' Επ\    Αδ\ Στεγ\, βεβαιωθήτε αν ο Ναός είναι εστεγασμένος και εξωτερικώς.

Ο Στεγ\ ανοίγει την θύραν του Ναού, ελέγχει τον Πρόναον και εν συνεχεία αναφέρει σχετικώς με ταπεινήν φωνήν εις τον Α' Επ\.

Στεγ\ Αδ\ Α' Επ\, ο Ναός είναι εστεγασμένος εξωτερικώς.

 

Α' Επ\

      Ο Ναός είναι εστεγασμένος εσωτερικώς και εξωτερικώς, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ την σφύραν)

      Αδ\ Β' Επ\, ποίον είναι το δεύτερον καθήκον του Επ\ εις την Στοάν;

 

Β' Επ\ Να βεβαιωθή αν οι παρόντες εις την συνεδρίαν είναι Τέκτονες κανονικοί.

Σεβ\ Διδ\ Βεβαιωθήτε Αδδ\ Α' και Β' Εππ\ και πληροφορήσατέ μας.

(κρούων άπαξ την σφύραν)

Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, όρθιοι, ατενίζοντες προς Ανατολάς. Θα τεθήτε εις τάξιν Μαθ\, κατά την διέλευσιν των Αδδ\ Εππ\.

 

Όλοι οι Αδδ των δύο Στηλ\ εγείρονται και στρέφουν προς Αν\. Οι δύο Εππ\ βαίνουν προς την Αν\, ο μεν Α' Επ\ δια του Βορρά, ο δε Β' Επ\ δια της Μεσημβρίας.

Εις το ύψος των βαθμίδων της Αν\ συναντώνται. Ο Β' Επ\ αναμένει τον Α' Επ\ να διέλθει έμπροσθεν αυτού και εν συνεχεία επιθεωρούν τας οικείας Στηλ\, ο Β' Επ\ την Στηλ\ του Βορρά, ο Α' Επ\ την Στηλ\ της Μεσημβρίας, κρατούντες την σφύραν δια της δεξιάς, τοποθετημένην επί του αριστερού ώμου.

Εξετάζουν έναν προς έναν τους Αδδ\, οι οποίοι τίθενται διαδοχικώς εις Τάξιν Μαθ\, την στιγμήν που οι Εππ\ διέρχονται έμπροσθέν των. Αφού οι Εππ\ βεβαιωθούν δια την Τεκτ\ ιδιότητα όλων των παρόντων εις τας Στηλ\, επιστρέφουν εις τας Έδρας των.

 

Β' Επ\ (κρούων άπαξ την σφύραν)

    Αδ\ Α' Επ\, οι κοσμούντες την Στηλ\ του Βορρά, είναι Τέκτονες κανονικοί.

 

Α' Επ\

      Αδ\ Σεβ\ Διδ\, οι κοσμούντες αμφοτέρας τας Στηλ\ είναι Τέκτονες κανονικοί.

 

Σεβ\ Διδ\( κρούει άπαξ την Σφύραν. Πάντες οι παριστάμενοι εις την Ανατ\ εγείρονται μετ' αυτού και τίθενται εις Τάξιν Μαθ\).

    Επίσης και οι Αδδ\ της Ανατ\. Αναλάβατε τας θέσεις σας.

    Αδ\ Α' Επ\, εις ποίον τόπον ευρισκόμεθα;

 

Α' Επ\

    Αναγνωρίζω τον Ναόν της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμόν ......, εν Ανατολή ......

 

Σεβ\ Διδ\

      Τι αντιπροσωπεύει ο ιερός ούτος τόπος και διατί προσερχόμεθα ενταύθα, Αδ\ μου;

 

Α' Επ\

      Ευρισκόμεθα εις το Ιερόν της σκέψεως και ερχόμεθα εδώ δια να αναζητήσωμεν το Φως.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ποίον είναι το Φως περί του οποίου μας ομιλήτε, Αδ\ μου;

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, είναι το Αιώνιον Φως, το περιέχον το παν, προς το οποίον το παν τείνει. Το Φως το αφυπνίζον τας ανθρωπίνους διανοίας, το Φως της Αγάπης, όπερ ενώνει και συντονίζει πάσαν την πλάσιν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, πώς δυνάμεθα να εύρωμεν το Φως περί του οποίου μας ομίλησεν ο Αδ\ Α' Επ\ και ποία η ωφέλειά του;

 

Β' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, δεν ευρίσκομεν αυτό ποτέ πλήρως, διότι οι ανθρώπινοι οφθαλμοί δεν θα ηδύναντο να ανθέξουν εις την λάμψιν του. Δυνάμεθα όμως να ίδωμεν τας ακτίνας αυτού, μελετώντες την Φύσιν, παρατηρούντες τα φαινόμενα, κατερχόμενοι εις το βάθος της συνειδήσεως και ιδίως εναρμονίζοντες τους εαυτούς μας προς τον Παγκόσμιον Ρυθμόν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, πού ευρίσκεται η θέσις σας εις την Στοάν;

 

Β' Επ\

      Εις την Μεσημβρίαν, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Διατί εις την Μεσημβρίαν, Αδ\ μου;

 

Β' Επ\

      Σπουδάζω το Μεσουράνημα του Ηλίου, δια να γνωρίζω πότε να προσκαλώ τους Αδδ\ εις εργασίαν ή αναψυχήν. Ούτω, δύνανται και να εργάζονται επωφελώς και να χαίρονται.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, πού ευρίσκεται η δική σας θέσις;

 

Α' Επ\

      Εις την Δύσιν, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Διατί εις την Δύσιν, Αδ\ μου;

 

Α' Επ\

      Παρατηρώ την Δύσιν του Ηλίου δια να είμαι βέβαιος ότι εις το τέλος της ημέρας κάθε Τέκτων της Στ\ έλαβεν την μισθοδοσίαν η οποία του ανήκει. Ούτω βοηθώ τον Σεβ\ Διδ\ εις το Κλείσιμον των Εργασιών.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, πού είναι η θέσις του Σεβ\ Διδ\;

 

Α' Επ\

      Εις την Ανατ\, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Διατί εις την Ανατ\, Αδ\ Α' Επ\;

 

Α' Επ\

      Καθώς ο Ήλιος ανατέλλει εις την Ανατολήν δια να αρχίσει την τροχιάν της ημέρας, ούτω και ο Σεβ\ Διδ\ εδρεύει εις την Αν\ δια να ανοίξη την Στ\ και οδηγήση τους Αδδ\ εις την οδόν του Σεπτού Τεκτονικού έργου.

 

Σεβ\ Διδ\

      Και ποίαν ώραν οι Τεκττ\ αρχίζουν τας εργασίας των, Αδ\ Α' Επ\;

 

Α' Επ\

      Την Μεσημβρίαν, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, τις η ώρα;

 

Β' Επ\

      Μεσημβρία, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αφού η ώρα της εργασίας εσήμανε, είναι καιρός να φωτίσωμεν την Στ\.

      Αδδ\ Α' και Β' Εππ\, καλέσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, όπως και εγώ καλώ τους Αδδ\ της Ανατ\ να ενωθούν μεθ'  υμών και εμού δια να ανοίξωμεν τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, κατά τους συνήθεις τύπους.

 

Α' Επ\

      Αδδ\ της Στηλ\ της Μεσημβρίας, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί να ενωθώμεν μετ' αυτού, δια να ανοίξωμεν τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, κατά τους συνήθεις τύπους.

 

Β' Επ\

      Αδδ\ της Στηλ\ του Βορρά, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί να ενωθώμεν μετ' αυτού, δια να ανοίξωμεν τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, κατά τους συνήθεις τύπους.

 

Α' Επ\

      Η αναγγελία εγένετο, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\, όρθιοι και εν τάξει.

      Αδ\ Τελετ\ εκτελέσατε τα καθήκοντά σας.

 

Ο Τελετ\ ανεβαίνει εις την Αν\ κρατών εν απλούν κηροπήγιον, το οποίον ανάπτει εκ του μεσαίου κηρίου του Τριφώτου της Έδρας του Σεβ\ Διδ\, εν συνεχεία συνοδεύει τον Σεβ\ Διδ\ ο οποίος κατέρχεται από την Έδραν του και κατευθύνεται προς την Στήλην της Σοφ\. Ταυτοχρόνως, οι δύο Εππ\ εγκαταλείπουν τας Έδρας των και πλησιάζουν ο μεν Α' την Στήλην της Ισχ\, ο δε Β' την Στήλην του Κάλ\. Ο Σεβ\ Διδ\ και οι δύο Εππ\, ίστανται όπισθεν των οικείων Στηλών, ατενίζοντες ευθέως προς Δυσμάς και προς Ανατολάς αντιστοίχως, σχηματίζοντες ούτω ορθήν γωνίαν. Ο Τελ\ ίσταται αριστερά του Σεβ\ Διδ\.

Τότε ο Σεβ\ Διδ\ παραλαμβάνει το αναμμένον κηρίον από την χείρα του Τελετ\ και ανάπτει τον Αστέρα της Στηλ\ της Σοφ\, λέγων:

 

Σεβ\ Διδ\

      Η Σοφία ας οδηγή ημάς κατά την ανοικοδόμησιν του Ναού της Αρετής.

 

Την στιγμήν αυτήν λαμβάνουν φως από το μεσαίον κηρίον του Τριφώτου, ο Ρητ\ και ο Γραμμ\.

Ο Τελετ\ παραλαμβάνει το κηρίον από τον Σεβ\ Διδ\, προχωρεί δια της Μεσημβρίας, ίσταται αριστερά του Α' Επ\ και του παραδίδει το αναμμένον κηρίον.

Ο Α' Επ\ ανάπτει τον Αστέρα της Στηλ\ της Ισχύος λέγων:

 

Α' Επ\

      Δια της Ισχύος ας ανοικοδομηθή ούτος.

 

Ο Τελετ\ παραλαμβάνει το κηρίον από τον Α' Επ\, κινείται εις γύρον της Στ\, δια του Βορρά, της Αν\ και της Μεσημ\, ίσταται αριστερά του Β' Επ\ και του παραδίδει το αναμμένον κηρίον.

Ο Β' Επ\ ανάπτει τον Αστέρα της Στηλ\ του Κάλ\ λέγων:

 

Β' Επ\

      Και δια του Κάλλους ας διακοσμηθή ούτος.

 

Ακολούθως, ο Β' Επ\ σβήνει το κηρίον του Τελετ\ (όχι δια πνοής ή δια της σφύρας) και το επιστρέφει εις αυτόν.

Ο Σεβ\ Διδ\ και οι Εππ\ επανέρχονται εις τας θέσεις των οδηγούμενοι υπό του Τελετ\ και κινούμενοι εν τάξει. Όπισθεν του Τελετ\ ακολουθεί ο Β' Επ\, εν συνεχεία ο Α' Επ\ και τελευταίος της πομπής ο Σεβ\ Διδ\.

Η πομπή κινείται δια του Βορρά και καταλήγει έμπροσθεν των βαθμίδων της Αν\.

Εκεί ο Τελετ\ παίρνει θέσιν και ίσταται εις Τάξιν (η ράβδος δια της δεξιάς) πλησίον του Τριγ\ Βωμ\ από την πλευράν της Μεσημ\. Οι δύο Εππ\ ίστανται δεξιά και αριστερά των βαθμίδων της Αν\, επικεφαλής των Στηλ\ των. Ο Σεβ\ Διδ\ διέρχεται δια μέσου των δύο Εππ\ και ανέρχεται εις τον θρόνον του. Τότε συμπληρώνεται ο φωτισμός της Στ\, κατά πρώτον εις την Αν\ και κατόπιν εις τας Στηλ\.

Εν συνεχεία ο Τελετ\ οδηγεί δια της Μεσημ\ τους δύο Εππ\ εις τας Έδρας των (δια της αυτής διαδικασίας της περιγραφείσης κατά την είσοδον) και επιστρέφων δια του Βορρά ανέρχεται εις την Αν\ και ίσταται παραπλεύρως του Βωμ\ των Ορκ\ εις την πλευράν του Ρητ\.

Ο Δοκ\ κινείται και αποκαλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Πιν\ Χαρ\ ή Ταπ\ του Βαθμ\, πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\, ανοίγει την Βιβλ\ εις το Ζ' Κεφ. του Γ' Βιβλίου των Βασιλειών και τοποθετεί επ' αυτής τον Διαβ\ και επ' αυτού τον Γνωμ\, κατά τρόπον ώστε ο Γνωμ\ να καλύπτει τα δύο σκέλη του Διαβ\.

Εν συνεχεία ίσταται εις Τάξιν (το ξίφος δια της δεξιάς εις το ύψος του μετώπου) παραπλεύρως του Βωμ\ των Ορκ\, εις την πλευράν του Γραμμ\ και έναντι του Τελετ\.

Τότε ο Σεβ\ Διδ\ κρούει την Σφύραν του,

 

Ο  Ο  Ο

Τας κρούσεις επαναλαμβάνουν διαδοχικώς, ο Α' Επ\       

Ο  Ο  Ο

και ο Β' Επ\

Ο  Ο  Ο

 

Την Στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει δια της δεξιάς το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την ράβδον του υπεράνω του Βωμ\ των Ορκ\, κατά τρόπον ώστε να σχηματισθή Γνωμ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (από στήθους)

      Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν Ονόματι και υπό την Αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος ΔΕΛΦΟΙ και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, ανοίγω τας εργασίας της Σεπτ\ Συμβ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, εις Α' Συμβ\ Βαθμ\ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

      Μετ' εμού Αδδ\ μου, δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως:

   

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

 

Όλοι οι Αδδ\ επαναλαμβάνουν μετ' αυτού το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ μου, δεν ευρισκόμεθα πλέον εις τον αμύητον κόσμον. Αφήσαμε τα μέταλλα προ της θύρας του Ναού. Ας ανυψώσωμεν τας καρδίας μας εν αδελφότητι και τα βλέμματά μας ας στραφούν προς το Φως.

 

Παύσις

 

      Αδδ\ μου αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Παρεμβάλλονται πριν από την αύξησιν των Εργασιών εις 2° Βαθμ\.

-       Επικύρωσις Πρακτικών 1^ου  Βαθμ\ ή αναβολή της αναγνώσεώς των.

-       Ανάγνωσις Αλληλογραφίας αφορώσα την Στ\ των Μαθθ\ ή την ολομέλειαν της Στ\ όταν εργάζεται εις 1^ον  Βαθμ\.

-       Επισήμος είσοδος επισκεπτών συμφώνως με τας διευκρινίσεις του κεφαλαίου περί εισόδου επισκεπτών.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ)

      Αδδ\ Α' και Β' Εππ\, αγγείλατε εις τους Αδδ\ των Στηλών σας ότι διακόπτονται αι εργασίαι εις 1^ον  Βαθμ\, δια να προβώμεν εις εργασίας Β' Συμβ\ Βαθμ\.

      Αδ\ Β' Επ\ καλέσατε τους Αδδ\ Μαθθ\ να στεγάσουν τον Ναόν.

 

Β' Επ\

      Αδδ\ της Στηλ\ του Βορρά, ο Σεβ\ Διδ\ αγγέλλει την διακοπήν των εργασιών εις 1^ον   Βαθμ\.

Αδδ\ Μαθθ\, καλείστε  να στεγάσετε τον Ναόν.

 

Ο Τελετ\ οδηγεί τους Μαθθ\ μεταξύ των δύο Στηλ\, όπου και χαιρετούν κανονικώς, ο ένας μετά τον άλλον, και αποχωρούν από τον Ναόν.

Ο Τελετ\ επανέρχεται εις την θέσιν του.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, δύνασθε να προχωρήσετε;

 

Α' Επ\

      Ερωτήσατέ με.

 

Σεβ\ Διδ\

      Είσθε Εταίρος;

 

Α' Επ\

      Είδον τον Φωτοβόλον Αστέρα.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τι ηλικίαν έχετε ως Ετ\;

 

Α' Επ\

      Πέντε ετών, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, ποίον το καθήκον των Εππ\ εις Στοάν των Εττ\;

 

Β' Επ\

      Να βεβαιωθούν αν πάντες οι παρόντες είναι Εττ\, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ)

      Βεβαιωθήτε, Αδδ\ Α' και Β' Εππ\, και πληροφορήσατέ με.

