ΕΓΚΟΛΠΙΟ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΟΣ

 

  

ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

 

TOY

ΤΕΚΤΟΝΟΣ

 

ΔΙΑΣΚΕΥΗ TOY CODE MACONNIQUE DE LA LOGE
FIDELITE ET PRUDENCE DE GENEVE. ΕΚΔ. 1885

ΥΠΟ TOY ΑΔ.: B. ΚΟΣΜΑ 18^OY

 

ΕΓΚΡΙΣΕΙ ΤΗΣ ΓΑΛ.: ΜΕΓ.: ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

ΕΝ ΑΝ:. ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ Σ.: ΣΤ.: ΣΚΟΥΦΑΣ

 

ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΟΥ ΕΛΕΟΝΟΜΕΙΟΥ

ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ

 

Ο Τεκτονισμός εγεννήθη εκ του μίσους προς το Κακόν και τής αγάπης προς το Καλόν. Ουδείς δύναται να γίνει Τέκτων, εάν δεν είναι Ελεύθε­ρος και Χρηστοήθης. Η Εταιρεία μας είναι πα­γκόσμιος και υπόκειται εις τούς Νόμους εκάστης Χώρας. Είναι, εις κάθε Κράτος, μία Κοινωνία ανθρώπων Εκλεκτών, έχουσα ως αρχήν και ως βάσιν την αγάπην προς τον Μ.'. Α.'. Τ.'. Σ.'. και την αγάπη προς την Ανθρωπότητα.

 

ΤΕΚΤΟΝΙΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ

Ύψωσον την σκέψιν σου προς τον Δημιουρ­γόν, τον χορηγόν πάντων των αγαθών.

Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν.

Πράττε εις τούς άλλους ότι θά επεθύμεις και οι άλλοι να πράττωσιν εις σέ.

Ανακούφισαν την δυστυχίαν, έσο φιλαλή­θης και απόφευγε το ψεύδος διότι οι ψεύσται είναι η μάστιξ τής κοινωνίας, έσο καλός και επιεικής, γλυκύς καί ευγνώμων, διότι η καλοσύνη κατακτά τας καρδίας, η γλυκύτης επισύ­ρει την αγάπην και η ευγνωμοσύνη προστατεύει και προκαλεί την αγαθοεργίαν.

Ή Αρετή άς σέ εμπνέει με την ενεργητι­κήν της θερμότητα, η Λογική άς κατευθύνει τα βήματά σου εις την οδόν τής Ζωής και άς σέ φωτίζει ο πυρσός τής Αλήθειας.

Έσο υπόδειγμα των αδελφών σου διά των έργων, τής ευσπλαχνίας και τής αγνότητας σου.

Μηδέποτε λησμόνει ότι το κυριώτερον κα­θήκον σου είναι ή χρηστοήθεια.

Πράττε το καλόν έξ αγάπης προς αυτό τό καλόν.

Ο πόνος που σιωπά είναι εκείνος που προκαλεί περισσότερο ενδιαφέρον.

Αγάπα τούς καλούς, ευσπλαχνίσθητι τούς αδυνάτους, απόφευγε τούς κακούς, άλλα μη μισής ουδένα.

Ομίλει μετά σεβασμού πρός τούς ανώτε­ρους, μετά σωφροσύνης πρός τούς όμοιους, μετ’ ειλικρίνειας πρός τούς φίλους, μετά γλυκύτητος πρός τούς μικρούς, μετά τρυφερότητας πρός τούς πτωχούς.

Μη κολακεύσης τον αδελφόν σου· είναι προδοσία. Εάν αδελφός σέ κολακεύση, φοβού μήπως σέ διαφθείρει. Άκουσον τής φωνής τής συνειδήσεώς σου, είναι απόφασις ανέκκλητος.

Η ικανοποίησις σεαυτού, είναι η καλλί­τερα απόδειξις τής αρετής.

Έσο ο πατήρ των πτωχών κάθε στεναγ­μός ον ήθελε προκαλέση η σκληρότης σου αυξάνει τας κατάρας αίτινες θα επιπέσωσιν επί τής κεφαλής σου.

Σεβάσθητι τον ξένον βοήθησε τον, είναι πρόσωπον ιερόν διά σέ.

Απόφευγε τάς φιλονεικίας, πρόλαβε τας ύβρεις και φρόντισον να είναι το δίκαιον πάντοτε με το μέρος σου.

Μάθε να διακρίνης την αδικίαν και να την επανόρθωνης.

Σέβου τας γυναίκας^- μη επωφεληθής ποτέ τής αδυναμίας των διά να τας ατιμάσης.

Εάν έχης τέκνον, σκέφθητι την ευθύνην ήτις σέ βαρύνει.

Έσο πρός τό τέκνον σου η εικών τής θεότητος.

Προσπάθησον ώστε μέχρι των 10 ετών, να σέ φοβήται, μέχρι των 20 ετών να σέ αγαπά και μέχρι τέλους να σέ σέβηται.

Έσο μέχρι των 10 ετών ο κύριός του μέχρι των 20 ετών ο πατήρ του και μέχρι τέλους ο φίλος του.

Φρόντισον νά τού δώσης καλάς αρχάς.

Προσπάθησον να γίνη χρηστός μάλλον ή ικανός.

Το να ερυθριάς διά την κατάστασίν σου είναι υπερηφάνεια^- σκέφθητι ότι δεν είναι το είδος τής εργασίας πού σέ τιμά ή υποτιμά, άλλα ο τρόπος καθ' όν την ενασκείς.

Μελέτα και επωφελήθητι, βλέπε και κρίνε, σκέφθητι και εργάζου.

Η αμάθεια είναι κατάστασις διαρκούς νηπιότητος.

Έσο ευχαριστημένος πάντοτε, εκ παντός και εν παντί.

Ούτω το στάδιον τού αληθούς τέκτονος, υπό την κατεΰθυνσιν των άνω ευγενών αρχών, θα είναι ως τηλαυγής φάρος όστις έλκει, φωτί­ζει και εμψυχώνει όλας τας ευγενείς και ευαισθήτους καρδίας, αίτινες, κατανοούσαι τον σκοπόν και την σπουδαιότητα τής έκ τής γής διαβάσεώς των, ζητούν να εκπληρώσουν τον υψηλόν προορισμόν των.

 

 

ΤΕΚΤΟΝΙΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΑΙ

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ω Σύ ! όστις προ ολίγον εμυήθης εις τα μυστήρια της Σοφίας, τέκνον της Αρετής και της Αγάπης, τείνον ευμενές ούς και άνοιξον την καρδίαν σου εις τα διδάγματα της Αλήθειας.

Θα σου δείξωμεν τήν οδόν ήτις οδηγεί προς την ευτυχίαν, θα σε διδάξω μεν πώς να είσαι αρεστός εις τον Δημιουργόν, και πώς να αναπτύξης με ενεργητικότητα και επιτυχίαν τας ικανό­τητας άς σοι ενεπιστεύθη η Πρόνοια, ίνα καταστής ωφέλιμος εις τήν Ανθρωπότητα και γευθής τάς ηδύτητας τής αγαθοεργίας και τής Αγάπης.  

 

 

ΑΡΘΡΟΝ 1ον

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

α'. Ο άνθρωπος, πλανώμενος εις τά δάση και αποφεύγων τούς όμοιους του δεν θά ήτο ικανός να αντιληφθή τό μέγεθος των αγαθών άτινα τω επιφυλάσσονται.

Η αντίληψης τής υποστάσεως του αναπτύσσεται και αυξάνει μό­νον εν τω μέσω των ομοίων του. Εις την σύγκρουσιν των αντιλήψεων το πνεύμα του δυναμώνει. Αλλά ο άνθρωπος, ζών έν κοινω­νία, έχει επίσης ανάγκην να παλαίσοι ακαταπαύστως κατά των ατομικών συμφερόντων και των παθών, διότι η αθωότης του θα εκινδύνευε νά υποκύψη εις την δύναμιν ή την πα­νουργίαν. Διά τούτο εχρειάσθη να δημιουργηθούν Νόμοι διά την καθοδήγησιν και την ρύθμισιν των σχέσεων και άρχοντες ίνα προστατεύωσι τούς Νόμους.

§ β Ώ άνθρωπε! Τιμάς τούς γονείς σου· τίμα επίσης και τούς εκπροσώπους τού Έθνους τούς οποίους σύ ελευθέρως εξέλεξες. Είναι οι αντιπρόσωποι όλων των πολιτών. Εάν παρά­λειψης το καθήκον τούτο, εάν η καρδία σου δεν σκιρτά εις την γλυκείαν ιδέαν τής Πατρίδος, ο Τεκτονισμός θα σέ απωθήσω από τούς κόλπους του, ως επικίνδυνον εις την δημοσίαν τάξιν, ως ανάξιον να αποτελής μέλος μιας εται­ρίας, ήτις είναι ανταξία τής εμπιστοσύνης, μεθ’ ής την περιβάλλουσιν αι διάφοροι Κυβερνήσεις αφού εις εκ των σκοπών της είναι να δημιουργήση χρηστότερους πολίτας.

Ο άνθρωπος ο μάλλον γενναίος, ο δικα­στής ο πλέον ανεπηρέαστος, ο κύριος ο πλέον γλυκύς, ο υπηρέτης ο μάλλον πιστός, ο πατήρ ο πλέον τρυφερός, ο σύζυγος ο μάλλον πιστός, το τέκνον το πλέον ευπειθές και στοργικό, πρέπει να είναι απαραιτήτως ο τέκτων.

ΑΡΘΡΟΝ 2^ον

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΝ ΓΕΝΕ1

§ α΄ Αλλά εάν ο κύκλος τής πατρίδος, όστις σου παρέχει τόσον ευρύ και ικανοποιητι­κόν έδαφος δράσεως, δεν ανταποκρίνεται και δεν ικανοποιεί απολύτως όλην την ενεργητικότητά σου, εάν η ευαίσθητος καρδία σου θέλει να συμπεριλάβη όλην την ανθρωπότητα, όλα τα Έθνη, εάν έχων συνείδησιν τής κοινής κα­ταγωγής, αισθάνεσαι ζωηράν την αγάπην προς όλους εκείνους αίτινες έχουν τα αυτά όργανα, την αυτήν ανάγκην τής αγάπης, την αυτήν επιθυμίαν τής χρηστότητας, ελθέ τότε εις τον Ναόν μας ίνα λατρεύσης την θείαν Ανθρωπό­τητα.

Το σύμπαν είναι η πατρίς του Τέκτονος και ουδέν ζήτημα αφορών την ευτυχίαν των ανθρώπων δύναται να είναι ξένον προς το εν­διαφέρον του.

§ β'. Πρόσβλεψον μετά σεβασμού το Ί­δρυμα τούτο το προορισμένον ίνα συσφίξη τούς χαλαρωθέντας δεσμούς τής Ηθικής. Λάτρευσον την Εταιρίαν ταύτην των ενάρετων ψυχών, ήτις είναι διαδεδομένη εις όλα τα ση­μεία τής γης, όπου η Λογική και τα φώτα έχουν εισχωρήσει. Την Εταιρίαν ταύτην τής όποιας τα μέλη ετάχθησαν υπό την σημαίαν τής Αγίας Ανθρωπότητας και ήτις διέπεται υπό Νόμων Απλών και Παγκοσμίων. Προσπάθησαν να κατανοήσης τον ύψιστον σκοπόν του Ιερού Τάγματος μας και αφιέρωσον όλην την ζωήν σου εις την αγαθοεργίαν και την ακατάπαυστον εργασίαν τής τελειοποιήσεώς του.

ΑΡΘΡΟΝ 3^ον

ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΑ

§ α'. Παν ό,τι το καλόν και ευγενές δύναται να συλλάβη το πνεύμα είναι κληρονομιά του τέκτονος.

§ β'. Βλέπεις την άνευ των μέσων τής υπε­ρασπίσεως αθλιότητα τής παιδική; ηλικίας ζητεί την υποστήριξίν σου. Λάβε ύπ’ όψιν τας καταστρεπτικά; συνέπειας ας συνεπάγεται η απειρία τής νεότητας και προσπάθησον να την προστατεύσης από τας πλάνας και την αδυνα­μίαν, αίτινες την απειλούν. Εμφύσησον εις αυτήν τούς σπινθήρας του ιερού πυρός του πνεύματος και φρόντισον όπως τούτο αναπτυχθή εν αυτή προς ευτυχίαν τής ανθρωπότητας.

§ γ΄. Κάθε ύπαρξις πάσχουσα και στενάζουσα έχει ιερά δικαιώματα επί σού.

Μη περιμένης έως ότου ακούσης την σπαρακτικήν κραυγήν τής αθλιότητας, αλλά πρόλαβε αυτήν και θεράπευσον την δειλήν δυστυχίαν. Μη δηλητηριάσης δι’ επιδεικτικής αγαθοεργία; την πηγήν του διαυγούς ύδατος, όπου ο δυστυχής μέλλει να σβύση την δίψαν του. Μη ζητείς την ανταμοιβήν τής αγαθοεργία; σου εις τα χειροκροτήματα του πλήθους, άλλα εις την ήρεμον ικανοποίησιν τής συνειδήσεώς σου.

§ δ . Εάν η Πρόνοια σοί επεδαψίλευσεν αγαθά υπέρ το μέτρον των αναγκών σου, πρόσεχε όπως μη σπαταλήσης το πλεόνασμα ασκόπως ή εγκληματικώς, διότι το περίσσευμα τούτο σού εχορηγήθη ίνα διά τής έμφρονος γεναιοδωρίας σου καταστήσης ολιγώτερον αισθητήν την άνισον κατανομήν των αγαθών.

Ποτέ η φιλαργυρία, το πλέον αποτρόπαιον εκ των παθών, να μη έξευτελίση και ρυπάνη τον χαρακτήρα σου, η δε καρδία σου να ίσταται πάντοτε υπεράνω των ψυχρών συμφερον­τολογικών υπολογισμών. Εάν νομίζης ότι δεν δύνασαι να κατορθώσης τούτο, άπελθε εκ του εργαστηρίου τούτου τής ευσπλαχνίας, διότι δεν θα σέ αναγνωρίσωμεν ως αδελφόν.