Αδδ\ όρθιοι και εν τάξει.

 

Οι Αδδ\ των Στηλ\ εγείρονται, στρέφουν προς Αν\ και τίθενται εις Τάξιν Ετ\. Οι δύο Εππ\ διατρέχουν τας Στηλ\ των εις Τάξιν Σφύρας και ερωτούν τους Αδδ\ την εισητήριον λέξιν. Μετά την εις τας θέσεις των επιστροφήν:

 

Β' Επ\ (κρούων άπαξ)

      Αδ\ Α' Επ\, οι κοσμούντες την Στηλ\ του Βορρά είναι Εττ\ κανονικοί.

 

Α' Επ\(κρούων άπαξ)

      Σεβ\ Διδ\, οι κοσμούντες αμφοτέρας τας Στηλ\ είναι Εττ\ κανονικοί.

 

Όλοι οι Αδδ\ της Αν\ εγείρονται και τίθενται εις Τάξιν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ομοίως και οι Αδδ\ της Αν\.

      Αδ\ Δοκ\ εκτελέσατε το καθήκον σας.

      Αδ\ Τελετ\ βοηθήσατέ μας.

 

Ο Δοκ\ κινείται και αποκαλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Ταπ\ του Βαθμ\. Πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\ και τοποθετεί τον Διαβ\ και τον Γνωμ\ εις τρόπον ώστε τα σκέλη του Γνωμ\ να συμπλέκονται με τα του Διαβ\. Εν συνεχεία ίσταται εις Τάξιν Ξίφους παραπλεύρως του Τριγ\ Βωμ\, από την πλευράν του Βορρά, αντικρίζων την Μεσημ\.

Ο Τελετ\ παίρνει θέσιν έναντι του Δοκ\, παραπλεύρως του Τριγ\ Βωμ\, από την πλευράν της Μεσημ\ και ίσταται εις Τάξιν.

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει την σφύραν του

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

Τας κρούσεις επαναλαμβάνουν διαδοχικώς ο Α' Επ\

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

και ο Β' Επ\

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

Την στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει με την δεξιάν το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την ράβδον του υπεράνω του Τριγ\ Βωμ\ εις τρόπον ώστε να σχηματισθεί Γνωμ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν Ονόματι και υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος   και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, ανοίγω τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, εις Β' Συμβ\ Βαθμ\ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

      Μετ' εμού Αδδ\ μου, δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως:

 

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

 

Όλοι οι Αδδ\ επαναλαμβάνουν μαζί του το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

 

      Αδδ\ μου, αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Ο Τελετ\ συμπληρώνει τον διάκοσμον του 2^ου  Βαθμ\, τοποθετών τας δύο σφαίρας (της Υδρογείου και την Ουρανίαν) εις τας προβλεπομένας θέσεις και αντικαθιστών το Ιερό Φωτ\ Τριγ\ με τον Φωτοβόλον Αστέρα.

 

Ακολουθούν:

-       Επικύρωσις πρακτικών 2^ου  Βαθμ\

-       Ανάγνωσις αλληλογραφίας αφορώσας την Στ\ των Εττ\

-       Τακτικαί εργασίαι ή Μύησις

-       Κλείσιμον Εργασιών.

 

ΕΠΙΚΥΡΩΣΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ή ΑΝΑΒΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ

 

1.     ΕΠΙΚΥΡΩΣΙΣ

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Γραμ\ έχετε τον λόγον δια να αναγνώσετε τον Πίνακα των Πρακτικών των τελευταίων ημών Εργασιών.

 

Μετά την ανάγνωσιν του Πίνακος Πρακτικών,

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ)

      Αδ\ Α' Επ\, ερωτήσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ως και εγώ ερωτώ τους Αδδ\ της Αν\, εάν έχουν παρατηρήσεις επί του αναγνωσθέντος Πίνακος Πρακτικών.

 

Α' Επ\

      Αδδ\ των Στηλ\ του Βορρά και της Μεσημ\, ο Σεβ\ Διδ\ ερωτά εάν έχετε παρατηρήσεις επί του αναγνωσθέντος Πίνακος των Πρακτικών.

 

Αφού ολοκληρωθούν όλαι αι παρατηρήσεις και διορθώσεις:

 

Α' Επ\ (κρούων άπαξ την σφύραν)

      Σιγή επικρατεί, Σεβ\ Διδ\ εις αμφοτέρας τας Στηλ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ο λόγος περιέρχεται εις την Αν\.

 

Εφ' όσον ολοκληρωθούν αι παρατηρήσεις:

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Ρητ\, συμπεράνατε.

 

Ρητ\ (όρθιος, υψών την δεξιάν)

      Συμπεραίνω υπέρ (ή κατά) της επικυρώσεως των αναγνωσθέντων Πρακτικών.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τα συμπεράσματα του Αδ\ Ρητ\ τίθενται εις ψηφοφορίαν. Οι παραδεχόμενοι αυτά να ανατείνουν την δεξιάν.

 

Ως εις τον 1^ον  Βαθμ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων άπαξ)

      Ο Πίναξ των Πρακτικών επικυρούται.

 

Ως εις τον 1^ον  Βαθμ\.

2.     ΑΝΑΒΟΛΗ

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Ρητ\, προτείνω την αναβολήν της αναγνώσεως των πρακτικών, διότι ......

      (εξηγεί τους λόγους αναβολής, οι οποίοι καταγράφονται εις τον Πίνακα Πρακτικών της τρεχούσης συνεδριάσεως).

      Παρακαλώ συμπεράνατε.

 

Ρητ\ (όρθιος, υψών την δεξιάν)

      Συμπεραίνω υπέρ της αναβολής της αναγνώσεως των πρακτικών.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τα συμπεράσματα του Αδ\ Ρητ\ τίθενται εις ψηφοφορίαν. Οι παραδεχόμενοι αυτά να ανατείνουν την δεξιάν.

 

Ως εις τον 1^ον  Βαθμ\.

 

 Σεβ\ Διδ\(κρούων άπαξ)

      Η ανάγνωσις του Πίνακος των Πρακτικών αναβάλλεται.

 

 

ΑΝΑΓΝΩΣΙΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ

 

Ως εις τον 1^ον  Βαθμ\, η ανάγνωσις της επισήμου αλληλογραφίας γίνεται αμέσως μετά την ανάγνωσιν του Πίνακος των Πρακτικών.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Ρητ\, έχετε τον λόγον να αναγνώσετε την επίσημον αλληλογραφίαν της Στ\.

      Αδδ\ μου, όρθιοι και εν Τάξει.

 

Ρητ\(κατά τα γνωστά, όρθιος εις την Έδραν του, διαβάζει τους Πίνακας της επισήμου αλληλογραφίας. Μετά το πέρας της αναγνώσεως)

      Είπον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Όλα τα υπόλοιπα έγγραφα της Στ\, διαβάζονται από τον Γραμ\ ή τον Σεβ\ Διδ\, κατά την κρίσιν του Σεβ\ Διδ\.

Αναφορά, και ενδεχομένως περίληψις, των Πινάκων Αλληλογραφίας και των λοιπών εγγράφων που διαβάζονται εις την Στ\, καταχωρούνται εις τον Πίνακα Πρακτικών της ημέρας.

 

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ

 

Ως εις τας εργασίας του 1^ου  Βαθμ\, οι επισκέπται δύνανται να εισέλθουν ανεπισήμως συνοδεύοντες κατά την τάξιν και την ιεραρχίαν τα λοιπά μέλη του Εργ\ κατά  την είσοδόν των εις τον Ναόν.

Όταν, όμως, επισκέπτονται το Εργ\ επισήμως, οφείλουν να αναμένουν εις τον Πρόναον μέχρις το πέρας της αναγνώσεως του Πίνακος των Πρακτικών του 1^ου  Βαθμ\, προκειμένου περί Τελετουργικού Ανοίγματος ή του Πίνακος των Πρακτικών του 2^ου Βαθμ\, προκειμένου περί Μικρού Ανοίγματος Εργασιών.

Η είσοδός των γίνεται συμφώνως με την γνωστήν τελετουργικήν διαδικασίαν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Τελετ\, ελέγξατε αν εις τον Πρόναον αναμένουν επισκέπται.

 

Ο Τελετ\, κρατών την Ράβδον του εις Τάξιν, εξέρχεται εις τον Πρόναον και βεβαιώνεται δια την ταυτότηταν των επισκεπτών. Επιστρέφει και, ιστάμενος μεταξύ των δύο Στηλ\, ανακοινώνει εις τον Σεβ\ Διδ\  ποίοι αναμένουν να εισέλθουν.

Εάν υπάρχουν επισκέπται προερχόμενοι από άλλας Τεκτονικάς Δυνάμεις, γίνεται η ακόλουθος κεράμωσις:

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, μεταβείτε εις τον Πρόναον, κεραμώσατε τους επισκέπτας και λάβετε τους Τεκτονικούς τίτλους αυτών.

 

Ο Δοκ\ με το ξίφος ανά χείρας, εξέρχεται συμφώνως με την τάξιν του Δοκ\, ελέγχει τους Τεκτ\ τίτλους των επισκεπτών και εν συνεχεία τους κεραμώνει εις τον Βαθμ\ εις τον οποίον η Στ\ έχει ανοίξει εργασίας. Επιστρέφει εις τον Ναόν και, ιστάμενος μεταξύ των δύο Στηλ\, αναφέρει εις τον Σεβ\ Διδ\ εάν οι επισκέπται είναι Τακτικοί Τέκτονες και εις ποίαν Τεκτ\ Δύναμιν ανήκουν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\ και Αδ\ Τελετ\, φροντίσατε να εισέλθουν οι Αδδ\ επισκέπται μετά των προβλεπομένων τιμών.

 

Ο Δοκ\ οδηγεί τους επισκέπτας εις την είσοδον του Ναού, όπου αναμένει ο Τελετ\. Ο Τελετ\ προηγείται της πομπής, ακολουθούν οι Αδδ\ επισκέπται και την πομπήν κλείνει ο Δοκ\.

Η απονομή των τιμών γίνεται συμφώνως με τας αντιστοίχους παραγράφους του Τεκτ\ Πρωτοκόλλου.

Ένας – ένας οι Αδδ\ επισκέπται, ιστάμενοι μεταξύ των δύο Στηλ\, πραγματοποιούν τον μυστηριώδη βηματισμόν, χαιρετούν κανονικώς και καταλαμβάνουν την θέσιν την αρμόζουσαν εις την Τεκτ\ των ιδιότητα. (Οδηγεί πάντοτε ο Τελετ\).

Την στιγμήν κατά την οποίαν οι επισκέπται ευρίσκονται εις τας δύο Στηλ\, ο Σεβ\ Διδ\ δύναται να τους απευθύνει τας ακολούθους ερωτήσεις:

 

Σεβ\ Διδ\

      Πόθεν έρχεσθε;

 

Επισκ\

      Εκ της Σεπτ\ Στ\ του Αγ\ Ιωάννου.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τι φέρετε;

 

Επισκ\

      Χαράν, υγείαν, ευδαιμονίαν προς όλους τους Αδδ\ και ευπείθειαν προς τον Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Δια ποίον σκοπόν έρχεσθε;

 

Επισκ\

      Δια να κατανικήσω τα πάθη μου, να καθυποτάξω τα ελαττώματά μου και να προοδεύσω εις το Τεκτ\ Έργον.

 

* * * *

 

          ΕΙΣΟΔΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ

 

Αι επίσημοι αντιπροσωπείαι εισέρχονται δια της ιδίας διαδικασίας δια της οποίας εισέρχονται και οι επίσημοι επισκέπται, χωρίς όμως την Κεράμωσιν και την ανταλλαγήν ερωτήσεων – απαντήσεων, αι οποίαι περιγράφονται εις τας προηγουμένας σελίδας. Ο Τελετ\ διευθύνει την σειράν εισόδου των αντιπροσωπειών, κατά την αντίστροφον σειράν αρχαιότητος:

 

1.     Συμβ\ Σττ\

2.     Συμβ\ Σττ\ άλλων Τεκτ\ Δυνάμεων

3.     Σττ\Τελειοπ\

4.     Σττ\ Τελειοπ\ άλλων Τεκτ\ Δυνάμεων

5.     Υπερττ\ Περιστ\

6.     Υπερττ\ Περιστ\ άλλων Τεκτ\ Δυνάμεων

7.     κ.ο.κ.

 

Τελετ\ (αγγέλει μεταξύ των δύο Στηλ\)

      Αντιπροσωπεία της Σεπ\ Στ\ ...... (μετά Σεβ\ Διδ\)

      (εφ΄όσον παρευρίσκεται ο Σεβ\ Διδ\ ή πρώην Σεβ\ Διδ\).

 

 

ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ

 

Η παρουσίασις Αρχιτεκτονικών Πινάκων γίνεται πάντα κατά την διάρκειαν Τακτικών Εργασιών της Στ\.

Η Αύξησις Μισθοδοσίας πραγματοποιείται εις ιδιαιτέραν συνεδρίαν και συμφώνως με το Τυπικόν Μυήσεως εις 2^ον Βαθμ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ και Αδδ\ μου, η ημερησία διάταξις περιλαμβάνει:

      (αναφέρει το πρόγραμμα εργασιών).

 

Ως και εις τας Τακτικάς Εργασίας του 1^ου  Βαθμ\, έτσι και εις τον 2^ον  Βαθμ\, ο Διδ\ ο οποίος είναι εισηγητής Αρχιτεκτονικού Πίνακος παρουσιάζει τον Πίνακά του από την Έδραν του Ρητ\, εκτός και εάν κατέχει ήδη Έδραν Αξ\. (Αν ο εισηγητής κατέχει υψηλήν θέσιν ή βαθμόν εις την Τεκτ\ ιεραρχίαν, ο Σεβ\ Διδ\ δύναται, κατά παράδοσιν, να του προτείνει την σφύραν και την θέσιν του εις ένδειξιν τιμής και σεβασμού).

Μετά την ανάπτυξιν του Αρχ\ Πιν\, ο εισηγητής εγκαταλείπει την Έδραν του Ρητ\, παραμένει όμως εις την Αν\, τουλάχιστον μέχρι την λήξιν της ημερησίας διατάξεως.

Εταίρος, μόνον κατ' εντολήν του Σεβ\ Διδ\ δύναται να εκπονήσει και να παρουσιάσει Αρχιτ\ Πίνακα, από την Έδραν του Ελεον\.

Εν συνεχεία ο Σεβ\ Διδ\ κηρύσσει τον λόγον ελεύθερον "εις αμφοτέρας τας Στηλ\".

Οι Εταίροι έχουν δικαίωμα να υποβάλλουν ερωτήσεις και να ζητήσουν διευκρινήσεις επί του αναπτυχθέντος θέματος. Εν συνεχεία ο λόγος δίδεται με την ακόλουθον τάξιν:

1.     Οι Αδδ\ των Στηλ\, οι φέροντες τον 3^ον  Βαθμ\ και επέκεινα, χωρίς όμως να είναι Αξξ\ της Στ\.

2.     Οι Αξξ\ των Στηλ\, με τελευταίον τον Δοκ\.

3.     Ο Β' Επ\.

4.     Ο Α' Επ\ (με τον οποίον κλείνει ο λόγος και δια τας δύο Στηλ\ και περιέρχεται εις την Αν\)

5.     Οι Προσθ\ Γραμ\ και Ρητ\

6.     Ο Γραμ\

7.     Οι Αδδ\ και Αδδ\ οι λαμπρύνοντες την Αν\

8.     Ο Ρητ\, ο οποίος "συμπεραίνει επί των εργασιών".

9.     Μετά τα συμπεράσματα του Ρητ\, στεγάζουν όσοι είναι ή έχουν διατελέσει πρόεδροι Συμβ\ και Φιλοσ\ Στ\, μέλη του Εθν\ Συμβ\ και 33^οι, οι οποίοι οφείλουν να ζητήσουν τον λόγον κατ' ανιούσα ιεραρχίαν (από τους νεωτέρους προς τους αρχαιοτέρους).