§ ε'. Η αγαθοεργία σου να φωτίζηται και κατευθύνηται από την σοφίαν και την φρόνησιν. Η καρδία σου βεβαίως θα επεθύμη να περιλάβη τας ανάγκας ολοκλήρου τής ανθρω­πότητας, αλλά το πνεύμα σου πρέπει να εκλέξη τας μάλλον σοβαράς και επείγουσας ανάγκας.

Η ζωή σου να είναι μία διαρκής εργασία πρός διδασκαλίαν, νουθεσίαν και ανακούφισιν του πλησίον σου. Μη νομίσης ποτέ ότι έπραξες αρκετά και αναπαυθής από τα έργα σου ειμή μόνον ίνα αναλάβης δυνάμεις και επαναρχίσης με ζωηρωτέραν ενεργητικότητα.

Η επίδοσίς σου εις τας ορμάς τού υψίστου και ευγενούς πάθους τής αγαθοεργίας, θα είναι διά σέ ανεξάντλητος πηγή ευτυχίας, η ψυχή σου θα μεγαλυνθή και όλαι αι στιγμαί τής ζωής σου θα είναι καλώς χρησιμοποιημένοι.

§ στ'. Όταν τέλος αισθανθής τα όρια των προσωπικών σου δυνάμεων εγγίζοντα το τέρμα των, η δε ψυχή σου καταλαμβάνεται από θλίψιν διότι δεν επαρκείς μόνος σου εις την ενάσκησιν τής αγαθοεργίας, τότε πρόσελθε εις τούς Ναούς μας. Πρόσβλεψον την ιεράν άλυσσον, ήτις μάς ενώνει και συμπράττων και σύ αναλόγως των δυνάμεών σου εις την εκτέλεσιν των υπέροχων σκοπών μας, θα γευθής τούς γλυκείς καρπούς των συνηνωμένων δυνάμεών μας και τούς καρπούς τής ομαδικής ενεργείας. Τότε θα ίδης τούς πόρους σου πολλαπλασιαζομένους, διότι θα δυνηθής να καταστήσης αντί ενός, χιλίους ευτυχείς και αι ευχαί σου θα εκ­πληρωθούν.

ΑΡΘΡΟΝ 4^ον

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

§ α'. Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν, και μη πράττε ό,τι δεν θα επεθύμης να πράξωσιν οι άλλοι κατά σού. Να χρησιμοποιείς το ύψιστο δώρον τού Λόγου—έμβλημα τής κυριαρ­χίας σου επί τής φύσεως—ίνα προλαμβάνης τας ανάγκας των άλλων και ίνα έμπλεης εις όλας τας καρδίας το ιερόν πυρ τής αρετής. Έσο ευπροσήγορος αλλά και αξιοπρεπής. Να δημιουργής διά τού παραδείγματος σου. Να προσβλέπης την ευτυχίαν τού πλησίον σου άνευ ζηλοτυπίας. Ποτέ ο φθόνος να μη εισχωρήση εις την καρδίαν σου, διότι θα διαταράξη την διαύγειαν τής πηγής τής ευτυχίας σου και η ψυχή σου θα γίνη η λεία τής πλέον λυπηράς μανίας.

§ β'. Συγχώρησον τούς εχθρούς σου, μη εκδικείσαι ει μη δι’ αγαθοεργίας. ενθυμού ότι αυτού έγκειται ο θρίαμβος τού Λόγου επί τού Ενστίκτου και ότι ο Τέκτων τας μεν αδι­κίας λησμονεί πάντοτε, τας ευεργεσίας όμως ποτέ.

Εν τη αφοσιώσει σου εις την προς τον πλησίον αγάπην, μη λησμονεί και την ιδίαν σου τελειοποίησιν. Να κατέρχεσαι συχνά εις τα βάθη τής καρδίας σου και να προβαίνης εις λεπτομερή εξέτασιν, εκτυλίσσων και επισκοπών και τας μάλλον αποκρύφους πτυχάς αυτής. Το «γνώθι σαυτόν» είναι το κέντρο όλων των τεκτονικών αρετών.

§ γ'. Τα αυστηρά και χρηστά ήθη έστωσαν οι αχώριστοι σύντροφοί σου, ίνα είσαι σεβα­στός και εις τα όμματα των βεβήλων. Έχε καρδίαν καθαράν, φιλαλήθη, δικαίαν και τα­πεινήν. Η αλαζονεία είναι ο μάλλον επικίνδυ­νος εχθρός του ανθρώπου, καθόσον του εμπνέει απατηλήν εμπιστοσύνην προς την εαυτού δύναμιν.

Μη ασχολείσαι εις το να αναμέτρησης την οδόν ήν διήνυσας, διότι επιβραδύνεις ούτω την πορείαν σου. Να άτενίζης μάλλον το τέρμα εις το όποιον πρέπει να φθάσης.

Ο εγωισμός σου να μη τροφοδοτείται με την επικίνδυνον σύγκρισιν προς εκείνους οίτινες έπονται σου αλλά τουναντίον να άτενίζης προς εκείνους οι όποιοι έφθασαν το τέρμα.

§ δ'. Το στόμα σου ουδέποτε να αλλοιώνη τας μυστικός σκέψεις τής καρδίας σου, αλλά να είναι το αληθές και πιστόν όργανον αυτής. Ο Τέκτων όστις θα απέβαλε την αγνότητα, ίνα φορέση το προσωπείο του ψεύδους και τής υποκρισίας, θα ήτο ανάξιος τής μεθ’ ημών κοινωνίας. 

ΑΡΘΡΟΝ 5ον

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ

§ α'. Εκ του συνόλου των ανθρώπων εξέλεξας, οικεία και ελεύθερη βουλήσει, τούς τέ­κτονας ως αδελφούς. Μη λησμονεί ότι κάθε τέκτων, οιασδήποτε θρησκείας, εθνικότητας ή καταστάσεως, όταν σου προσφέρη την δεξιάν χείρα—σύμβολον τής αδελφικής ειλικρίνειας— έχει Ιερά δικαιώματα επί τής αρωγής και τής φιλίας σου.— Πιστός εις τον νόμον τής φύσεως—όστις είναι η Ισότης—ο τέκτων εγκαθίδρυσεν εις τον Ναόν του το πρωτόγονον δί­καιον τής ανθρώπινης οικογένειας. Δεν λαμβά­νει ύπ’ όψιν τας βέβηλους προκαταλήψεις και η Ιερά Ισότης εξομοιώνει όλα τα έθνη. Απόφευγε να εμφάνισης παρ’ ημίν απατηλάς δια­κρίσεις τας οποίας αποκρούομεν. Πριν εισέλθης εις τον Ναόν μας, να κατάθεσης έκτος τής θύρας τα αξιώματα σου και τούς τίτλους σου και να εμφανισθής μόνον με την συνοδείαν των αρετών σου. Οιαδήποτε και να είναι η τάξις σου εν τη βεβήλω κοινωνία, οφείλεις εν τη Στοά να αναγνωρίζης την υπεροχήν των μάλλον ενάρετων και των μάλλον πεφωτισμέ­νων.

§ β'. Μη ερυθριάς ποτέ διά την δημοσία συνάντησίν σου μετ’ ανθρώπου ταπεινού μεν άλλα τίμιου, τον όποιον προ ολίγων στιγμών ονόμαζες ενταύθα αδελφόν. Το τάγμα μας θα ερυθριά επίσης διά λογαριασμόν σου και θα σέ παρεκάλει να μη μολύνης πλέον διά τής παρου­σίας σου το ιερόν μας, διότι η θέσις σου θα ήτο μάλλον εις το θέατρον τής βέβηλου κοινω­νίας, όπου δύνασαι ανέτως να επιδείκνυες την αλαζονείαν σου.

Εάν αδελφός σου ευρίσκεται εν κινδύνω σπεύσον εις βοήθειαν του και μη διστάσης να έκθεσης ακόμη και την ζωήν σου προς σωτη­ρίαν του. Εάν ευρίσκεται εν τη ανάγκη βοή­θησε τον και έσο ευτυχής διότι σού εδόθη η περίστασις τόσον καλής χρησιμοποιήσεως των αγαθών σου. Ορκίσθης να ενασκής την αγα­θοεργίαν έναντι των ανθρώπων γενικώς, αλλά διά μεγαλύτερον λόγον οφείλεις να ευεργετής τον αδελφόν σου όστις πάσχει.

Εάν ευρίσκεται εν τη πλάνη σπεύσον εις βοήθειάν του με τα φώτα τής Αγάπης, τής Λογικής και τής Πειθούς. Επανάγαγε εις την οδόν τής αρετής εκείνους, ων τα βήματα κλονί­ζονται και ανέγειρον εκείνους οίτινες έχουσι καταπέση.

§ γ'. ’Εάν η καρδία σου, τρωθείσα από αληθείς ή φανταστικάς αδικίας, αισθάνεται μυ­στικήν τινά εχθρότητα έναντι αδελφού, φρόντισον νά διάλυσης το απειλητικόν νέφος, κα­λών ως διαιτητήν έτερον αδελφόν ίνα μεσολα­βήση αδελφικώς. Μή διέλθης δέ ποτέ την θύραν τού Ναού χωρίς προηγουμένως ν’ αποβάλης κάθε ίχνος μίσους ή εκδικήσεως. 

ΑΡΘΡΟΝ 6^ον

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΑΓΜΑ

§ α'. Όταν εγένεσο δεκτός όπως μετάσχης εις την Τεκτ.'. αδελφότητα, έχασες οικειοθελώς εν μέρος εκ τής φυσικής ελευθερίας σου. Εκτέλεσον όθεν επακριβώς τας υποχρεώσεις ας σού επέβαλε το Τάγμα συμμορφώθητι προς τούς σοφούς κανονισμούς του και σέβου εκεί­νους, ους η κοινή εμπιστοσύνη των αδελφών έταξεν ως φύλακας τών νόμον και κανονισμών αυτού. Η προσωπική σου θέλησις υπόκειται εις την θέλησιν των ανωτέρων σου, οίτινες εκ­προσωπούν τον Νόμον.

§ β'. Υπάρχει ιδιαιτέρως εις Νόμος ον ώρκίσθης να φυλάττης απαραιτήτως.

Ο όρκος τής εχεμυθίας και τής σιγής επί των εργασιών, τελετών, των σημείων τής αναγνωρίσεως και τής μορφής τής. Εταιρείας μας. Πρόσεχε μη τον παραβής, εφόσον οικεία βουλήσει έδωκες αυτόν. Ήσο ελεύθερος να τον δεχτής ή όχι, ήδη όμως δεν είσαι ελεύθερος να τον παραβής διότι είσαι διά βίου δεσμευμένος.

§ γ'. Σπούδασαν μετά προσοχής την έννοιαν των αλληγοριών και συμβόλων του Τεκτονισμού. Και αυτή η φύσις καλύπτει με πέπλον τα πλείστα των μυστηρίων της και

πρέπει να κάμη τις παρατηρήσεις, συγκρίσεις και να προσπαθήση να συλλαβή αυτήν ταύτην την στιγμήν τής ενεργείας των διαφόρων στοιχείων, ίνα κατανοήση τα μυστήρια της.

ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΜΥΗΣΕΩΣ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΜΥΗΤΟΝ

Φιλτ.'. Άδ.·.

Η ελεύθερα θέλησις σας, η εκτίμησις την οποίαν κατωρθώσατε να μας εμπνεύσητε και ο επίσημος όρκος ον εδώσατε, σας ήνωσαν προ ολίγου εις την Αδελφότητα των Έλευθ.·. Τε­κτόνων, ήτις είναι εξηπλωμένη καθ’ όλην την Γην και ήτις έχει αφιερωθή εις την εξυπηρέτησιν των πλέον Ιερών συμφερόντων τής ’Αν­θρωπότητας.

Φίλτ.'. Άδ.'.

Προ μικρού εισήλθατε εις την ωραίαν αυ­τήν οδόν τής Αρετής και εις τα αμέσως πρώ­τα βήματά σας ηκούσατε και είδατε πράγματα των οποίων δεν θα ηδύνασθε να κατανοήσητε την σημασίαν άνευ ιδιαιτέρων εξηγήσεων. Εν τούτοις δεν θα σάς δώσωμεν, ειμή ελαχίστας τοιαύτας, και εναπόκειται εις το πνεύμα σας όπως εισδύση επί τής ηθικής σημασίας των συμβόλων μας, άτινα πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενον των στοχασμών σας και τής ερεύνης σας. .

 Ο Έλευθ'.'. Τεκτ.·. είναι μία Εταιρεία ’Ανθρώπων όλων των καταστάσεων, όλων
των τάξεων και όλων των Εθνών τής Ύφηλίου· διακρίνεται εκ τής Ενώσεως, τής Αγάπης και τής Πίστεως όλων των μελών της, των οποίων αι σταθεραί προσπάθειαι τείνουσιν εις
το να αυξήσωσι τας ηθικάς αρετάς των, ίνα δι’ αυτών διαδώσωσι την Αγάπην και την Χρηστοήθειαν καθ’ όλον τον Κόσμον.

Αι οργανώσεις μας μάς παρέχουν όλα τα μέσα ίνα επιτύχωμεν την υψίστην τελειοποίησιν τής Ανθρωπότητας.

Εις το ιερόν τούτο μέρος πρέπει νά ακούηται μόνη η φωνή τής Λογικής, ήτις πρέπει
όχι μόνον να μάς κατευθύνη, αλλά και να αποτελή το μόνον μέσον διά την αναζήτησιν τής Αλήθειας διότι μόνον με την λογικήν διανόησιν και την έμπρακτον ενάσκησιν τής Αρετής θα κατορθώσωμεν να απομακρύνωμεν τας πλάνας και τας  προλήψεις και να μορφώσωμεν ανθρώπους χρηστούς και πεφωτισμένους, πραγματικούς και πιστούς τέκτονας.