10. Τελευταίος όλων "επιστεγάζει ο Σεβ\ Διδ\" , μετά τον οποίον λήγει η ημερησία διάταξις.

 

Υπεύθυνος να τηρηθή η τάξις κατά τον λόγον, δια τας Στήλ\ είναι ο Α' Επ\. Οι Αδδ\ των Στηλ\ οι επιθυμούντες να ομιλήσουν, υψώνουν την δεξιάν απευθυνόμενοι προς τον Α' Επ\. Ο Α' Επ\ αγγέλλει εις τον Σεβ\ Διδ\, με την πρέπουσα σειράν, τους Αδδ\ που ζητούν τον λόγον.

Ο Α' Επ\ και οι Αδδ\ της Αν\, ζητούν τον λόγον απ' ευθείας από τον Σεβ\ Διδ\.

ΚΛΕΙΣΙΜΟΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Κατ' αντιστοιχίαν προς το Άνοιγμα, υπάρχει το Μικρό και το Τελετουργικόν Κλείσιμον των Εργασιών.

Εξαντληθείσης της ημερησίας διατάξεως (τακτικαί Εργασίαι ή Μύησις) ο Σεβ\ Διδ\ λέει:

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ μου, η ημερησία διάταξις εξηντλήθη.

      (κρούει άπαξ)

      Αδ\ Α' Επ\, ερωτήσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ως και εγώ ερωτώ τους Αδδ\ της Αν\, αν έχουν προτάσεις υπέρ του Τάγματος εν γένει ή της Στ\ των Εττ\ ιδιαιτέρως.

 

Α' Επ\

      Αδδ\ των Στηλ\ του Βορρά και της Μεσημ\, ο Σεβ\ Διδ\ ερωτά εάν έχετε προτάσεις υπέρ του Τάγματος εν γένει ή της Στ\ των Εττ\.

 

Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία, ως εις τον 1^ον  Βαθμόν.

 

Α' Επ\ (κρούων την σφύραν)

      Σιγή επικρατεί, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Ας περιαχθεί ο Σάκκος των Προτάσεων και ο Κορμός της Αγαθοεργίας.

      Αδ\ Τελετ\ και Αδ\ Ελεον\, εκτελέσατε το καθήκον σας.

 

Ο Ελεον\ και ο Τελετ\ εκτελούν την εντολήν, αρχίζοντες από τον Σεβ\ Διδ\, συνεχίζοντες με τους Αδδ\ της Αν\, τον Α' και Β' Εππ\ και, τέλος, με τους Αδδ\ των Στηλ\. Ακολούθως, λαμβάνουν θέσιν μεταξύ των δύο Στηλ\.

 

Β' Επ\

      Αδ\ Α' Επ\, ο Σακ\ των Προτ\ και ο Κορμ\ της Αγαθ\ ευρίσκονται μεταξύ των δύο Στηλ\.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, ο Σακ\ των Προτ\ και ο Κορμ\ της Αγαθ\ αναμένουν τας διαταγάς υμών.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ζητεί τις εξ υμών, Αδδ\ μου, τον Σακ\ των Προτ\ ή τον Κορμ\ της Αγαθ\;

 

Α' Επ\

      Ζητεί τις εξ υμών, Αδδ\ μου, τον Σακ\ των Προτ\ ή τον Κορμ\ της Αγαθ\;

 

Β' Επ\

      Ζητεί τις εξ υμών, Αδδ\ μου, τον Σακ\ των Προτ\ ή τον Κορμ\ της Αγαθ\;

 

Εφ' όσον ουδείς ζητεί τον λόγον.

 

Α' Επ\

      Σιγή επικρατεί εις αμφοτέρας τας Στηλ\, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ας προσκομισθούν εις την Αν\.

 

Η δικαιολόγησις απόντων Αδδ\ καλόν είναι να γίνεται επίσης δια του Σακ\ των Προτ\. Αν αυτό δεν είναι εφικτόν, τότε δύναται να ζητηθεί σχετικώς ο λόγος κατά την ερώτησιν "Ζητεί τις εξ υμών Αδδ\ μου τον Σακ\ των Προτ\ ή τον Κορμ\ της Αγαθ\;"

Ο Γραμ\ καταχωρεί εις τα Πρακτικά τα ονόματα όσων δικαιολογούνται.

Το περιεχόμενον του Σακ\ των Προτ\ ελέγχει και ανακοινώνει εις τον Σεβ\ Διδ\ ο Ρητ\. Το περιεχόμενον του Κορμ\ της Αγαθ\ καταμετράται μετά την λήξιν των εργασιών από τον Ελεον\, τον Ρητ\ και τον Γραμ\, αναγράφεται εις τον Πίνακα των Πρακτικών και παραδίδεται εις τον Ελεον\.

 

Σεβ\ Διδ\(κρούων την σφύραν)

      Ο Σακ\ των Προτ\ επέστρεψε κενός, (ή αναφέρει το περιεχόμενον), το περιεχόμενο του Κορμ\ της Αγαθ\ θα γνωστοποιηθή δια των Πρακτικών των επομένων ημών Εργασιών.

 

Παύσις

 

ΜΙΚΡΟΝ ΚΛΕΙΣΙΜΟΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, οι εργάται είναι ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι;

 

Α' Επ\

      Μάλιστα, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, πείτε μου την Εισητ\ Λέξιν των Εττ\.

 

Β' Επ\

      Σ\

 

Σεβ\ Διδ\

      Ποίαν ώραν οι Εττ\ καταπαύουν τας εργασίας των;

 

Β' Επ\

      Το μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τις η ώρα, Αδ\ Α' Επ\;

 

Α' Επ\

      Πλήρες μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αφού η ώρα της αναπαύσεως εσήμανε, Αδ\ Α' Επ\, καλέσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλών όπως ενωθούν μετ' εμού δια να κλείσωμεν τας Εργασίας της Στ\ εις Βαθμ\ Ετ\.

 

Α' Επ\

      Αδ\ Β' Επ\, και εσείς Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί να ενωθώμεν μετ' αυτού δια να κλείσωμεν τας Εργασίας της Στ\ εις 2^ον Βαθμ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\, όρθιοι και εν Τάξει.

      Αδ\ Δοκ\, εκτελέσατε τα καθήκοντά σας.

      Αδ\ Τελετ\, βοηθήσατέ μας.

Ο Δοκ\ πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\ και κλείνει την Βίβλον. Κινείται εις τας Στηλ\ και καλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Ταπ\ του Βαθμού. Εν συνεχεία παίρνει θέσιν εις την βορεινήν πλευράν του Βωμ\ της Εργ\, ιστάμενος εν Τάξει και αντικρίζων την Μεσημ\.

Ο Τελετ\ παίρνει θέσιν εις την μεσημβρινήν πλευράν του Βωμ\ της Εργ\ εις Τάξιν (η ράβδος εις την δεξιάν) και έναντι του Δοκ\.

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει την σφύραν του.       

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο    

Επαναλαμβάνει ο Α' Επ\

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο    

και ο Β' Επ\.

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

Την στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει με την δεξιάν το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την ράβδον του υπεράνω του Βωμ\ της Εργ\ κατά τρόπον ώστε να σχηματισθεί Γνώμων.

 

Σεβ\ Διδ\ (από στήθους)

      Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν ονόματι και υπό την Αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος  και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, κλείω τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, εις Β' Συμβ\ Βαθμ\ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

      Μετ' εμού, Αδδ\ μου, δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως:

 

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

 

Όλοι οι Αδδ\ επαναλαμβάνουν με τον Σεβ\ Διδ\ το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

 

Αι εργασίαι εις τον Βαθμ\ του Ετ\ έκλεισαν. Ας ομώσωμεν σιγήν και ας απέλθωμεν εν ειρήνη.

 

Όλοι οι Αδδ\

 

Ομνύομεν!

 

Την στιγμήν αυτήν ο Σεβ\ Διδ\ και οι Εππ\ σβήνουν τους Αστέρας των Εδρών τους, εκτός από το μεσαίο κερί του τριφώτου του Σεβ\ Διδ\.

Ακολουθεί η έξοδος πάντων των Αδδ\ κατά την αντίστροφον προς την είσοδον τάξιν.

 

 

ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟΝ ΚΛΕΙΣΙΜΟΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\ οι εργάται είναι ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι;

 

Α' Επ\

      Μάλιστα, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, πείτε μου την Εισητ\ Λέξιν των Εττ\.

 

Β' Επ\

      Σ\

 

Σεβ\ Διδ\

      Ποίαν ώραν οι Εττ\ καταπαύουν τας εργασίας των;

 

Β' Επ\

      Το μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τις η ώρα, Αδ\ Α' Επ\;

 

Α' Επ\

      Πλήρες μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αφού η ώρα της αναπαύσεως εσήμανε, Αδ\ Α' Επ\, καλέσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλών όπως ενωθούν μετ' εμού δια να κλείσωμεν τας Εργασίας της Στ\ εις Βαθμ\ Ετ\.

 

Α' Επ\

      Αδ\ Β' Επ\, και εσείς Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί να ενωθώμεν μετ' αυτού δια να κλείσωμεν τας Εργασίας της Στ\ εις 2^ον Βαθμ\.

      Η αναγγελία έγινε, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\, όρθιοι και εν Τάξει.

      Αδ\ Δοκ\, εκτελέσατε τα καθήκοντά σας.

      Αδ\ Τελετ\, βοηθήσατέ μας.

 

Ο Δοκ\ πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\ και κλείνει την Βίβλον. Κινείται εις τας Στηλ\ και καλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Ταπ\ του Βαθμού. Εν συνεχεία παίρνει θέσιν εις την βορεινήν πλευράν του Βωμ\ της Εργ\, ιστάμενος εν Τάξει και αντικρίζων την Μεσημ\.

Ο Τελετ\ παίρνει θέσιν εις την μεσημβρινήν πλευράν του Βωμ\ της Εργ\ εις Τάξιν (η ράβδος εις την δεξιάν) και έναντι του Δοκ\.

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει την σφύραν του.

 

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

 

Επαναλαμβάνει ο Α' Επ\

 

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

 

και ο Β' Επ\.

 

Ο  Ο  Ο  Ο  Ο

 

Την στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει με την δεξιάν το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την ράβδον του υπεράνω του Βωμ\ της Εργ\ κατά τρόπον ώστε να σχηματισθεί Γνώμων.

 

Σεβ\ Διδ\ (από στήθους)

      Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν ονόματι και υπό την Αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος   και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, κλείω τας εργασίας της Σεπτ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, εις Β' Συμβ\ Βαθμ\ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

      Μετ' εμού, Αδδ\ μου, δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως:

 

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

 

Όλοι οι Αδδ\ επαναλαμβάνουν με τον Σεβ\ Διδ\ το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

 

Αι εργασίαι εις τον Βαθμ\ του Ετ\ έκλεισαν.  Με την κρούσιν της σφύρας μου, επαναλαμβάνονται αι εργασίαι του 1^ου Βαθμ\.

 

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει άπαξ.

 

      Αδδ, αναλάβατε τας θέσεις σας.

      Αδ\ Τελετ\, εκτελέσατε τα καθήκοντά σας.

 

Ο Τελετ\ αφαιρεί από τον διάκοσμον του Ναού τα στοιχεία του 2^ου Βαθμ\, ήτοι τας δύο Σφαίρας και τα λοιπά εργαλεία που ίσως χρησιμοποιήθηκαν, αντικαθιστά τον Φωτοβ\ Αστ\ με το Ιερό Τριγ\ και φροντίζει να αποκατασταθή πλήρως ο διάκοσμος του 1^ου Βαθμ\. Ακολούθως επανέρχεται εις την θέσιν του.

 

Σεβ\ Διδ\      Αδ\ Α' Επ\, μεριμνήσατε για την επάνοδον των Μαθθ\, οι οποίοι αναμένουν εις τον Πρόναον.

 

Α' Επ\ (εφ' όσον υπάρχουν Μαθθ\ εις τον Πρόναον)

      Αδ\ Δοκ\, προσκαλέσατε τους Αδδ\ Μαθθ\ να επανέλθουν εις τον Ναόν.

 

Οι Μαθθ\ εισέρχονται μετά την πρόσκλησιν του Δοκ\, ακολουθούντες την διαδικασίαν την οποίαν προβλέπει ο Κεραμιστής δια την είσοδον εις τον Ναόν.

 

Α' Επ\(κρούων την σφύραν)

      Σεβ\ Διδ\, δεν υπάρχουν (άλλοι) Μαθθ\ εις τον Πρόναον.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ Α' Επ\, ερωτήσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλών, ως και εγώ ερωτώ τους Αδδ\ της Αν\, αν έχουν προτάσεις υπέρ της Στ\ των Μαθθ\ ιδιαιτέρως.

 

Α' Επ\

      Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ο Σεβ\ Διδ\ ερωτά εάν έχετε προτάσεις υπέρ της Στ\ των Μαθθ\.

 

(Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία, κρούει την σφύραν)

 

      Σιγή επικρατεί, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

(εγείρεται εις την Έδραν του και μαζί του όλοι οι Αδδ\)

(από στήθους)

Αδδ\ μου, δεν μένει λοιπόν εις ημάς άλλον τι ει μή, ακολουθούντες την αρχαίαν παράδοσιν, να κλείσωμεν τα μυστικά μας εις τόπον ασφαλή και ιερόν

(αφήνει την σφύραν και φέρνει την δεξιάν εις την καρδίαν)

και να ενωθώμεν εν αδελφότητι σχηματίζοντες την Τεκτονικήν Άλυσον.

 

(Σχηματίζεται η μικρή ή η μεγάλη Τεκτονική Άλυσος)

 

Αδδ\ μου, υπεράνω των φροντίδων της υλικής ζωής υπάρχει δια τους Τέκτονας το ευρύ πεδίον του στοχασμού και της δράσεως. Πριν χωρισθώμεν, ας υψωθώμεν από κοινού προς τα ιδεώδη μας. Αυτά ας εμπνέουν την διαγωγήν μας εις τον αμύητον κόσμον, ας καθοδηγούν την ζωήν μας, ας είναι το Φως που θα κατευθύνη την πορείαν μας εις την ζωήν.

Αδδ\ μου, ας εγκαταλείψωμεν την Άλυσον.

 

Οι Αδδ\ εγκαταλείπουν την Άλυσον, αφού κινήσουν τρεις φοράς τους βραχίονάς των και αναλαμβάνουν τας θέσεις των.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, ποίαν ώραν οι Μαθθ\ Τέκτονες συνηθίζουν να κλείνουν τας εργασίας των;

 

Β' Επ\

      Το Μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Α' Επ\, τις η ώρα;

 

Α' Επ\

      Πλήρες μεσονύκτιον, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Αφού η ώρα της αναπαύσεως εσήμανε, μέλλω να κλείσω τας εργασίας. Αδ\ Α' και Β' Επ\, ενωθήτε μετ' εμού δια να κλείσωμεν τας εργασίας του Σεπτ\ μας Εργαστ\ και εσείς Αδ\ Δοκ\ και Αδ\ Τελετ\, βοηθήσατέ μας.

      Αδδ\ μου, όρθιοι και εν τάξει.

 

(από στήθους)

 

      Είθε το Φως, το οποίον εφώτισε τας εργασίας ημών να λάμπει πάντοτε εν ημίν, δια να δυνηθώμεν να συνεχίσωμεν το έργον ημών και εκτός του Ναού τούτου, μεριμνώντες ώστε να μη μένη εκτεθειμένον εις τα βλέμματα των αμυήτων.

 

Ο Δοκ\ πλησιάζει τον Βωμ\ των Ορκ\ εν τάξει και κλείνει την Βιβλ\. Εν συνεχεία κινούμενος δεξιοστρόφως καλύπτει από την πλευράν της Μεσημ\ τον Πιν\ Χαρ\ και επανέρχεται εις την θέσιν του. Κατόπιν ο Σεβ\ Διδ\, οδηγούμενος από τον Τελετ\, κατευθύνεται προς την Στηλ\ της Σοφ\, ενώ αντιστοίχως κατευθύνονται ο Α' Επ\ προς την Στηλ\ της Ισχ\ και ο Β' Επ\ προς την Στηλ\ του Καλ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      (σβήνει – όχι δια πνοής ή με την σφύραν – τον Αστ\ της Σοφ\ λέγων)

      Είθε η Ειρήνη να βασιλεύη επί της Γης.

 

Τη στιγμήν αυτήν σβήνουν τα κηρία των ο Ρητ\ και ο Γραμ\.

 

Α' Επ\

      (σβήνει με τον ίδιον τρόπον τον Αστ\ της Ισχ\ λέγων)

      Είθε η Αγάπη να βασιλεύη μεταξύ των ανθρώπων.

 

Β' Επ\

      (σβήνει τον Αστ\ του Καλ\ λέγων)

      Είθε η χαρά να βασιλεύη εις τας οικογενείας ημών.

 

Την στιγμήν αυτήν τα συμπληρωματικά φώτα του Ναού σβήνουν κατ' αντίστροφον προς το Άνοιγμα των Εργασιών σειράν, πρώτα των Στηλ\ και κατόπιν της Αν\, και ο Ναός μένει φωτισμένος ασθενώς από το Ιερ\ Τριγ\ και τα κηροπήγια των Εδρών του Σεβ\ Διδ\ και των Εππ\.

Ο Σεβ\ Διδ\ και οι Εππ\ επανέρχονται εις τας Έδρας των, οδηγούμενοι υπό του Τελετ\.

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει την σφύραν του

Ο  Ο  Ο 

επαναλαμβάνει ο Α' Επ\

Ο  Ο  Ο

και ο Β' Επ\.

Ο  Ο  Ο

 

Την στιγμήν αυτήν ο Δοκ\ υψώνει δια της δεξιάς το ξίφος του και ο Τελετ\ ομοίως την ράβδον του υπεράνω του Βωμ\ της Εργ\ εις τρόπον ώστε να σχηματισθεί Γνωμ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Εις δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν ονόματι και υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος  και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι, κλείω τας εργασίας της Σεπτ\ Συμβ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Αν\ ......, εις Α' Συμβ\ Βαθμ\ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

      Μετ' εμού, Αδδ\ μου, δια του Σημείου, της Χειροκρουσίας και της Επιφωνήσεως

 

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

 

Όλοι οι Αδδ\ επαναλαμβάνουν, με τον Σεβ\ Διδ\, το Σημείον, την Χειροκρουσίαν και την Επιφώνησιν.

Εν συνεχεία, ο Σεβ\ Διδ\ και οι Εππ\ σβήνουν τα κηρία των Εδρών των, εκτός του μεσαίου κηρίου του Τριφώτου του Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

Ας ομώσωμεν σιγήν επί των σημερινών εργασιών και ας απέλθωμεν εν ειρήνη.

 

Όλοι υψώνουν την δεξιάν λέγοντες:

 

      Ομνύομεν.

 

Την στιγμήν αυτή σβήνει το Ιερ\ Τριγ\. Ακολουθεί η έξοδος όλων των Αδδ\ κατά την αντίστροφον προς την είσοδον τάξιν.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

 

ΤΥΠΙΚΟΝ ΜΥΗΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

ΣΥΜΒ\ ΒΑΘΜΟΝ

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΣΜΟΝ

ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ

 

Ο Ναός παραμένει κατά βάσιν ως διαμορφώθηκε κατά το Τελετουργικόν Άνοιγμα εις Βαθμ\ Ετ\ και συμπληρώνεται ως προς τον διάκοσμόν του με τα ακόλουθα σκεύη και εργαλεία, τα οποία πρέπει να τοποθετηθούν μετά το άνοιγμα των Εργασιών:

 

1.     ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ

Από πέντε οκρίβαντες σε κατάλληλες θέσεις μέσα στον Ναό, αναρτώνται πέντε επιγραφές.

 

-       ΕΠΙΓΡΑΦΗ 1^η

Εγκαθίσταται εις την Δύσιν και περιλαμβάνει τα ονόματα των πέντε αισθήσεων.

 

ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

 

ΟΡΑΣΙΣ, ΑΚΟΗ, ΟΣΦΡΗΣΙΣ, ΓΕΥΣΙΣ

 

^-            ΕΠΙΓΡΑΦΗ 2^η

Εγκαθίσταται εις την Μεσημ\ και περιλαμβάνει τα ονόματα των αρχιτεκτονικών ρυθμών:

 

ΟΙ ΡΥΘΜΟΙ

 

ΔΩΡΙΚΟΣ, ΙΩΝΙΚΟΣ, ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ

 

-       ΕΠΙΓΡΑΦΗ 3^η

Εγκαθίσταται εις τον Βορράν και περιλαμβάνει τα ονόματα των επιστημών:

 

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

 

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ, ΡΗΤΟΡΙΚΗ, ΛΟΓΙΚΗ, ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ,

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ

 

^-            ΕΠΙΓΡΑΦΗ 4^η

Εγκαθίσταται προ της Έδρας του Σεβ\ Διδ\ και περιλαβάνει τα ονόματα των εξής σοφών της αρχαιότητας:

 

ΟΙ ΣΟΦΟΙ

 

ΣΟΛΩΝ, ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ,

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

 

-       ΕΠΙΓΡΑΦΗ 5^η

Εγκαθίσταται προ του Βωμ\ της Εργ\ (εις τον Βαθμ\ αυτόν είναι ο Τριγ\ Βωμ\) και περιλαμβάνει μόνον την φράσιν:

 

ΔΟΞΑ ΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

 

2.     ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ

Επί του Βωμ\ της Εργ\ υπάρχουν τα ακόλουθα εργαλεία: σφύρα, σμίλη, κανόνας, διαβήτης, μοχλός, γνώμων, στάθμη.

Τα αρχιτεκτονικά εργαλεία ο Δόκιμος τα κρατά, κατά τας περιοδείας του Βαθμ\, με την δεξιάν και δεν ευρίσκεται εις Τάξιν.

Τα εργαλεία αυτά κατανέμονται ανα περιοδείαν ως ακολούθως:

-       1^η περιοδεία, σφύρα και σμίλη.

-       2^η περιοδεία, κανόνας και διαβήτης.

-       3^η περιοδεία, κανόνας και μοχλός.

-       4^η περιοδεία, κανόνας, γνώμων και στάθμη.

-       5^η περιοδεία, άνευ εργαλείων.

 

 

ΕΙΣΔΟΧΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟΝ ΤΟΥ ΕΤΑΙΡΟΥ

 

Η Μύησις αρχίζει μετά το Τελετουργικόν Άνοιγμα εις 2^ον  Βαθμ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Αδδ\ μου, κατά την επίσημον συνεδρίαν της ...... εκρίθηκαν άξιοι Αυξήσεως Μισθοδοσίας οι Μαθθ\ ......, .......

Αδ\ Ρητ\, βεβαιώσατε την Στ\ εάν έχει εγκριθή υπό της Μεγ\ Στ\ η Αύξ\ Μισθ\.

 

Ο Ρητ\ αναγιγνώσκει επισήμως τον εγκριτικόν πίνακα της Μεγ\ Στ\

 

Σεβ\ Διδ\

Αδ\ Δοκ\, βεβαιωθήτε αν οι Δόκιμοι ευρίσκονται εις τον Πρόναον και παρασκευάσατε αυτούς καταλλήλως.

 

Οι υποψήφιοι δια τον 2^ον  Βαθμ\ φέρουν περίζωμα Μαθ\ και κρατούν με την αριστεράν κανόνα επί του ώμου. Οδηγούνται από τον Δοκ\ έμπροσθεν της θύρας του Ναού. Εκεί, ο πρώτος των Μαθθ\, κατόπιν υποδείξεως του Δοκ\, κρούει την θύραν εις Βαθμ\ Μαθ\.

Ο Στεγ\ απαντά επίσης εις Βαθμ\ Μαθ\ και ανοίγει ελαφρώς την θύραν, τόσον ώστε να ακούγεται η στιχομυθία εντός του Ναού.

 

Α' Επ\ (κρούων την σφύραν, μεγαλοφώνως)

      Σεβ\ Διδ\, κρούεται η θύρα εις Βαθμ\ Μαθ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Τις ο κρούων;

 

Α' Επ\

      Αδ\ Β' Επ\, ο Σεβ\ Διδ\ ερωτά τις ο κρούων;

 

Ο Β' Επ\ μεταβαίνει πλησίον της θύρας του Ν\.

 

Β' Επ\ (μεγαλοφώνως)

      Αδ\ Στεγ\, ελέγξατε τον Πρόναον.

 

Στεγ\(επιθεωρεί τον Πρόναον και απευθύνεται εις τον Β' Επ\ μεγαλοφώνως)

      Αδ\ Β' Επ\, ο Αδ\ Δοκ\ οδηγεί Μαθθ\ αιτούντας να προαχθούν από του Κανόνος εις την Στάθμην.

 

Β' Επ\(μεγαλοφώνως)

      Αδ\ Α' Επ\, ο Αδ\ Δοκ\ οδηγεί Μαθθ\ αιτούντας να προαχθούν από του Κανόνος εις την Στάθμην.

 

Α' Επ\ (μεγαλοφώνως)

      Σεβ\ Διδ\, ο Αδ\ Β' Επ\ με πληροφορεί ότι προ της θύρας του Ναού ευρίσκεται ο Αδ\ Δοκ\ με Μαθθ\ αιτούντας να προαχθούν από του Κανόνος εις την Στάθμην.

 

Σεβ\ Διδ\ (μεγαλοφώνως)

      Βεβαιωθείτε περί του ονόματος και του επιθέτου των Μαθθ\.

 

Α' Επ\ (μεγαλοφώνως)

      Αδ\ Β' Επ\, πληροφορήσατέ μας περί του ονόματος και του επιθέτου των Μαθθ\.

 

Β' Επ\

      Αδ\ Στεγ\, ζητήσατε από τον Αδ\ Δοκ\ να μας γνωρίσει το όνομα και το επίθετο των Μαθθ\.

 

Στεγ\

Αδ\ Δοκ\, ο Αδ\ Β' Επ\ αναμένει πληροφορίας περί το ονόματος και του επιθέτου των Μαθθ\ τους οποίους συνοδεύετε.

 

Ο Δοκ\ ίσταται εις το άνοιγμα της θύρας και αναγγέλλει μεγαλοφώνως το όνομα και το επίθετο των Μαθθ\.

 

Β' Επ\

      Αδ\ Α' Επ\, ο Αδ\ Δοκ\ συνοδεύει τους ......, ......

 

Επαναλαμβάνει την κατάστασιν που ανέγνωσε ο Δοκ\. Κατόπιν επανέρχεται εις την θέσιν του.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, ο Αδ\ Β' Επ\ με πληροφορεί ότι ο Αδ\ Δοκ\ συνοδεύει τους Μαθθ\ ....., ...... (μόνον όνομα και επίθετο).

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Β' Επ\, ως υπεύθυνος της Στηλ\ του Βορρά, γνωρίζετε αν οι αιτούντες να προαχθούν από του Κανόνος εις την Στάθμην, υπηρέτησαν επαρκώς ως Μαθθ\;

      Είστε ευχαριστημένος από την εργασίαν τους;

 

Β' Επ\

      Μάλιστα, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Οι Αδδ\ Διδδ\ συναινούν εις την προαγωγήν αυτών;

 

Οι Διδδ\ οι συναινούντες ανατείνουν την δεξιάν.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ Εττ\, έχετε αντιρρήσεις δια την προαγωγήν των Μαθθ\, οι οποίοι ευρίσκονται προ της θύρας του Ναού;

 

Οι Εττ\, εφ' όσον συναινούν σιγούν, αντιθέτως ανατείνουν την δεξιάν μόνον όσοι έχουν αντιρρήσεις.

 

Αν υπάρχουν αντιρρήσεις, ακολουθεί η εξής διαδικασία "κεκλεισμένων των θυρών":

Όσοι δεν συναινούν οφείλουν να ζητήσουν κανονικώς τον λόγον και να εξηγήσουν τας αντιρρήσεις των.

Η συνέχισις ή διακοπή της Μυήσεως αποφασίζεται μετά τα συμπεράσματα του Ρητ\, με απόλυτον πλειοψηφίαν.

Εν συνεχεία ανοίγεται και πάλιν η θύρα του Ναού ως είχεν, για να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας εις τους υποψηφίους και να συνεχισθεί αναλόγως η Μύησις.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Ας εισέλθουν οι Αδδ\ Μαθθ\

Φροντίσατε, Αδ\ Α' Επ\, να παραμείνουν μεταξύ των δύο Στηλ\, ώστε να αποφύγουν τον πειρασμόν να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία τα οποία δεν γνωρίζουν ακόμη να χειρίζονται.

 

 

Α' Επ\

Αδ\ Στεγ\, να εισέλθουν οι Μαθθ\

 

Ο Στεγ\ ανοίγει διάπλατα την θύραν και ο Δοκ\ οδηγεί τους υποψηφίους, οι οποίοι βαδίζουν κρατούντες τον Κανόνα επ' ώμου με την αριστεράν. Κατευθύνονται μεταξύ των δύο Στηλ\, πραγματοποιούν τον βηματισμόν του Μαθ\ και χαιρετούν τον Σεβ\ Διδ\ και τους Εππ\ κατά τα γνωστά.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ Μαθθ\, οι Διδδ\ συναινούν εις την Αύξησιν της Μισθοδοσίας σας και οι Εττ\ δεν έχουν αντιρρήσεις. Ωστόσο, Αύξησιν Μισθοδοσίας θα σας χορηγήσωμεν μόνον αφού πεισθώμεν ότι είστε καταλλήλως προπαρασκευασμένοι.

 

Οι υποψήφιοι κάθονται εις το μέσον του Ναού και δίπλα τους ο Δοκ\.

 

Β' Επ\

      Αδδ\ Μαθθ\, θυμάστε το πέρασμά σας από τον κόσμον των αμυήτων, του σκότους και της αμαθείας, εις το Διασκεπτήριον; Την γέννησίν σας μέσα από μια χαμηλή θύρα σε μια νέαν ζωήν, την ζωήν του Τέκτονος;

 

Απάντησις υποψηφίων.

 

Α' Επ\

      Θυμάσθε τις περιοδείες σας; Την δοκιμασίαν της Γης, του Αέρος, του Ύδατος και του Πυρός;

 

Απάντησις υποψηφίων.

 

Β' Επ\

      Έχετε ζωντανήν την ανάμνησιν από τα τρία Κύπελα των Σπονδών; Το πικρόν και το γλυκό ποτό που γευθήκατε;

 

Απάντησις υποψηφίων.

 

Α' Επ\

      Έχετε τηρήσει τον όρκον και τας υποσχέσεις τας οποίας εδώσατε ως Μαθθ\; Η ανεξικακία και η αδελφοσύνη είναι ο χρυσός κανών της ζωής σας;

 

Απάντησις υποψηφίων.

 

Β' Επ\

      Μάθατε να εργάζεσθε τον Ακατέργαστον Λίθον, να χρησιμοποιείτε την σφύραν και την σμίλην; Μάθατε πώς να κάνετε τα πρώτα σας βήματα γύρω από τον Ταπ\ δια να αναζητήσετε το Φως;

 

Απάντησις υποψηφίων.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, οι Μαθθ\ φαίνονται έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τας δυσκολίας εις την νέαν τους πορείαν προς τον Φωτ\ Αστ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αν σκεφθήκατε, Αδδ\ Μαθθ\, περί των συμβόλων της εισδοχής σας, ευκολότερον θα εννοήσετε την σημασίαν των συμβόλων της νέας σας διελεύσεως. Αλλά, προηγουμένως, κρίνω απαραίτητον να ανακεφαλαιώσω συντόμως τα βασικά στοιχεία του αλληγορικού Πίνακος του 1^ου Βαθμ\.

      Η Μύησις σας εις τον 1^ον Βαθμ\, σας παρουσίασε την παιδική ηλικίαν του ανθρώπου και την κοινωνίαν εις την κοιτίδα της γεννήσεώς της.

      Το κάλυμμα των οφθαλμών σας εξεικόνιζε την αμάθειαν της ηλικίας αυτής. Πράγματι, το βρέφος αγνοεί την χρήσιν και της οράσεως και της αφής, βαδίζει δε και ομιλεί πολύ αργότερον από την γέννησίν του. Η σκέψις και η λογική είναι δυνάμεις εις λανθάνουσαν κατάστασιν. Το ίδιο συμβαίνει και εις ολόκληρον το ανθρώπινον γένος.