Τοιαύτα φίλτ.·. αδ.·. είναι τα αντικείμενα των εργασιών μας, αίτινες αλληγορικώς παρίστανται διά τής ανεγέρσεως Ναού εις την Αρετήν και εις Δ.·. Τ.·. Μ.·. A.·. Τ.·. Σ

 Δεν είμεθα εδώ ει μη απλοί άνθρωποι, δεν ζητούμεν ει μη παν ό,τι κάθε λογικός άνθρωπος οφείλει να ζητή, και δεν αναγνωρίζομεν έτερον Νόμον, ει μη τον Νόμον όστις ενώνει όλον το ανθρώπινον γένος. Δεν φιλοδοξούμε άλλα πλούτη ει μη τούς θησαυρούς τής καρ­διάς και τού πνεύματος, δεν σεβόμεθα άλλα αξιώματα ει μη εκείνα άτινα ο άνθρωπος διά τής προσωπικής του αξίας αποκτά.Ό,τι νομίζομεν ότι έχομεν επί πλέον ή ό,τι είμεθα επί πλέον, οφείλομεν εισερχόμενοι να το καταθέσωμεν εκτός τής θύρας τού Ιερού τούτου.

Ιδού, φιλτ.·. άδ.·. αι θεμελιώδεις αρχαί τού Ελευθ.’. Τεκτονισμού. Εάν αύται εύρουν απήχησιν εις το πνεύμα σας και την ψυχήν σας θα θεωρηθώμεν ευτυχείς να σάς συγκαταλέγωμεν μεταξύ μας, διότι ελπίζομεν ότι και εις την περίπτωσιν ακόμη καθ’ ήν η πραγματοποίησις των ευγενών ιδανικών μας σάς φανή αδύνατος, ότι δεν θα φεισθήτε κόπων και θα χρησιμοποιήσητε όλας σας τας δυνάμεις ίνα εγγίσωμεν τον μεγάλον σκοπόν τής Αδελφότητος μας.

Κατόπιν των γενικών αυτών εξηγήσεων ε­ναπομένει να σάς υποδείξωμεν τον τρόπον καθ’ όν θα δυνηθήτε να συλλάβητε την σημασίαν των συμβόλων άτινα κατά την μύησίν σας ενεφανίσαμεν και εκείνων άτινα προσπίπτουσιν εις το βλέμμα σας. Όλα ταύτα συνδέονται με τας γενικάς ιδέας και επιδιώξεις τού τεκτ. ·. ας προ ολίγου σας εξεθέσαμεν.

Προ τής εισόδου σας εις τον Ναόν τούτον σας αφήρεσαν κάθε τί πού εις την βέβηλον κοινωνίαν διακρίνει τον άνθρωπον τον διακεκριμμένον, τον πλούσιον, τον ισχυρόν, διότι αι ιδιότητες αυταί δεν έχουν ουδεμίαν αξίαν δι’ ημάς και ο Νεόφυτος οφείλει να προσέλθη εις κατάστασιν περίπου ανθρώπου νεογέννητου.

Σάς ωδήγησαν προ τής πύλης τού Ιερού με τούς οφθαλμούς κεκαλυμμένους.

Αλλά χειρ φιλική κατηύθυνε τα βήματά σας, η χειρ των τεκτ.·. αρετών, ήτις θα είναι και εις το μέλλον εις ασφαλής οδηγός, έφ’ όσον εμπιστευθήτε εις αυτήν κατά τον δρόμον τής ζωής σας. Οι τρεις συμβ.·. κτύποι.^. Ο ζήλος, η πίστις και η καρτερία ας ήνοιξαν την πύλην τού Ναού. Εισήχθητε με το αριστερόν στήθος γυμνόν. Αυτό οφείλει να σάς υπενθυμίζη πάντοτε ότι οφείλετε να έχητε την καρδίαν σας ανοικτήν εις όλους τούς αδελφούς.

Ούτως παρεσκευασμένον σας ωδήγησαν εις τας τρεις συμβολικάς περιοδείας, διότι ούτως ο άνθρωπος ο αναζητών την αλήθειαν πλανάται εις τούς βορβορώδεις και πλήρεις εμποδίων δρόμους τής ζωής, μέσα εις τον θόρυβον τού πλήθους. Αλλά ευτυχής είναι εκείνος όστις μέσα στο θάμβος που προκαλεί η εκτυφλωτική αλλά απατηλή λάμψις των ανθρωπίνων παθών και αδυναμιών κατορθώνει να διακρίνη εις τον δρόμον τής ζωής μίαν φωνήν που ομιλεί εις την καρδίαν και ένα οδηγόν ικανόν να τον κατευθύνη, όπως ο αδελφός όστις σάς ωδήγησε προ ολίγου προ του βωμού τής Αρετής.

Αφού δε εδώσατε τον νενομισμένον όρκον εγίνατε δεκτός ως ελεύθερος τέκτων, ο συμβ.·. επίδεσμος κατέπεσε και ενώπιον του βωμού τής Εργασίας απετελέσατε μέρος τής παγκο­σμίου τεκτ.'. αλύσεως. Αι χείρες μας έθλιβον τας χείρας σου και αι καρδίαι μας, ήνωσαν τούς κτύπους των.

Ο ακατέργαστος λίθος, ούτινος η λάξευσις ανατίθεται εις τον μαθητήν τέκτονα, παριστά τον αμόρφωτον άνθρωπον, ον κατατυραννούσι τά πάθη και αι προλήψεις.

Η ερμηνεία και ο συμβολισμός των λοιπών αλληγοριών του βαθμού τού μαθητού θα κατανοηθή παρ’ υμών έφ’ όσον και καθ’ όσον εισδύετε περισσότερον εις το πνεύμα του τε­κτονισμού.

Επί τού παρόντος, φίλτατε αδελφέ, μη λησμονήτε ποτέ ότι χωρίς την ηθικήν, χωρίς την ευθύτητα, όλον το πνεύμα του τεκτονι­σμού, όλα τα σύμβολά του και όλαι αι αλληγορίαι του θα ήσαν άνευ ουδεμίας σημασίας.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΗΣΗ ΤΗΣ

 

 

Σεβάσμιε Διδάσκαλε, αδελφές και αδελφοί μου.

Στις 12/12/2014 Πραγματοποιήθηκε η μύηση μου, μαζί με άλλους τέσσερις υποψηφίους αδελφούς , πλέον, στην Σεπτή Στοά ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ.

Με τα μάτια κλειστά με αγωνία, αλλά και με βαθιά θέληση και βεβαιότητα συνάμα.

Προσπάθησα να αδειάσω το μυαλό μου από κάθε σκέψη και αυτό επιτεύχθηκε πριν εισέλθω στο σκοτεινό και τόσο ατμοσφαιρικό θάλαμο υπό το φως ενός κεριού.

Εκεί διαβάζοντας τις ερωτήσεις με δυσκολία.... ένιωσα πως δε μπορώ να απαντήσω σχεδόν σε καμία ... «Εν οίδα ότι ουδέν είδα»

Ήθελα περισσότερο χρόνο για να απαντήσω σε πράγματα που κανονικά ήταν δεδομένα για μένα, κατάφερα να γράψω μισές απαντήσεις..

Άρχισα να αναρωτιέμαι ποια είμαι από πού έρχομαι και που πηγαίνω..

Ερωτήσεις που χρόνια τώρα με απασχολούσαν και τις είχα ξεχάσει στην πάροδο του χρόνου και να τώρα που επανήλθαν ..το μόνον που ήθελα και πάντα θέλω είναι η αλήθεια το Φως.. Όταν εισήλθα στο ναό υπό την καθοδήγηση και με τη βοήθεια του Δοκιμαστή μου, που οδηγούσε τα βήματα μου, να είναι σταθερά, η καρδιά μου άρχισε να χτυπά πολύ δυνατά

Μια εγρήγορση με συνεπήρε, παρά τη δυσκολία του βαδίσματος μου με τα μάτια κλειστά και τη διαφορά ύψους από τα πόδια μου.