      Εις τους πρώτους χρόνους της κοινωνίας, ο άνθρωπος δεν εδύνατο να γνωρίσει το φιλοσοφικόν απόφθεγμα "γνώθι σ' αυτόν", αλλά ζούσε όμοιος με τα θηρία που κυνηγούν την τροφήν τους. Αγνοούσε ακόμα και την χρήσιν των ενδυμάτων. Όμως, με την ανακάλυψιν του πυρός, κατόρθωσε να μεταβάλλει τους όρους της υπάρξεώς του και παράλληλα την ίδια την φύσιν του, η όποια άρχισε να εξημερώνεται κατά τους διαδοχικούς σταθμούς της εξελίξεώς του.

      Τα επόμενα βήματά του προς τον πολιτισμόν, επιτέλεσε με την τελειοποίησιν των εργαλείων και των όπλων, τα οποία αρχικώς κατασκεύαζεν από λίθον. Έτσι, λίγο λίγο, με αλλεπάλληλα εξελικτικά βήματα, ο απόγονος του αρχεγόνου όντος έφθασε εις το ύψος του σημερινού κοινωνικού ανθρώπου.

      Δια τον λόγον αυτόν, όπως γίνει αντιληπτή εις υμάς η γυμνότης των πρωτοπλάστων, σας αφήρεσαν κάθε μεταλλικόν αντικείμενον το οποίο είχατε πριν εμφανισθείτε εμπρός μας.

      Κατά τας συμβολικάς περιοδείας του 1^ου Βαθμ\, αντιληφθήκατε βεβαίως τας προσπαθείας, τους αγώνας και τας διαμάχας του ανθρώπου κατά την διάπλασιν των κοινωνιών.

      Σημειώσατε, λοιπόν, ότι, τα Έθνη δεν φοβούνται μόνον την πλεονεξίαν, την φιλοδοξίαν και την εχθρότητα των γειτόνων, αλλά φοβούνται και τον κίνδυνον που προκύπτει από τα εσωτερικά πάθη των. Ένας κίνδυνος τόσο μεγάλος, ώστε να λογίζονται αληθώς ευτυχείς όσοι λαοί δεν ταράσσονται από τας φιλοδοξίας μερικώς μελών των.

Πόσας όμως ταραχάς και πόσους εμφυλίους σπαραγμούς δεν έχουν διέλθει οι λαοί αυτοί, πριν φθάσουν εις την γαλήνην και την ισότητα;

Αν αναγνώσετε την ιστορίαν των συγχρόνων Εθνών, θα εκπλαγείτε βλέποντες, και σήμερον, πολλά Έθνη να ζουν καταδικασμένα εις την ατέρμονα δουλείαν και στασιμότητα εξαιτίας της φιλοδοξίας και της υπεροψίας ορισμένων μελών τους.

Όταν, τέλος, σας έδωσαν το Φως, σας έδειξαν την οδόν προς την αναγέννησιν. Το φως σας κατέστησε ικανούς να αναγνώσετε το βιβλίον της Σοφίας και η παράδοσις σας καθοδήγησε εις την λάξευσιν του Ακατεργάστου Λίθου, διότι από την λιθίνην εποχήν εισήλθεν η ανθρωπότης εις μίαν σταθερώς εξελισσομένην περίοδον κατά την οποίαν η επιστήμη οφείλει να φωτίζει τον αμόρφωτον δια να δυνηθεί να βρει το υλικόν και να το χρησιμοποιήσει εις την ανέγερσιν του Ναού της Αρετής, δηλαδή να δυνηθεί να σχηματίσει ανθρωπίνην κοινωνίαν.

Αύτη είναι, Αδδ\ Μαθθ\, η αλληγορική σημασία της εισόδου σας και των πρώτων βημάτων σας εις τον Τεκτονισμόν.

Να ενθυμήστε πάντοτε ότι: "Όλαι αι γνώσεις τας οποίας θα αποκτήσετε εις τον Τεκτονισμόν τείνουν προς την ηθικήν βελτίωσιν του ατόμου και της κοινωνίας."

Με τέτοιο πνεύμα οφείλεται να καλλιεργήσετε τας επιστήμας δια τας οποίας θα σας ομιλήσωμεν εν συνεχεία.

 

Παύσις

 

      Εισήλθατε εις την Στ\ των Εττ\κρατούντες έναν κανόνα.

      Ο Κανών παριστάνει το διηνεκές και το άπειρον.

      Το απόλυτον είναι εξ ορισμού ιδανικόν και άπειρον.

      Το μήκος της ατραπού που οδηγεί εις την Σοφίαν είναι ατέρμον και άπειρον.

      Ο άνθρωπος, λοιπόν, δύναται να τελειοποιείται, αλλά η Απόλυτος Σοφία παραμένει πάντοτε απρόσιτος.

 

1^η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

 

ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

 

ΟΡΑΣΙΣ, ΑΚΟΗ, ΑΦΗ, ΟΣΦΡΗΣΙΣ, ΓΕΥΣΙΣ

 

Εργαλεία: Σφύρα και Σμίλη

 

 Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Αδ\ Δοκ\, εγχειρίσατε εις τους Δοκίμους σφύραν και σμίλην και οδηγήσατέ τους εις την πρώτην τους περιοδείαν διατρέχοντες τας Στηλ\ από Μεσημ\ προς τον Βορράν.

 

Ο Δοκ\ εγχειρίζει εις την αριστεράν του πρώτου Δοκ\ σφύραν και σμίλην, τους υποδεικνύει να θέσουν την δεξιάν επί του ώμου του προηγουμένου, και κρατών τον πρώτον από την δεξιάν, τους περιάγει εις την Στ\ αριστεροστρόφως, από την Μεσημ\ προς τον Βορράν, καταλήγων εις την Δύσιν, έμπροσθεν της πρώτης επιγραφής.

Εκεί, τους καλεί να αναγνώσουν μεγαλοφώνως το περιεχόμενον της επιγραφής με τα ονόματα των πέντε αισθήσεων.

Ακολούθως, επανέρχεται μετά των Δοκίμων μεταξύ των δύο Στηλ\ και τους αφαιρεί τα εργαλεία.

 

Δοκ\

      Αδ\ Α' Επ\, επιστρέψαμε από την πρώτην περιοδείαν.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, ολοκληρώθηκε η πρώτη περιοδεία.

 

Σεβ\ Διδ\

      Η πρώτη αύτη περιοδεία, Αδδ\ μου, έχει σύμβολα την σφύραν και την σμίλην και εικονίζει το πρώτον έτος της εργασίας του Ετ\, ο οποίος οφείλει να το διανύσει καταγινόμενος με την γνώσιν της ύλης και τον τρόπον της κατεργασίας της.

 

Ο Σεβ\ Διδ\ δύναται να αναθέσει την ανάγνωσιν του εν συνεχεία κειμένου εις τον Β' Επ\

 

Β' Επ\

      Κατά την διάρκειαν της Μαθητείας σας, η σφύρα και η σμίλη εχρησίμευσαν εις την κατεργασίαν του Λίθου.

      Ως Εττ\θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτάς τας δυνάμεις δια την απολείανσιν και διαμόρφωσιν του Λίθου, μέχρις ότου καταστεί άξιος να προστεθεί εις το οικοδόμημα το οποίο κληθήκαμε να ανεγείρουμε.

Δηλαδή, οφείλετε να αναπτύξετε και να βελτιώσετε τας διανοητικάς και ηθικάς δυνάμεις σας. Αυτή είναι η χρήσις των εργαλείων της πρώτης περιοδείας.

 

Α' Επ\

      Αντιλαμβάνεσθε, επομένως, ότι οφείλετε να εξετάζετε από ηθικής απόψεως τας αρχάς και τα διδάγματα της τέχνης η οποία αποτελεί την εξωτερικήν μορφήν του Τεκτονισμού.

      Όμως, κατ' αρχήν, ο Τέκτων οφείλει να γνωρίσει τον εαυτόν του. Δια τον σκοπόν αυτόν, ως πρώτο αντικείμενον μελέτης σας, ετέθησαν αι πέντε αισθήσεις.

      Ο όρος "πέντε αισθήσεις" δεν πρέπει να λαμβάνεται απολύτως, καθ' όσον πρόκειται περί οργάνων και δυνάμεων της ψυχής. Η ψυχή δεν έχει σταθερόν και ορισμένον αριθμόν αισθήσεων. Όμως, χρησιμοποιεί μόνον τα πέντε όργανα τα οποία θέτει το σώμα εις την διάθεσίν της, όπως γνωρίσει τον εξωτερικόν κόσμον και εναρμονιστεί με αυτόν.

      Δείτε  πόσον θαυμασία είναι η διάταξις των οργάνων τούτων!  Η όρασις, η ακοή, η όσφρησις και η γεύσις ευρίσκονται, θα έλεγε κανείς, συγκεντρωμένες δια να συντρέχουν αμεσότερα προς παράστασιν των ιδεών και προς συντήρησιν του όντος, ενώ η αφή, κατεσπαρμένη καθ' όλην την επιφάνειαν του σώματος, είναι βοηθός και σύντροφος των άλλων.

      Η παρατήρησις προσδίδει εις τας αισθήσεις δύναμιν να αποκαλύψουν τους Φυσικούς Νόμους, το πρώτο βήμα επί της οδού της Γνώσεως, όταν όμως η παρατήρησις επικουρείται από την πείραν και την κατανόησιν.

      Ανάγκη, λοιπόν, η ισορροπία των αισθήσεών μας και η αξιοποίησίς τους με μια προσεκτικήν παιδείαν, δια να επέλθει βελτίωσις της διανοίας μας.

 

Σεβ\ Διδ\

      Κατανοείτε, λοιπόν, γιατί επιμένουμε ότι ο Τέκτων αρχίζει τας σπουδάς του από την Γνώσιν του εαυτού του και από την εφαρμογήν του παραγγέλματος:

 

      "Παν ό,τι αφορά εις την ανθρωπότητα δέον να μη είναι ξένον εις τον άνθρωπον και ιδία εις τον Τέκτονα".

 

      Προς υπόμνησιν αυτού του καθήκοντος, βλέπετε εις την Αν\ να λάμπει ο Φωτοβ\ Αστ\, νέον σύμβολον δια τον Βαθμ\ του Ετ\, του οποίου την εξήγησιν θα έχετε μετ' ολίγον.

      Αγρυπνείτε, λοιπόν, επιτηρούντες τον εαυτόν σας και προσπαθούντες να διορθώνετε και εξομαλύνετε με την σμίλην και την σφύραν, τας τραχύτητας τας οποίας θα αναγνωρίζαται εις τον εαυτόν σας.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Ποιήσατε το σημείον του Μαθ\.

Εκτελείται από τους Δοκίμους.

 

2^α ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

 

ΟΙ ΡΥΘΜΟΙ

 

ΔΩΡΙΚΟΣ, ΙΩΝΙΚΟΣ, ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ

 

Εικόνα: Διάγραμμα δεύτερης περιοδείας

 

Εργαλεία: Κανόνας και Διαβήτης

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Αδ\ Δοκ\, εγχειρίσατε εις τους Δοκίμους κανόναν και διαβήτην και οδηγήσατέ τους εις την δευτέραν περιοδείαν, διατρέχοντες τας Στηλ\ από τον Βορράν προς την Μεσημ\.

      Θα τους επιδείξετε πινακίδα των Αρχιτεκτονικών Ρυθμών και θα τους επαναφέρετε εις την Δύσιν μεταξύ των δύο Στηλ\.

 

Ο Δοκ\ περιάγει τους Δοκίμους δεξιοστρόφως, διασχίζων τας Στηλ\ από τον Βορράν προς την Μεσημ\, κρατών τον πρώτον εξ αυτών από την δεξιάν, ενώ οι λοιποί έχουν την δεξιάν των επί του ώμου του προηγουμένου. Εις την αριστεράν των, οι Δόκιμοι κρατούν κανόνα και διαβήτην. Καταλήγουν εις την Έδραν του Β' Επ\, όπου κατόπιν υποδείξεως του Δοκ\, αναγιγνώσκουν μεγαλοφώνως το περιεχόμενον της 2ας επιγραφής. Ακολούθως ο Δοκ\ τους επαναγάγει μεταξύ των δύο Στηλ\, όπου τους αφαιρεί τα εργαλεία.

 

Δοκ\

      Αδ\ Α' Επ\, η δευτέρα περιοδεία επερατώθη.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, ολοκληρώθηκε η δευτέρα περιοδεία.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\ μου, η περιοδεία αύτη εξεικονίζει την δευτέρα περίοδον των σπουδών του μυημένου.

      Θέμα της είναι η επίδρασις των Τεχνών και ιδιαιτέρως της Αρχιτεκτονικής, επί της κοινωνίας.

      Αδδ\ Εππ\, έχετε τον λόγον.

 

Β' Επ\

      Δεν θα ομιλήσωμεν εις υμάς δια την υλικήν χρήσιν των εργαλείων τα οποία κρατάτε, διότι γνωρίζετε πλέον ότι εις τον χώρον αυτόν δεν πρόκειται περί δομικής πρακτικής, αλλά μόνον περί διακοσμήσεως συμβολικού Ναού, δηλαδή του ηθικού ανθρώπου.

      Ο Κανών, ως όργανον μετρήσεως όλων των σωμάτων, διδάσκει ότι οφείλουμε να είμαστε δίκαιοι, ευθείς και επιεικείς ως προς τας σχέσεις με τους συνανθρώπους μας.

      Ο Διαβήτης, ως αποκλειστικό όργανο γραφής των κύκλων και μελέτης των μορφών, είναι έμβλημα της σοφίας, της συνέσεως και της περισκέψεως.

      Αρεταί, αι οποίαι εξεικονίζουν την Δικαιοσύνην και την Αληθείαν.

 

Α' Επ\

      Ας εξετάσωμεν, λοιπόν, το περιεχόμενον της δευτέρας επιγραφής.

      Αι Καλαί Τέχναι, όπως ακούσατε, άσκησαν και ασκούν σημαντικήν επίδρασιν εις την διαμόρφωσιν του ηθικού ανθρώπου. Ωστόσο, η Αρχιτεκτονική θεωρείται η ευγενεστέρα των Καλών Τεχνών.

      Αυτήν την Τέχνην, οι σοφοί της αρχαιότητος μεταχειρίστηκαν δια να παραστήσουν την Ισχύν, την Σοφίαν και το Κάλλος.

      Οι σοφοί αυτοί υπήρξαν οι ιδικοί μας προκάτοχοι, διότι μετεβίβασαν εις ημάς τον τίτλον του Τέκτονος, δια τον οποίον και σεμνυνόμεθα.

      Οι δραστήριοι αυτοί εργάται των αρχαίων χρόνων είναι ελάχιστα γνωστοί και αι πόλεις τας οποίας θεμελίωσαν έχουν πλέον εκλείψει. Ο χρόνος δεν εσεβάσθη τα κολοσσιαία έργα του πνεύματός των, τα λιγοστά όμως ερείπια τα απομένοντα από τα μνημεία αυτά, μαρτυρούν δια τα γιγάντια έργα των. Τα περισσότερα ονόματα των ενδοξοτάτων αυτών Διδασκάλων παραμένουν άγνωστα, διότι η παράδοσις και η ιστορία διέσωσαν από την λήθην ελάχιστα μόνον.

      Επί παραδείγματι, οι αρχιτέκτονες οι κτίσαντες τας περιωνύμους Αιγυπτιακάς πόλεις των Θηβών και της Μέμφιδος, οι λαμπρύναντες την ένδοξον περίοδον της Ελληνικής Τέχνης και οι ανεγείραντες τα περίδοξα μνημεία των Μέσων Αιώνων, δεν είναι όλοι γνωστοί εις ημάς.

      Η Αρχιτεκτονική είχεν ως κοιτίδαν την αρχαίαν Αίγυπτον και Ελλάδα. Δια τον λόγον αυτόν θεωρούνται αι χώραι αύται ως λίκνον και της Ελευθεροτεκτονικής.