Ήταν σα να γεννιόμουν ξανά εκείνη τη στιγμή περνώντας μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ

Τυφλή άλλα με τη βοήθεια της οδηγού μου, αδελφής Αθηνάς - που είδα αργότερα- ,την οποία θέλω να ευχαριστήσω γιατί με πολύ αγάπη με οδήγησε με περισσή φροντίδα και προσοχή... Ένιωσα συναισθηματικά ένα απίστευτο δέσιμο μαζί της.

Είχα την αίσθηση πως οι διαδρομές που διαγράφαμε εντός του ναού ήταν τεράστιες και δαιδαλώδεις, στροφές φαρδύς και στενοί διάδρομοι, μου έδωσε την αίσθηση ενός λαβύρινθου, όπου εγώ εμπιστευόμουν απόλυτα το χέρι που με κρατούσε και με οδηγούσε.

Η εμπιστοσύνη ήταν το πρώτο κυρίαρχο αίσθημα που ένιωσα. Η αγάπη ρέει και έρεε από παντού την ένιωθα διάχυτη στο χώρο σαν φλόγα που δεν σε καίει και θυμήθηκα ένα συμβολικό όνειρο που είχα δει κάποτε αλλά και μία φράση που άκουσα, μύηση πάντα δέχεσαι.

Ό εξαγνισμός με τα τέσσερα στοιχεία και όλο το τελετουργικό δρώμενο πέρασε στο υποσυνείδητο μου και ελπίζω και στο συνειδητό μου να καταφέρω να αποσυμβολίσω το κάθε τι.. Αφού η αναζήτηση είναι το αίτιο του ευρήματος μου.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Σεβάσμιο διδάσκαλό, την Κραταιότατη Ύπατο Ταξιάρχη, τον Κραταιότατο Ανθύπατο Ταξιάρχη, όλους τους αδερφούς και αδερφές για την αποδοχή  και την αγάπη που έδειξαν σε όλους εμάς τους νέους μαθητές.

Εκφράζω και ανταποδίδω την αγάπη μου προς όλους σας και σας ευχαριστώ.

Και αφιερώνω ένα ποίημα μου όπου, εκφράζω με τον δικό μου τρόπο όλα όσα δε μπορώ να πω με τον πεζό λόγο..

Στην ομίχλη του μυαλού σου τα ακροκέραμα του πάθους οδηγούν δαίδαλα μυστικά στο πέπλο της πάχνης.

Στεκόμουν πάντα εκεί στις πύλες.

Με αραχνοΰφαντο δέσιμο όρκου σιωπής, ρήση ανάγλυφη δεσμός αιώνιος

Στις μυστικές σταλαγματιές του άχρονου μέσα στην παύση της χορδής σου γεννήθηκες Φωτοδονούσα στις αποκρίσεις στην απόφαση των μαγικών μονοπατιών των άναρχων στροβιλισμών.

Ταξιδιώτες του απείρου, γνώστες του αοράτου

Μονογενείς στην δυαδικότητα

Έκπτωτοι μέσα στην κίνηση των απλανών

Στου κάστρου το ψηλό δωμάτιο

Μονόκερος ήσουν με όψη παιδιού

Έγχορδα ξόανα θεού σκιές

Λυροφόροι πραγματευτές ονείρου.

Είπον, Σεβάσμιε Διδάσκαλε.

  

Οι γυναίκες στον πρώιμο Τεκτονισμό

 

 

Οι γυναίκες στον πρώιμο Τεκτονισμό

 

Με 1000 λέξεις όπως είναι η εντολή θα πρέπει να µμιλήσω για ένα θέμα που χρειάζεται την έκταση ενός µικρού βιβλίου. Πιστεύω ότι θα το καταφέρουµε αλλά θα πρέπει να κάνουµε κάποιους συµβιβασµούς. Θα αναφερθώ σε µερικά θέµατα επιγραµµατικά και όποιος αδ.: θέλει διευκρινίσεις ή περισσότερες πληροφορίες µπορεί να ρωτήσει όταν δοθεί ο λόγος ελεύθερος.

Σηµείωση πρώτη: Ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν γεννήθηκε σαν µμανιτάρι ένα βράδυ του Ιουνίου του 1717. Εκείνη την εποχή τέλειωνε ο εµφύλιος πόλεµος που εξόρισε τους Στιούαρτ και έλαβε τον θρόνο η Ανοβεριανή δυναστεία. Οπαδοί του νέου καθεστώτος συγκέντρωσαν µέλη τεσσάρων προϋπαρχουσών Στοών µε σκοπό να αναδιοργανώσουν ένα σύστηµα που είχε σχέση µε τους Στιούαρτ, στην υπηρεσία πλέον του νέου βασιλιά, την Πρώτη Μεγάλη Στοά του Λονδίνου και του Ουέστµινστερ.

Τεκτονισµός προϋπήρχε και προϋπήρχαν αρχεία. Ο προτεστάντης επίσκοπος Άντερσον ο οποίος ήταν και προσωπικός εξοµολόγος της βασίλισσας Άννας συνέταξε τους πρώτους Συνταγµατικούς κανόνες, τα γνωστά του Συντάγµατα. Στην πρώτη έκδοση περιέγραφε έναν τεκτονισµό δυο βαθµών και όχι πολύ µακριά από το πρόσφατο παρελθόν του, που όµως προβάλλει την συντεχνιακή και µόνο καταγωγή του. Ο επόµενος Μεγάλος Διδάσκαλος ο Δούκας του Μόνταγκιου δήλωσε την απέχθειά του για τα παλαιά «Γοτθικά Συντάγµατα» και ζήτησε μια νέα έκδοση µε την εκµοντερνισµένη µορφή του τεκτονισµού που πλέον ήθελαν να επιβάλουν.

Οι οπαδοί του προϋπάρχοντος παραδοσιακού τεκτονισµού προτίµησαν να κάψουν ή να αποκρύψουν τα αρχαία τους κειµήλια και χειρόγραφα προκειµένου να τους τα παραδώσουν και η κατάσταση ίσως είχε ξεφύγει και λίγο γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα ντοκουµέντο στα Αρχεία του Λονδίνου από εκείνη την πρώτη περίοδο. Έχουν όλα καταστραφεί.

Έτσι λοιπόν εκδόθηκαν τα Συντάγµατα του Άντερσον αυτά που όλοι γνωρίζουµε, αλλά λίγοι γνωρίζουν ότι ήταν µια δεύτερη και διαφορετική από την πρώτη έκδοση.

Σε αυτά λοιπόν τα Συντάγµατα ο Άντερσον έβαλε και τα «Αρχαία Οροθέσια» που ήταν µια δική του επιλογή µεταξύ εκατοντάδων κανόνων που υπήρχαν στα πολλά αρχαιότερα «Γοτθικά Συντάγματα». Επιλογή µε µοναδικό γνώµονα την πολιτική που ήθελε να εφαρµόσει και δια του τεκτονισµού το νέο µοναρχικό καθεστώς.