      Οι αρχαίοι Έλληνες ανήγαγαν, τόσον την Αρχιτεκτονικήν, όσο και την επιστήμην των Μυστηρίων, εις ύψος το οποίον κατέπληξεν, και πάντοτε θα καταπλήσσει, όλα τα ανεπτυγμένα πνεύματα.

      Οι Έλληνες αναγνώριζαν τρεις Αρχιτεκτονικούς Ρυθμούς, τον Δωρικόν, τον Ιωνικόν και τον Κορινθιακόν.

      Αρχαιότερος είναι ο Δωρικός, το όνομα του οποίου οφείλεται εις τον Δώρον, τον βασιλέα της Αχαΐας.         Ο Δώρος οικοδόμησε εις το Άργος ναόν της Θεάς Ήρας, χρησιμοποιών τρίγλυφα και μετώπας να κοσμούν το Διάζωμα.

      Ο Ιωνικός Ρυθμός διαθέτει μεγαλυτέραν χάριν από τον Δωρικόν. Ονομάσθηκε έτσι από τον υιό της Κρεούσης Ίωνα, ο οποίος ήταν επικεφαλής των Ελλήνων των μεταναστευσάντων από την Ελλάδα εις την Μικράν Ασίαν.

      Ο Κορινθιακός Ρυθμός είναι πλουσιοτέρας αρχιτεκτονικής διακοσμήσεως.

      Οι τρεις αυτοί Ρυθμοί διαφέρουν κεφαλαιωδώς μεταξύ των εις τα εξής:

      Ο Δωρικός απεικονίζει την Ισχύν.

      Ο Ιωνικός, με την σοφήν διάταξιν των σπειρών του κιονοκράνου του, απεικονίζει την Σοφίαν.

      Ο Κορινθιακός, τέλος, λόγω της θαυμαστής ωραιότητός του, απεικονίζει το κάλλος εις την απόλυτον έννοιάν του.

 

Σεβ\ Διδ\

      Από την μελέτην της Αρχιτεκτονικής εξάγουμε την ηθικήν διδασκαλίαν, ότι "ο Μυούμενος οφείλει να συνεισφέρει με όλας του τας δυνάμεις δια τον καλλωπισμόν του Ναού, τον οποίον μοχθούμε να εγείρουμε εις το όνομα της Αληθείας και της Προόδου".

      Μη λησμονήτε ποτέ, Αδδ\, ότι τα μόνα κοσμήματα τα οποία απαιτούνται δια τον Ναόν αυτόν, είναι αι Αρεταί των Τεκτόνων των αναλαβόντων την οικοδόμησίν του.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Δόκιμοι Αδδ\, εκτελέσατε με τον Αδ\ Δοκ\ την χειραψίαν του Μαθ\.

 

Εκτελείται.

 

Δοκ\

      Σεβ\ Διδ\, η χειραψία εκτελέστηκε καλώς.

 

3^η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

 

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

 

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ, ΡΗΤΟΡΙΚΗ, ΛΟΓΙΚΗ, ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ,

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ

 

 

Εργαλεία: Κανόνας και Μοχλός

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, εγχειρίσατε εις τους Δοκίμους κανόναν και μοχλόν και οδηγήσατέ τους εις την τρίτην περιοδείαν δια της Μεσημ\.

 

Ο Δοκ\ εγχειρίζει εις την αριστεράν των Δοκίμων κανόναν και μοχλόν, τους υποδεικνύει να θέσουν την δεξιάν των επί του ώμου του προηγουμένου, και κρατών τον πρώτο εξ αυτών δια της δεξιάς, τους περιάγει εις την Στ\ αριστεροστρόφως, από την Μεσημ\ προς τον Βορρά, καταλήγων έμπροσθεν της τρίτης επιγραφής.

Εκεί τους καλεί να αναγνώσουν μεγαλοφώνως το περιεχόμενον της επιγραφής με τα ονόματα των Επιστημών.

Ακολούθως, επανέρχεται μετά των Δοκίμων μεταξύ των δύο Στηλ\ και τους αφαιρεί τα εργαλεία.

Δοκ\       Αδ\ Α' Επ\, εκτελέσαμε την τρίτην περιοδείαν.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, ολοκληρώθηκε η τρίτη περιοδεία.

 

Σεβ\ Διδ\

      Η περιοδεία αύτη εικονίζει την τρίτην περίοδον των μελετών του Μυημένου και συμβολίζει την σπουδήν των Ελευθέρων Επιστημών, η οποία διευρύνει την ανθρωπίνην νόησιν.

 

Β' Επ\

      Αι τρεις πρώται, η Γραμματική, η Ρητορική και η Λογική, ανάγονται εις την επιστήμην του λόγου και αποτελούν, και αι τρεις μαζί, εν μόνον μάθημα.

      Η Γραμματική είναι η γνώσις του ομιλείν απταίστως και συμφώνως προς τους κανόνας εκάστης γλώσσης.

      Η Ρητορική είναι η γνώσις του εκφράζεσθαι ευφραδώς και η τεχνική του πείθειν και εφιστάν την προσοχήν των ακροατών. Με την βοήθειάν της, ο λόγος αποκτά δύναμιν και κάλλος.

      Η Λογική είναι η επιστήμη του σκέπτεσθαι ορθώς και συλλογίζεσθαι μεθοδικώς, διότι, αν θέλετε να πείσετέ τινα, αι σκέψεις σας πρέπει να παρουσιάζουν ορθότητα, ειρμόν και πορίσματα σύμφωνα προς την πραγματικότητα.

      Ο ανθρώπινος λόγος είναι ισχυρόν μέσον καθοδηγήσεως των ανθρώπων. Πρέπει επομένως να τους καθοδηγεί εις την οδόν της Αληθείας και της Δικαιοσύνης.

 

Α' Επ\

      Η Αριθμητική είναι η τέχνη του υπολογίζειν με ορθότητα. Είναι αναγκαία εις κάθε άνθρωπον ζώντα εις κοινωνίαν.  Ως αι επιστήμαι του λόγου και της σκέψεως είναι ο μοχλός με τον οποίον δύναται κάποιος να θέτει εις ενέργειαν όλας τας δυνάμεις του ανθρώπου, έτσι και η επιστήμη των αριθμών είναι το κλειδί όλων των θετικών επιστημών.

      Η Γεωμετρία είναι η επιστήμη του μετράν με ακρίβειαν. Υπόταξε την επιφάνειαν εις τον διαβήτην και μέτρησε τας διαστάσεις του ορατού σύμπαντος. Είναι η συστηματική μέθοδος η οποία οδήγησε τον άνθρωπον από αληθείας εις αληθείαν μέχρι το άπειρον. Για τον λόγον αυτόν, η σποδή της επιστήμης αυτής πρέπει να καταστή αντικείμενον ιδιαιτέρας μελέτης του Ετ\. Να, λοιπόν, ο χαρακτήρας Γ, ο οποίος ευρίσκεται εις το κέντρον του Φωτ\ Αστ\, ιδιαίτερον σύμβολον του Δευτέρου Βαθμ\ και η εικών της παγκοσμίου διανοήσεως.

      Η Αστρονομία είναι η επιστήμη του γιγνώσκειν τα άστρα και τους νόμους των κινήσεών των. Βασιζομένη εις την Γεωμετρίαν, μας ενεθάρρυνεν να καταμετρήσωμεν τον Ήλιον, την Σελήνην και τας μυριάδας των άστρων, τα οποία κοσμούν τον ουράνιον θόλον σε όλην του την έκτασιν.

      Η Μουσική είναι η τέχνη των ήχων και των διαφόρων παραλλαγών των. Αύτη προξενεί εις την ψυχήν μας εντυπώσεις άκρα αντιθέτους. Με την παραγωγήν φθόγγων εκφράζει χαράν και λύπην, πόνον και μέθην ηδονής, θρίαμβον δόξης και όνειδος ήττας, ελπίδαν και απελπισίαν, ευτυχίαν και δυστυχίαν, σφρίγος ζωής και ατονίαν πένθους. Έχει, λοιπόν, την δύναμιν να εμπνέει ενθουσιασμόν ακράτητον, να επαναφέρει ακύμαντον γαλήνην εις τον νου, να παρέχει εις την ανθρωπίνην καρδίαν την απόλαυσιν της αρετής και να αφυπνίζει τας τύψεις της συνειδήσεως.

      Μετά την στοιχειώδην εξέτασιν των επιστημών, οφείλετε να κατανοήσετε, Αδδ\, ότι: "καμμία επιστήμη δεν πρέπει να μένει άγνωστη εις τον άνθρωπον και ιδιαίτερα εις τον Τέκτονα, διότι όλες μπορούν να γίνουν πηγαί αρετής".

 

Σεβ\ Διδ\

      Βεβαίως, Αδδ\, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζετε όλας τας επιστήμας εις όλον τους το βάθος.

      Είναι, όμως, αναγκαίον να κατέχετε εξ αυτών τουλάχιστον τας στοιχειώδης γνώσεις, δια να αποφεύγετε τας πλάνας και τας προλήψεις, εις τας οποίας οδηγεί η απόλυτος αμάθεια.

      Σημειώσατε, ακόμη, ότι κατά τας αρχαίας Μυήσεις ο νεόφυρος δεν επικοινωνούσε μετά των Ελευθέρων Τεκτόνων, εάν προηγουμένως δεν είχε μελετήσει ολόκληρον τον κύκλον των ανθρωπίνων γνώσεων ώστε να κριθεί έτοιμος. Εργασθείτε, λοιπόν, όπως αποκτήσετε όσας αγνοείτε.

      Δια να σας υπενθυμίσωμεν την δύναμιν των επιστημών και την επίδρασίν των επάνω εις την ανθρωπίνην κοινωνίαν, θέσαμε εις τας χείρας σας τον μοχλόν.

      Ο μοχλός δια να αποδώσει την αναμενομένην αποτελεσματικότητα, πρέπει να χρησιμοποιείται ελεθέρως και ανιάστως.

      Θα σας υπενθυμίζει, λοιπόν, πάντα το ακόλουθον καθήκον του κάθε Τέκτονος:

      Να σκέπτεστε ελευθέρως!

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Δώσατε μου την Ιεράν Λέξιν του Βαθμ\.

 

Δόκιμος

      Δεν γνωρίζω ανάγνωσιν και γραφήν .....

(δίδεται κανονικώς)

 

4^η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

 

ΟΙ ΣΟΦΟΙ

 

ΣΟΛΩΝ, ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ,

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

 

Εικόνα: Διάγραμμα τέταρτης περιοδείας

 

Εργαλεία: Κανόνας, Γνώμονας και Στάθμη

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, εγχειρίσατε εις τους Δοκίμους κανόναν, γνώμονα και στάθμην και οδηγήσατε τους εις την τετάρτην περιοδείαν.

 

Ο Δοκ\ παραδίδει εις τους Δοκίμους κανόναν, στάθμην και γνώμονα και τους οδηγεί κατά τα γνωστά. Διέρχονται από τας Στηλ\ προς την Μεσημ\ και ξανά προς τον Βορρά, καταλήγοντες έμπροσθεν των βαθμίδων της Αν\.

Εκεί τους υποδεικνύει, προτείνων το ξίφος του, να παρατηρήσουν τας δύο σφαίρας. Η σφαίρα της υδρογείου είναι τοποθετημένη βορείως και η σφαίρα του ουρανίου θόλου μεσημβρινώς.

Ακολούθως, οι Δόκιμοι απαγγέλλουν τα ονόματα των Σοφών της τετάρτης επιγραφής.

Ο Δοκ\ μετά των Δοκίμων επανέρχεται μεταξύ των δύο Στηλ\, όπου ο Δοκ\ τους αφαιρεί τα εργαλεία.

 

Δοκ\

      Αδ\ Α' Επ\, ολοκληρώσαμε την τετάρτην περιοδείαν.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, περατώθηκε η τετάρτη περιοδεία.

 

Σεβ\ Διδ\

      Μετά την σπουδήν των Ελευθέρων Επιστημών, η τετάρτη περίοδος μελέτης του Μυημένου αφιερώνεται εις την εφαρμογήν των γνώσεων για το καλόν της κοινωνίας.

      Σας υπέδειξαν να παρατηρήσετε τας δύο Σφαίρας επί των οποίων είναι χαραγμένες αι μεγάλαι διαιρέσεις της Γης και του Ουρανίου Θόλου. Από τα όργανα αυτά διδασκόμεθα τας μεταβολάς όπως προκύπτουν από την ετησίαν περιφοράν της γηίνης σφαίρας περί τον Ήλιον και από την ημερησίαν περιστροφήν της περί τον άξονά της.

      Τρεις αιώνες παρήλθαν από τότε που ο σοφός Γαλιλαίος, με κίνδυνον να καεί ζων, εστερήθη της ελευθερίας του διότι ετόλμησεν να ανακοινώσει την κίνησιν της Γης περί τον Ήλιον.

      Εξετάζοντες μετά προσοχής την Ουρανίαν Σφαίραν, θα ανακαλύψετε την αρχήν των περισσοτέρων Τεκτονικών Συμβόλων, η μελέτη των οποίων ανάγεται εις την σπουδήν της Αστρονομίας και της Γεωμετρίας.

      Αι δύο Σφαίραι υπενθυμίζουν ότι ολόκληρον το Σύμπαν είναι δια τον Τέκτονα πηγή εμπνεύσεως, στοχασμού αντικείμενον ερεύνης. Διδάσκουν την μικρότητά μας έναντι του κόσμου και μας δεσμεύουν να ζούμε σε αρμονία με τους συμπαντικούς Νόμους.

      Ας μεταβώμεν, λοιπόν, εις το περιεχόμενον της τετάρτης επιγραφής.

      Η πινακίδα αυτή μας παρουσιάζει με τα ονόματα των Σοφών, όπως αναγράφονται, τη σειρά της χρονολογικής αναπτύξεως των φιλοσοφικών και επιστημονικών γνώσεων της ανθρωπότητας.

      Με τα λόγια των, τα έργα των και το παράδειγμά των, διέδωσαν τας μεγάλας ιδέας ως προς τον σεβασμόν της Ζωής εις όλας τας μορφάς της, την αλληλεγγύην μεταξύ των ανθρώπων, την δικαιοσύνην, την ελευθερίαν, την αδελφότητα και την αγάπην.

 

Β' Επ\

      Ο Σόλων ήταν ποιητής, μέγας ρήτως και εις των επτά σοφών της Ελλάδος. Εγεννήθη και έζησεν εις την πόλιν των Αθηνών από το 639 μέχρι το 559 π.Χ. και την επροίκισε με πολίτευμα το οποίον καταργούσε την αρχαίαν νομοθεσίαν του Δράκοντα. Είχεν ως απόφθεγμα το "ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ".

      Ο Σωκράτης ήταν φιλόσοφος. Εγεννήθη και έζησεν εις την πόλιν των Αθηνών από το 470 έως το 399 π.Χ. Δίδαξε την πίστην προς τον Θεόν και την αθανασίαν της ψυχής και εδημιούργησε την ηθική του καθήκοντος. Απόφθεγμά του υπήρξε το: "ΕΝ ΟΙΔΑ, ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ", εμπνευσμένο από το Δελφικό "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ".

 

Α' Επ\

      Ο Λυκούργος υπήρξεν νομοθέτης της Σπάρτης, όπως ο Σόλων των Αθηνών. Έζησε περίπου το 800 π.Χ. Η νομοθεσία του Λυκούργου είχεν ως κύριον σκοπόν να καταστήσει όλους τους πολίτας ελευθέρους και ίσους. Η Σπάστη ώφειλε εις τον Λυκούργον το μεγαλείο της.

      Ο Πυθαγόρας υπήρξεν εις των επτά σοφών της Ελλάδος, ως και ο Σόλων. Ήταν και νομοθέτης και φιλόσοφος. Δίδαξε την μετενσάρκωσιν και μετωνόμασε τους σοφούς σε φιλοσόφους. Η φιλοσοφία του, ως και εκείνη του Σωκράτους, έχει ως βάσιν την πίστην προς τον Θεόν και την ηθικήν του καθήκοντος.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Είτε πρόκειται δι' επιστήμονας, είτε δια καλλιτέχνας, είτε δια φιλοσόφους, τιμώμεν τους ανθρώπους αυτούς ως ευεργέτας της ανθρωπότητος, διότι υπέδειξαν τον ορθόν δρόμον προς την Γνώσιν.