Να θυµίσω ότι οι καθολικοί Στιούαρτ που βασίλεψαν για σχεδόν 150 χρόνια και για ένα διάστηµα είχαν επιβάλλει την ανεξιθρησκία, εκδιώχθηκαν µετά από ένα µακρύ εµφύλιο πόλεµο και επικράτησαν οι Προτεστάντες, που σηµαίνει πουριτανοί δηλαδή πολύ συντηρητικοί. Ο προτεστάντης επίσκοπος Άντερσον λοιπόν εισάγει µέσα στα οροθέσια την απαγόρευση της αποδοχής των γυναικών, διάταξη που συνάδει µε τον πουριτανισμό του και µε το ότι η γυναίκα για τους νοµοθέτες της εποχής είναι res – αντικείμενο χωρίς προσωπική ταυτότητα υπό την απόλυτη κυριαρχία του συζύγου.

Πίστευαν τότε στον Φυσικό Νόµο και τα «αυτονόητα φυσικά δικαιώµατα» πάνω στα οποία τεκµηρίωναν το θεσµό της δουλείας και την κατωτερότητα της γυναίκας. Θεωρώντας ότι οι γυναίκες µαζί µε τα παιδιά, τους δούλους και τους µη λευκούς, δεν είναι ούτε «ορθολογικοί» ούτε «πολιτισµένοι». Δούλοι, έγχρωµοι και γυναίκες λοιπόν δεν είχαν θέση σε ένα σύστηµα που αναδιοργανώθηκε για να στηρίξει τον θρόνο και τα «ορθολογικά» και «πολιτισµένα» συµφέροντα του.

Ας επανέλθουµε όµως στο θέµα µας, τη γυναίκα, και την ερώτηση, ήταν η απαγόρευση του Άντερσον µια επιλογή της εποχής ή πάντα υπήρχε στον πρώιµο τεκτονισµό;

Τα «Γοτθικά Συντάγµατα» ή Αρχαίοι Κανόνες είναι το σύνολο των χειρογράφων που ανήκαν σε διάφορες τεκτονικές ομάδες από τον 15^ο µέχρι τον 18^ο αιώνα και περιείχαν την ιστορία της αδελφότητας , οδηγίες για την λειτουργία της στοάς , γενικές οδηγίες και αρχές.

Οι γυναίκες στον τεκτονισµό εµφανίζονται στο αρχαιότερο τεκτονικό χειρόγραφο που γράφτηκε το 1390, το Regius Poem. Το χειρόγραφο αυτό, θεωρείται το πολυτιµότερο όλων των τεκτονικών θησαυρών και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Τον µεσαίωνα που ο κόσµος δεν ήξερε γραφή και ανάγνωση ούτε υπήρχε τυπογραφία χρησιµοποιούσαν µικρά έµµετρα για να συντηρούν και να διαιωνίζουν µια παράδοση. Όπως στα δηµοτικά τραγούδια. Είναι ο τρόπος µε τον οποίο οι τροβαδούροι διέδωσαν σε όλη την Ευρώπη τις ιστορίες της Αναζήτησης του Γκράαλ και του Αρθούρου. Τον ύστερο µεσαίωνα λοιπόν την εποχή που η Αγγλία δέχεται την εισβολή των Σαξόνων, κάποιος εγγράµµατος συλλέγει όλα τα διαφορετικά έµµετρα που αφορούν τον τεκτονισµό και τα διασώζει σε ένα χειρόγραφο, το Regius. Και αυτό το βεβαιώνει η φιλολογική µελέτη που ξεκαθαρίζει ότι είναι αποσπάσµατα φτιαγµένα από εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους και επίσης ότι έχουν φτάσει και από µακριά αφού η παράδοση φερειπείν των τεσσάρων εστεμμένων προέρχεται από την κεντρική και νότιο Ευρώπη και δεν υπήρχε στην Αγγλία. Για εµάς τους Έλληνες έχει ενδιαφέρον αφού ξεκινά περιγράφοντας την ίδρυση της πρώτης στοάς από τον Ευκλείδη στην ελληνιστική Αίγυπτο. Το απόσπασµα που αφορά τον τρόπο που καθοδήγησε τους µαθητές του ο Ευκλείδης κλείνει µε την φράση:

«And so uchon schulle techyn othur,

And love togeder as syster and brothur».

«Έτσι λοιπόν, ο καθένας δίδασκε τον άλλο,

και αγαπιόνταν σαν αδερφοί µε αδερφές.»

Δεν είναι όμως η μόνη σχετική αναφορά. Παρακάτω στο ίδιο κείµενο και σε µεταγενέστερα άρθρα που αφορούν τις υποχρεώσεις των Διδασκάλων αναφέρει:

«… στην Τέχνη, τόσο στις ανώτερες βαθµίδες της όσο και στις κατώτερες,
κανείς δάσκαλος δεν επιτρέπεται να πάρει τη θέση άλλου,
αλλά να συνεργάζονται αρµονικά σαν αδερφές και αδερφοί»

Τέλος στο Ένατο σηµείο των γενικών καθηκόντων λέει:

«…Να υπηρετείτε µε αγάπη ο ένας τον άλλο

σαν να είσαστε αδερφοί µε αδερφές».

Όλα αυτά τον 14^ο αιώνα!

Είναι τόσο καθαρά γραµµένη η λέξη «αδελφή» που δεν µπόρεσε ποτέ να αµφισβητηθεί . Πολλοί προτίµησαν να παραµείνουν περήφανοι για το αρχαίο αυτό έγγραφο που είχαν στην κατοχή τους αλλά να µην συζητάνε το περιεχόµενό του που περιείχε και πολλές άλλες «δύσκολες» ιστορίες όπως του Ευκλείδη, της Βαβέλ κλπ. και να κρατούν µόνο ότι ονοματίζει τον Αθελσταν ως τον βασιλιά που εισήγαγε την τεκτονική τέχνη στην Αγγλία.

Θα ήθελα εμείς να κρατήσουµε κάτι ακόµα από εδώ: Υπογράµισα προηγουµένως τους τροβαδούρους που είναι προβηγκιανή λέξη και σηµαίνει επινοητής. Στην Προβηγκία υπήρξαν οι Καθαροί που είχαν εξολοθρευθεί από τους παπιστές έναν αιώνα πριν.

Οι τροβαδούροι που ήταν προβηγκιανοί και µερικοί εξ αυτών και Ναΐτες διέδωσαν και διέσωσαν τις ιδέες τους µέσα από τον κύκλο των τραγουδιών της αναζήτησης όπως είπαµε και πολλοί πρόσφυγές βρήκαν καταφύγιο στην ελεύθερη Σκωτία. Λέγεται ότι εκεί είναι το κλειδί της όποιας επιρροής και σύνδεσης καθαρών και Ναϊτών µε τον τεκτονισμό.

Μια από τις αιτίες λοιπόν του µίσους των καθολικών εναντίων των Καθαρών ήταν και η απόλυτη ισοτιµία και σεβασµός που απέδιδαν προς τις γυναίκες.