      Είθε οι σημερινοί Τέκτονες να διαπνέονται εκ του παραδείγματός των. Έδωσαν τα φώτα των και δίδαξαν την αγάπην και τον σεβασμόν προς τον πλησίον.

      Δι' αυτόν τον λόγον, Αδδ\ μου, κατά την τετάρτην περιοδείαν φέρατε την Στάθμην και τον Γνώμονα.

      Η Στάθμη εικονίζει την ισότητα δικαιωμάτων και καθηκόντων εντός της κοινωνίας.

      Ο Γνώμων είναι έμβλημα του ορθού λόγου και της αρμονίας.

      Ο Τεκτονισμός, λοιπόν, διακηρύσσει μέσω των συμβόλων αυτών ότι την κάθε γνώσιν και επιστήμην πρέπει να την απασχολεί η περίθαλψις των ασθενών και η διαρκής βελτίωσις της τύχης των αποκλήρων της κοινωνίας.

 

5^η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

 

 

ΔΟΞΑ ΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

 

 

Εργαλεία: χωρίς εργαλεία.

 

Ο Δοκ\ οδηγεί τους Δοκίμους δεξιοστρόφως να διανύσουν πλήρη κύκλον από τον Βορρά προς την Μεσημ\ και να επανέλθουν μεταξύ των δύο Στηλ\, όπου παραμένουν όρθιοι και εις Τάξιν Ευπειθείας.

 

Δοκ\

      Αδ\ Α' Επ\, οι Δόκιμοι ολοκλήρωσαν και την πέμπτην περιοδείαν των.

 

Α΄ Επ\

      Αδδ\ μου, εκτελέσατε την περιοδείαν αύτην με τας χείρας κενάς, αλλά φέρατε πάντοτε το περίζωμα ως τιμητικόν σύμβολον της Εργασίας.

      Ποτέ μη λησμονείτε ότι είμαστε, προ παντός, εργάται. Εργαζόμεθα εις το ευρύ πεδίον της διανοήσεως, έκαστος αναλόγως των δυνάμεων και των μέσων τα οποία διαθέτει. Ωστόσο, ο εργάτης πολλάκις θερίζει σκώμματα και διωγμούς.

      Πείτε μου, πως εννοείτε την εργασίαν;

 

Απάντησις Δοκίμων.

 

Σεβ\ Διδ\

      Δι' ημάς τους Τέκτονας, η εργασία είναι η προσπάθεια του νου και των βραχιόνων να επιφέρουν χρήσιμον αποτέλεσμα.

      Η εργασία είναι υλική ή διανοητική. Η πρώτη εκτελείται δια των βραχιόνων και των χειρών του ανθρώπου. Τέτοια είναι η καλλιέργεια της γης, η οικοδόμησις κτιρίων, η κατασκευή των εργαλείων και η παραγωγή των εδοφίων του φυσικού βίου.

      Η διανοητική εργασία αρχίζει με την υποχρεωτικήν εκπαίδευσιν, υψώνεται μέχρι τις μέγιστες συλλήψεις του ανθρωπίνου πνεύματος εις τας Τέχνας και τας Επιστήμας, αναπτύσσει όλας τας ανθρωπίνους διανοητικάς δυνάμεις, μας αποκαλύπτει τα μυστήρια της φύσεως, αναγείρει, με την βοήθειαν και συνδρομήν της υλικής εργασίας, περίλαμπρα μνημεία, και έτσι κληροδοτεί εις τους μέλλοντας αιώνας τον πλούτον τον αποκτηθέντα εκ της συνεργασίας της υλικής και διανοητικής προσπαθείας.

      Η ανθρωπότης υπάρχει και τελειοποιείται μόνον δια της εργασίας. Η εργασία είναι εκείνη που επιβοηθεί την φύσιν, μας θωρακίζει κατά της κακίας και μας εξασφαλίζει την ελευθερίαν. Αυτή διδάσκει εις ημάς την ισότητα και μας διαπλάθει με τα ιδανικά της αδελφότητος. Και η ευτελεστέρα εργασία παρέχει πάντοτε κοινωνικήν ωφέλειαν.

      Δοξάζομεν, λοιπόν, την εργασίαν και τους εργάτας και καταδικάζομεν τους αχρήστους εις την κοινωνίας, οι οποίοι παρασιτούν και προσπαθούν να πορίζονται τα προς το ζην από την εργασία των άλλων.

 

Παύσις

 

      Ο συμβολισμός της τελευταίας αύτης περιοδείας, είναι η Ελευθερία. Πρέπει, λοιπόν, να μάθετα ποία καθήκοντα επιβάλλει η ελευθερία εις τον κοινωνικόν άνθρωπον, διότι το μέγα μυστικόν της απολαύσεως της ελευθερίας, είναι η χρήσις αυτής χωρίς βλάβην του πλησίον.

      Η μυητική διαδικασία λήγει εδώ. Σας απομένει, όμως, να ταξινομήσετε εις τον νου σας τας γνώσεις τας οποίας αποκτήσατε για να δυνηθείτε δια του παραδείγματος και των λόγων υμών να μεταδώσετε εις τους νεώτερους Αδδ\ τα διδάγματα τα οποία λάβατε.

      Αδιάλειπτος σκοπός των Τεκτόνων είναι ο εκπολιτισμός της κοινωνίας δια της διαδόσεως των επιστημών και της ηθικής βελτιώσεως του ανθρωπίνου γένους.

      Ανακεφαλαιούντες ό,τι διδαχθήκατε κατά τας προηγουμένας περιοδείας, θα αντιληφθείτε ότι ο επιθυμών να προσεγγίσει εις τα κράσπεδα της σοφίας οφείλει πρωτίστως να επιδοθεί εις την μελέτην του εαυτού του, αναλογιζόμενος ότι η βαθιά μελέτη των επιστημών αποσκοπεί να μας καταστήσει ικανούς να κρίνουμ ευγιώς περί των δικαιωμάτων και καθηκόντων μας μας προικίζει με την αναγκαίαν δύναμιν να αντιμετωπίζομε τας δοκιμασίες με θάρρος και καρτερίαν.

Ο Τεκτονισμός εμπνεύστηκε από μίαν των υψηλοτέρων Επιστημών, την Αστρονομίαν, τας αλληγορικάς μορφάς αι οποία δίνουν, τρόπον τινά, σάρκαν και οστά εις τας ιδέας του. Όλα, λοιπόν, τα σύμβολα τα οποία κοσμούν τους Τεκτ\ Ναούς μας υπενθυμίζουν τον Μέγα Ναόν του Σύμπαντος.

          Ο Φωτ\ Αστ\ είναι η εικών η οποία μας υπενθυμίζει την μυστηριώδη αιτίαν τόσων και τόσων θαυμαστών κόσμων.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, οδηγήσατε τους Δοκίμους να εκτελέσουν το τελευταίον καθήκον του Μαθ\.

 

Ο Δοκ\ οδηγεί τους Δοκίμους, με πλήρη διαδρομήν από τον Ναόν, εις τον Ακατέργαστον Λίθον τον ευρισκόμενον πλησίον της Στηλ\ Β, τους προσφέρει σφύραν και τους υποδεικνύει να κρούσουν εις Βαθμ\ Μαθ\ επί του Λίθου.

Εν συνεχεία τους επαναφέρει κατά τον ίδιον τρόπον μεταξύ των δύο Στηλών και επιστρέφει εις την θέσιν του.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Τελετ\, οδηγήσατε τους Δοκίμους εις τον Βωμ\ της Εργ\ δια του μυστηριώδους βηματισμού του Ετ\.

 

Ο Τελετ\ διδάσκει τους Δοκίμους τα βήματα του 2^ου Βαθμ\ και του οδηγεί εις τον Βωμ\ της Εργ\. Εκεί στοιχίζονται εις δύο ζυγούς εκατέρωθεν του Βωμ\, όρθιοι, ατενίζοντες την Αν\ και εις Τάξιν Ευπειθείας.

 

Σεβ\ Διδ\ (κρούων την σφύραν)

      Αδδ\ μου, όρθιοι και εν τάξει.

      Δόκιμοι Αδδ\, θέσατε την δεξιάν επί του Βωμ\ της Εργ\.

 

Ο Τελετ\ τους υποδεικνύει να θέσουν οι πρώτοι την δεξιάν επί του Βωμ\, και οι λοιποί επί του ώμου του προηγουμένου, εγκαταλείποντες την Τάξιν Ευπειθείας.

Οι Δόκιμοι ατενίζουν την Αν\.

Ο Τελετ\ ίσταται εις Τάξιν Τελετ\, προς την πλευράν της Αν\ και αντικρίζων τους Δοκίμους.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδδ\, ας υψώσωμεν από κοινού τας καρδίας και τον νου ημών προς δοξασμόν της εργασίας, της πρώτης και υψίστης Τεκτονικής Αρετής.

 

      Εργασία! Εσυ, το ιερόν καθήκον του ελευθέρου ανθρώπου,

εσύ, ο χορηγός της Χάριτος,

μας ασφαλίζεις από την διαφθοράν, το ελάττωμα και την ατιμίαν,

μας χαρίζει την ελευθερίαν και μας διδάσκεις την ισότητα και την αδελφότητα.

Τα τέκνα της Χήρας σε δοξάζουν και σε ευλογούν δια τα δώρα που μας προσέφερες μέχρι σήμερα και δια τα αγαθά τα οποία θα μας παρέχεις εις το μέλλον.

(υψών την δεξιάν) Δόξα τη Εργασία!

 

Όλοι οι Αδδ\ υψούν την δεξιάν και αναφωνούν

 

Δόξα τη εργασία!

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, διδάξατε τους Δοκίμους να ατενίσουν τον Φωτ\ Αστ\.

 

Ο Δοκ\ αποθέτει το ξίφος του και παίρνει θέσιν μεταξύ των Δοκίμων. Στρέφεται προς την Αν\ και ατενίζει τον Φωτ\ Αστ\, ιστάμενος εις Τάξιν Ετ\. Απευθύνεται προς τον Σεβ\ Διδ\.

 

Δοκ\

      Είδον τον Φωτοβόλον Αστέρα!

 

Εν συνεχεία εκτελεί το Σημείον του Βαθ\ και επανέρχεται εις την θέσιν του όπου αναλαμβάνει το ξίφος του.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Οι Αδδ\ των Στηλ\ και της Αν\ κάθονται και οι Δόκιμοι με τον Τελετ\ παραμένουν όρθιοι, όπως προηγουμένως ο Τελετ\. Ο Τελετ\ εις Τάξιν Τελετ\ και οι Δόκιμοι εις Τάξιν Ευπειθείας.

 

Σεβ\ Διδ\

      Το σύμβολον αυτό είναι ο πολικός μας αστέρας. Σύμβολον της ανεξαρτήτου διανοίας η οποία είναι απαλλαγμένη από προλήψεις και δεισιδαιμονίας.

      Αδδ\ Εππ\, έχετε τον λόγον.

 

Β' Επ\

      Δια τον νεόφυτον ο οποίος κατορθώνει να ταυτίσει την ανθρωπίνην του φύσιν με την γεωμετρικήν έννοιαν του πεντακτίνου αστέρος, ευρίσκεται εις αρμονίαν η οποία συνέχει μικρόκοσμον και μακρόκοσμον, τον άνθρωπον με το απείρως μικρόν και το απείρως μεγάλον.

 

Α' Επ\

      Γνωστός από την αρχαιότητα, ο Φωτοβ\ Αστ\, υπήρξεν το μέγιστο μυστικόν των Πυθαγορείων, εικών του Χρυσού Αριθμού, θεμέλιον της Αρμονίας, σύμβολον μεταξύ των παμμεγίστων αριθμών, η μυστική "πεμπάς".

 

Σεβ\ Διδ\

      Εις το κέντρον του, το στοιχείον Γ είναι το αρχικόν γράμμα της Γεωμετρίας, της Γενέσεως και της Γνώσεως.

      Η Γεωμετρία είναι το θεμέλιον της επιστήμης. Χωρίς αυτήν, το ανθρώπινο πνεύμα θα πλανώταν εις ματαίους υπολογισμούς.

Δια τον λόγον αυτόν, ο Πυθαγόρας τοποθέτησεν εις την θύραν του Ναού του επιγραφήν:

"ΜΗΔΕΙΣ ΑΓΕΩΜΕΤΡΗΤΟΣ ΕΙΣΙΤΩ"

 

Η Γένεσις είναι η ζωική δύναμις η οποία διαιωνίζει την σειράν των όντων. Ανάγκη να γνωρίσωμε την ουσίαν των φαινομένων δια να λύσουμε το αίνιγμα της ζωής.

Η Γνώσις, τέλος, περιλαμβάνει τας ηθικάς αρχάς και τον πόθον του ανθρώπου προς μάθησιν, η οποία είναι ο πρώτος παράγων της προόδου. Ο σοφός Σόλων έλεγε:

"ΓΗΡΑΣΚΩ ΑΕΙ ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΝΟΣ"

Παύσις

 

      Κάθε γνώσις του ανθρώπου, τέχνη, επιστήμη ή φιλοσοφία, μπορεί να χρησιμεύσει δια την λύτρωσιν του ανθρώπου, αλλά και δια την υποδούλωσίν του μέχρι και την καταστροφήν του.

      Ο Τέκτων μάχεται τον εγωισμόν που εγείρουν αι πεπερασμέναι γνώσεις και δεν φανταζεται ποτέ ότι δι' αυτών απέκτησε και την απόλυτον ισχύν.

      Κάθε λόγος εμπνέει και μίαν γνώσιν. Όμως, μόνον ο Ορθός Λόγος καθοδηγεί τον Άνθρωπον εις την οδόν της Αληθείας και της Δικαιοσύνης.

 

Παύσις

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Τελετ\, οδηγήσατε τους Δοκίμους εις την Αν\, να δώσουν την Επίσημον Διαβεβαίωσιν.

      Αδδ\ μου, όρθιοι και εν Τάξει.

 

Ο Τελετ\ κάνει μεταβολήν και τίθεται επικεφαλής των Δοκίμων.

Τους οδηγεί απ' ευθείας από τον Βωμ\ της Εργ\ εις την Αν\, χωρίς τον Μυστ\ Βημ\ (έχει ήδη εκτελεστεί, δια να προσέλθουν εις τον Βωμ\), και υποδεικνύει να γονατίσουν και να θέσουν την δεξιάν οι πρώτοι εις την Βίβλον και οι λοιποί επί του ώμου του προηγουμένου.

Ο Τελετ\ παίρνει θέσιν εμπρός από την Έδραν του Ρητ\.

 

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΙΣ

 

Ο Σεβ\ Διδ\ αναλαμβάνει την Ρόμφαιαν με την αριστεράν και την σφύραν με την δεξιάν. Φέρνει τα χέρια του χιαστί εις το στήθος, την δεξιάν άνωθεν της αριστεράς.

 

      Εγώ, ....... ...... (όνομα, επίθετο) ορκίζομαι και υπισχνούμαι ενώπιον της σεπτής ταύτης ομηγύρεως, να μη ανακοινώσω ποτέ εις αμύητον ή Μαθ\, ουδέν εκ των μυστηρίων του Βαθμ\ του Ετ\.

      Επαναλαμβάνω την υπόσχεσίν μου ν΄αγαπώ τους Αδδ\ μου και να συντρέχω αυτούς εις τας ανάγκας των.

      Εάν παραβώ τον όρκον μου, ας σπαραχθή η καρδία μου και ας εξαλειφθή η μνήμη μου από των Τεκτόνων.

 

Ο Σεβ\ Διδ\ κρούει αργά, τελετουργικά, δια της Σφύρας την Ρομφαίαν εις Βαθμ\ Ετ\.

Επιθέτει την Ρομαφαίαν διαδοχικώς επί της κεφαλής, του δεξιού ώμου και του αριστερού ώμου του Νεοφύτου, ως ακολούθως:

 

      Εις Δόξαν του Μ\Α\Τ\Σ\, εν ονόματι και υπό την Αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος  και της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι' ων περιβέβλημαι σας ονομάζω (επί της κεφαλής), σας αναγνωρίζω (επί του δεξιού ώμου) και σας ανακηρύττω (επί του αριστερού ώμου) Ετ\ της Σ\ Συμβ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ......, εν Ανατολή ......

 

Αποθέτει την Ρομφαίαν και λέγει:

 

Εγέρθητι Αδδ\ Εττ\!

Αδ\ Τελετ, βοηθήσατε τους νεοφύτους Αδδ\ να περιβληθούν το νέον τους περίζωμα και να τεθούν εις Τάξιν Ετ\.

Αδ\ μου, αναλάβατε τας θέσεις σας.

 

Ο Τελετ\ αντικαθιστά τα περιζώματα των νεοφύτων με αντίστοιχα του 2^ου Βαθμ\, ή καταβιβάζει τα επικαλύμματά των.

Εν συνεχεία, τους υποδεικνύει να λάβουν θέσιν προ των βαθμίδων της Αν\ όρθιοι και εν Τάξει Ετ\.

Παραμένει πίσω τους, επίσης όρθιος και εις Ταξιν Τελετ\.

 

Σεβ\ Διδ\        Νεόφυτοι Αδδ\ Εττ\, εις το εξής θα φέρετε ως έμβλημα του Βαθμ\ σας, περίζωμα με τριγωνικόν επικάλυμμα κατεβασμένο, θα κατεργάζεστε τον Κυβικόν Λίθον και θα λαμβάνετε την μισθοδοσία σας εις την Στηλ\ J.

      Το δικαίωμα αυτό θα σας θυμίζει ότι ως Εττ\ έχετε το καθήκον να τελειοποιήσετε το Έργον των Μαθ\, δηλαδή με όλας σας τας δυνάμεις, τας συμβουλάς και τα παραδείγματα οφείλετε να διορθώνετε τα ελαττώματα των Αδδ\ υμών, των ολιγότερων φωτισμένων από εσάς. Συγχρόνως είστε υποχρεωμένοι να καλύπτετε αυτά με το περίζωμα της Αδελφικής επιεικείας.

      Εις τον Βαθμ\ αυτόν έχουμε επίσης Σημείον, Χειραψίαν και Λέξεις.

 

(Βλέπε Κεραμιστή του Ετ\).

 

      Νεόφυτοι Αδδ\, ακολουθήσατε τον Αδ\ Τελετ\ εις τον Α' Επ\, ο οποίςο σας αναμένει να του ανακοινώσετε τας Λέξεις, τα Σημαία και την Χειραψία.

      Αδ\ Τελετ\, οδηγήσατε τους νεοφύτους Αδδ\ εις τον Α' Επ\.

 

Ακολουθεί η γνωστή διαδικασία ως και εις τον 1^ον Βαθμ\. Τέλος, αναμένουν μεταξύ των δύο Στηλ\.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, οι νεόφυτοι Εττ\ εξέμαθον καλώς τον Κεραμιστήν του Βαθ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Τελετ\, οδηγήσατε τους νεοφύτους προ του κυβικού λίθου.

      Αδ\ Δοκ\, διδάξατε τους νεοφύτους τον τρόπον του εργάζεσθαι.

 

Ο Τελετ\ επικεφαλής οδηγεί τους νεοφύτους Εττ\ με μίαν πλήρη περιφοράν εντός του Ναού, από τας δύο Στηλ\ προς τον Βορρά, την Μεσημ\και, τέλος, προς της Στηλ\ J, όπου ευρίσκεται ο Κυβ\ Λίθος.

Ακολουθεί ο Δοκ\ με το ξίφος και τους υποδεικνύει να κρούσουν με σφύραν επί του λίθου εις Βαθμ\ Ετ\.

Εν συνεχεία ο Δοκ\ στρέφεται προς τον Α' Επ\ και ανακοινώνει:

 

Δοκ\

      Αδ\ Α' Επ\, οι Εττ\ έμαθαν να κατεργάζονται τον κυβ\ λίθον.

 

Α' Επ\

      Σεβ\ Διδ\, οι νεόφυτοι εκτέλεσαν το πρώτον τους καθήκον ως Εττ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Αδ\ Δοκ\, αναλάβατε την θέσιν σας.

      Αδ\ Τελετ\, τοποθετήσατε τους Εττ\ μεταξύ των δύο Στηλ\.

 

Οι νεόφυτοι στοιχίζονται σε δύο ζυγούς μεταξύ των δύο Στηλ\ και ο Τελετ\ τίθεται επικεφαλής τους.

 

Σεβ\ Διδ\ (από στήθους)

      Αδ\ Α' Επ\, καλέσατε τους Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\ όπως εις το εξής αναγνωρίζουν τους Αδδ\ (όνομα και επίθετο), ως Εττ\, μέλη της Σ\ Συμβ\ Στ\ ......, υπ' αριθμ. ...... και όπως φέρουν μαζί μας την Τρ\ Χαρμ\ Χειρ\ του Βαθμ\ δια την απόκτησιν νέων Εττ\.

 

Α' Επ\ (από στήθους)

      Αδ\ Β' Επ\, και εσείς Αδδ\ αμφοτέρων των Στηλ\, ο Σεβ\ Διδ\ μας καλεί όπως εις το εξής αναγνωρίζουμε τους Αδδ\ (όνομα και επίθετο), ως Εττ\, μέλη της Σ\ Συμβ\ Στ\......, υπ' αριθμ. ....... και όπως φέρουμε την Τρ\ Χαρμ\ Χειρ\ του Βαθμ\ για την απόκτησιν νέων Εττ\.

      Η αναγγελία έγινε, Σεβ\ Διδ\.

 

Σεβ\ Διδ\ (από στήθους)

      Μετ' εμού, Αδδ\, δια του Σημείου, της Τρ\ Χαρμ\ Χειρ\(5+5+5) και της επιφωνήσεως (Ε-Α-Ι).

      Αδδ\ μου, αναλάβατε τας θέσεις σας.

      Αδδ\ Τελετ\, αν δεν αιτείται ο λόγος, οδηγήσατε τους νέους Αδδ\ Εττ\ εις τας θέσεις των.

 

Εις εκ των νεοφύτων Εττ\ δύναται να εκφράσει ευχαριστίας με τη βοήθεια του Τελετ\, ευρισκόμενος μεταξύ των δύο Στηλ\.

Ακολούθως, ο Τελετ\ οδηγεί τους νέους Εττ\ να καθήσουν εις την Μεσημ\, όπου και είναι οι νέες των θέσεις όταν η Στ\ εργάζεται εις Βαθμ\ Ετ\.

 

Σεβ\ Διδ\

      Ο λόγος εις τον Αδ\ Ρητ\.

 

Ο Ρητ\, με ολιγόλεπτον πίνακά του καλωσορίζει τους νεοφύτους Αδδ\ και επεξηγεί βασικά στοιχεία απαραίτητα στη νέα τους Τεκτ\ πορεία.

Μετά τον Ρητ\, δικαίωμα λόγου έχουν οι επίσημοι της Αν\ και ο Σεβ\ Διδ\, συμφώνως προς το Τεκτ\ Πρωτόκολλο.

Ακολουθούν προτάσεις και Κλείσιμον Εργασιών κατά τα γνωστά.

 

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ

 

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ

 

Ε - Δια ποίον σκοπόν συνέρχονται οι Τεκτ\ στη Στ\;

Α – Δια να διδαχνούν και να εθισθούν εις την εξάσκησιν της αρετής.

Ε – Ποίος ο βαθμός της διδασκαλίας που λάβατε;

Α – Είμαι Εταίρος, δηλαδή αξιώθηκα να λάβω τον Δεύτερο Τεκτονικό Βαθμό.

Ε – Τι διδαχθήκατε εις τον Βαθμόν αυτόν;

Α – Διδάχθηκα να γνωρίζω τον εαυτόν μου και να διορθώνω τα σφάλματά μου με τη σμίλη της ηθικής.

Ε – Πώς τα διδαχθήκατε αυτά;

Α – Πρώτον, με την εξέτασιν των πνευματικών δυνάμεων του ανθρώπου και με την χρήσιν των οργάνων τα οποία κατέχω προς άσκησιν αυτών των δυνάμεων. Ακολούθως, με την μελέτην των Τεχνών και Ελευθέρων Επιστημών.

Ε – Ποία είναι τα όργανα τα κινούντα τας νοεράς μας δυνάμεις;

Α – Αι αισθήσεις της οράσεως, της ακοής, της αφής, της γεύσεως και της οσφρήσεως.

Ε – Έχετε εις την Στ\ κάποιο σύμβολο εικονίζον το σύστημα του ανθρωπίνου οργανισμού;

Α – Ναι, λάμπει εις την Ανατολήν αστήρ του οποίου αι πέντε ακτίναι εικονίζουν τας αισθήσεις. Ονομάζεται Φωτοβόλος Αστήρ.

Ε – Ο συμβολικός αυτός αστέρας περιλαμβάνει έμβλημα;

Α – Εις το κέντρον του αναγράφεται το γράμμα Γ, το οποίον παριστάνει την Γεωμετρίαν, ως κατ' εξοχήν έμβλημα της ανθρωπίνης διανοίας.

Ε – Διατί σας συνέστησαν ιδιαιτέρως την σπουδήν των Τεχνών;

Α – Όλες οι Τέχνες ανεξαιρέτως είναι πρόξενοι αρετών εις τους Τέκτονας, όταν επιδίδονται εις την μελέτην των για να αποβαίνουν χρήσιμοι εις την κοινωνίαν.

Ε – Υπάρχει κάποια Τέχνη ή Επιστήμη την οποίαν διακρίνει ο Βαθμός αυτός ιδιαιτέρως;

Α – Η Αρχιτεκτονική, η Γεωμετρία και η Αστρονομία, διότι διαπνέουν όλα τα Τεκτονικά σύμβολα.

Ε – Πώς γίνατε δεκτός ως Εταίρος;

Α – Με οδήγησαν εις την θύραν του Ναού, όπου έκρουσα εις Βαθμ\ Μαθ\.

Ε – Τι σας ερώτησαν;

Α – Ποίος ήμουν και τι ζητούσα.

Ε – Τι απαντήσατε;

Α – Μαθητής ο οποίος συνεργάσθηκα για την ανέγερση οικοδομήματος ορθογωνίου και ζητούσα πλέον να προαχθώ από τον κανόνα εις την στάθμην.

Ε – Τι σημαίνουν αυτά;

Α – Ότι ανεγνώρισα ως Μαθητής την ανάγκην τελειοτέρας διδασκαλίας την οποίαν αναζητώ ως Εταίρος.

Ε – Τι έγινε κατόπιν;

Α – Με οδήγησαν εις πέντε περιοδείας.

Ε – Τι διδαχθήκατε κατά τας περιοδείας;

Α – Το πώς θα μελετήσω αυτά που αφορούν τον εαυτόν μου και ό,τι τον περιβάλλει.

Ε – Πώς;

Α – (Αναφέρει τα δρώμενα των πέντε περιοδειών).

Ε – Εικονίζουν άλλο τι αυτές οι περιοδείες;

Α – Νομίζω ότι εικονίζουν τας ηλικίας του ανθρώπου, αλλά και τας περιόδους των κοινωνιών. Κατά την νεότητα μαθητεύουμε, κατά την ώριμον ηλικίαν εφαρμόζουμε και εις την πρεσβύτερη κατευθύνουμε τους νεωτέρους.

Ε – Τι άλλο εικονίζουν;

Α – Αι Εργασίαι του 2^ου Βαθμ\ αποτελούν αλληγορίαν των εποχών του έτους, μεταξύ εαρινής ισημερίας και φθινοπώρου δι' ημάς τους κατοίκους του βορείου ημισφαιρίου.

Ε – Δηλαδή;

Α – Αι τρεις πρώται περιοδείαι εικονίζουν την ενέργειαν της Φύσεως την Άνοιξιν. Η τετάρτη την ωρίμανσιν και συγκομιδήν. Η πέμπτη την απολαβήν των μόχθων, την ανάπαυσιν και την προπαρασκευήν δια την περίοδον.

Ε – Ποίο είναι το σημείον του Ετ\;

Α – (Πραγματοποιείται το Σημείον).

Ε – Τι σημαίνει αυτό;

Α – Το δεξί χέρι στην καρδιά μου θυμίζει την Επίσημη Διαβεβαίωση την οποία έδωσα. Το αριστερό υψωμένο επισημαίνει την ειλικρίνεια αυτής της υποσχέσεως μου. Η ορθογώνια κίνησις του δεξιού χεριού δηλώνει την δέσμευσίν μου να πορεύομαι με ευθύτητα και δικαιοσύνη.

Ε – Υπάρχουν λέξεις εις τον Βαθμ\ του Ετ\;

Α – Δύο. Η Εισητήριος και η Ιερά.

Ε – Δώσατέ μου την Εισητήριον Λέξιν.

Α – (Δίδεται)

Ε – Πέστε μου την Ιεράν Λέξιν.

Α – (Δίδεται με την προβλεπομένην από τον Κεραμιστήν διαδικασίαν.

Ε – Τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις;

Α – Η Εισητήριος σημαίνει "δέσμη στάχεων σίτου". Η Ιερά λέξις σημαίνει "ο Θεός ιδρύει" και είναι το όνομα της μεσημβρινής από τις δύο Στηλ\ που κοσμούν την είσοδον του Ναού και συμβολίζουν, αφ' ενός τα δύο ηλιοστάσια, αφ' ετέρου την παιδικήν και ανδρικήν ηλικίαν του ανθρώπου.

Ε – Υπάρχει γενική ερμηνεία του Βαθμ\ του Ετ\;

Α – Ο Εταίρος συμβολίζει την ανδρικήν ηλικίν του ανθρώπου, κατά την οποίαν διαθέτει την γνώσιν και την ωριμότητα να πράττει και εφαρμόζει για το καλό της ανθρώπινης κοινωνίας.

Ε – Εκτελέσατε την Χειραψίαν του Ετ\ με τον  Αδ\ Δοκ\.

Α – (Πραγματοποιείται όπως περιγράφεται εις τον Κεραμιστήν του Ετ\).

Ε – Από την χειραψίαν σας αναγνωρίζω ως Ετ\. Ποίος είναι ο βηματισμός του Ετ\;

Α – (Πραγματοποιείται όπως περιγράφεται εις τον Κεραμιστήν του Ετ\).

Ε – Τι συμβολίζει αυτός ο βηματισμός;

Α – Την φαινομενική κίνησιν του Ηλίου. Τα τρία πρώτα βήματα παριστάνουν την πορείαν του πριν την εαρινήν ισημερίαν και τα δύο τελευταία την μεγίστην εκτροπή κατά το θερινό ηλιοστάσιο.

Ε – Ποία ήταν η μαθητική σας ηλικία;

Α - Τρ\ ε\, Σεβ\ Διδ\.

Ε – Τι σημαίνει αύτη;

Α – Είναι το έμβλημα κάθε υπάρξεως. Γέννησις, Ανάπτυξις, Θάνατος. Επίσης υποννοεί και τας Τρεις Στήλας.

Ε – Ποία η ηλικίας σας ως Εταίρος;

Α - Π\ Ε\, Σεβ\ Διδ\.

Ε – Τι σημαίνει αύτη;

Α – Τον αριθμόν των αισθήσεων.

Ε – Ποίαν ώραν άρχονται αι Εργασία εις την Στ\ των Ετ\;

Α – Την μεσημβρίαν.

Ε – Πότε λήγουν;

Α – Το μεσονύκτιον.

Ε – Τι σημαίνουν αυτά τα όρια;

Α – Ο άνθρωπος υπερβαίνει την μέσην ηλικία πριν καταστεί χρήσιμος εις την κοινωνίαν. Από την στιγμήν εκείνη οφείλει να εργάζεται μέχρι την ύστατη στιγμή του δια το κοινόν καλόν.

 

Σεβ\ Διδ\ Ας χρησιμοποιήσουμε, λοιπόν, Αδ\ μου, τον χρόνον που μας απομένει, πράττοντες το καλόν και ασκώντες την αρετήν μέχρι την τελευτή του βίου μας, διότι είναι τα μόνα άφθαρτα αγαθά που δυνάμεθα να φέρομεν πέραν του ορατού και θνητού κόσμου.