Και ακόµα να πω ότι οι συντεχνίες ήταν πάντα ύποπτες για αιρετικές και αναρχικές τάσεις. Δικαιολογηµένο γιατί σε µια εποχή όπου κανείς άνθρωπος δεν µπορούσε να αποµακρυνθεί από τον τόπο που γεννήθηκε χωρίς την άδεια του ηγουµένου ή του φεουδάρχη και οι πληροφορίες ήταν πάντα ελεγχόµενες, τα µέλη των συντεχνιών ταξίδευαν ελεύθερα και µάθαιναν από συναδέλφους τους χωρίς λογοκρισία νέα που έφταναν από µακριά. Στο έργο τους είχαν επίσης την ανάγκη µαθηµατικών και γεωµετρίας, τους θεράποντες των οποίων που οι αρχές θεωρούσαν πολύ συχνά ως αιρετικούς. Ως αποδεκτούς λοιπόν αυτούς τους µη χειρώνακτες τους υιοθετούσαν και τους έκρυβαν µέσα στην συντεχνία. Θέλω δηλαδή να πω ότι οι συντεχνίες ήταν ένα πολύτιμο όχηµα που διαφύλαττε βαθιά µέσα του µια παράδοση, δεν ήταν όµως η ίδια η συντεχνία, Η παράδοση.

Προχωρώντας να πούµε ότι το Regius δεν είναι το µόνο από τα αρχαία χειρόγραφα που αναφέρεται σε γυναίκες. Παραβλέπω για οικονοµία χρόνου ότι αφορά τις συντεχνίες και επιλέγω από τεκτονικά χειρόγραφα του τέλους του 17^ου αιώνα όταν πλησιάζουµε στην χρονολογία ίδρυσης της Πρώτης Μεγάλης Στοάς. Στο χειρόγραφο της Υόρκης Νο.4 που γράφτηκε γύρω στο 1680 περιγράφει τη διαβεβαίωση που πρέπει να δώσει ο νεοεισαχθείς ως εξής:

"The one of the elders takeing the Booke

and that hee or shee that is to be made mason

shall lay their hands thereon

and the charge shall bee given "

« Ένας εκ των Πρεσβυτέρων λαµβάνει το Βιβλίο

Και εκείνος ή εκείνη που πρόκειται να γίνει τέκτων

Θα τοποθετήσει επ αυτού τα χέρια του

Και τα καθήκοντα θα δοθούν».

O Hughan επίσης στο Old Charges of British Freemasons µας δίνει την πληροφορία ότι στο χειρόγραφο της Υόρκης Νο.2 του 1704 δίνεται η εντολή προς τους µαθητές «να υπηρετούν τον Διδάσκαλο ή την Διδασκάλισσα τους» (to serve their Master or Dame).

Στα αρχεία της στοάς του Ενδιβούργου St Mary's Chapel της 17^ης Απριλίου του 1683 ( της αρχαιότερης στοάς που λειτουργεί συνεχώς μέχρι σήμερα) , καταγράφουν την παρουσία µιας Διδασκάλισσας, «Dame».

Στις αρχές του 18^ου αιώνα µέχρι και το 1716 – ένα χρόνο πριν ιδρυθεί η Πρώτη Μεγάλη Στοάς - βρίσκουµε αποδείξεις πληρωµών γυναικών καθώς και καταλόγους µαθητών που εργάζονται υπό την επίβλεψη γυναικών διδασκάλων. Να σηµειωθεί ότι Διδάσκαλος- master εκείνης της εποχής αντιστοιχεί µε τον σηµερινό Σεβάσµιο Διδάσκαλο στοάς.

Όταν ο αιδεσιμότατος James Anderson συντάσσει τους πρώτους Συνταγµατικούς Κανόνες( Constitutions) το 1723 περιλαµβάνει τις απαγορεύσεις του ότι καμία γυναίκα δεν µπορεί να γίνει τέκτονας.

Μιας διάταξης που δεν υπήρξε τους προηγούµενους τρείς αιώνες στα αρχαία τεκτονικά χειρόγραφα. Και παραφραζοντας τον αδ.: Charles Dodgson γνωστότερο ως Lewis Carroll στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυµάτων ,

«Δεν πειράζει που δεν υπήρχε ετούτη η διάταξη.

Την επινόησες µόλις τώρα και µας κάνει µια χαρά»

Μην µπερδεύει κάποιους η ύπαρξη βασίλισσας στην Βρετανία γιατί αυτό δεν σηµαίνει ισότητα. Απλά οι ευγενείς δεν έχουν σχέση µε τον απλό λαό , τους commoners, που αφορά ο νόµος. Κα έτσι όπως µπερδεύονται µερικά πράγµατα, είναι επίσης θολή και η ιστορία της - υποτίθεται- µοναδικής γυναίκας τεκτονίδας της Βρετανίας, της Elizabeth Aldworth. Ο επίσηµος µύθος λέει ότι παρακολούθησε κρυφά µια συνάντηση της στοάς που συµµετείχε ο πατέρας της υποκόµης Doneraile και τα αδέλφια της , η οποία γινόταν σε ιδιαίτερη αίθουσα της κατοικίας τους στο County Cork της Ιρλανδίας. Όταν έγινε αντιληπτή και αφού τους οµολόγησε ότι είχε δει τα τεκτονικά σηµεία και τις λέξεις αποφάσισαν να την µυήσουν κανονικά. Ποια πρέπει να είναι η αλήθεια πίσω από τον µύθο;

Η Aldworth - St. Leger εισήχθη στην αδελφότητα και έγινε µέλος µιας καθαρά θεωρητικής στοάς και όχι συντεχνιακής αφού συνεδρίαζε µέσα στην πατρική κατοικία µε µέλη από τον οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Η εισδοχή της έγινε το 1712. Στο Cork σύµφωνα µε την ιρλανδική παράδοση υπήρχαν στοές από χρόνου αμνημόνευτου και ενώθηκαν το 1720 για να ιδρύσουν τη Μεγάλη Στοά του Μούνστερ η οποία υπήχθει αργότερα στην Μ.Σ της Ιρλανδίας. Η αδελφή Aldworth όχι απλά δεν χάθηκα αλλά σε κατάλογο που παρουσιάζει ο Dr. Dassigny (Enquiry) το 1744 µε εκατοντάδες αδελφούς, το όνοµά της υπάρχει τιµητικά δεύτερο µετά του Μεγάλου Διδασκάλου Υποκόµη Άλεν.

Μην ξεχνάµε επίσης ότι σε αντίδραση µε τους νεωτερισµούς του Αντερσον, Ιρλανδικές επίσης στοές και λιγότερο σκωτσέζοι ίδρυσαν τους Αρχαίους τέκτονες που όπως γνωρίζουµε διαφωνούσαν κάθετα µε το συντεχνιακό σύστηµα των τριών βαθµών και την απόρριψη κάθε επόµενου βαθµού και τάξης όπως της Βασιλικής Αψίδος και των Ιπποτικών τάξεων.

Ο Ιάκωβος Στιούαρτ και οι οπαδοί του που έχουν καταφύγει στη Γαλλία, όταν πληροφορούνται την ίδρυση της «συντεχνιακής» Μεγάλης στοάς του Λονδίνου αντιδρούν και ιδρύουν δηµόσια την Μεγάλη Στοά της Γαλλίας µε πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο τον εξάδελφό του (εξώγαµο εγγονό του Καρόλου Β΄) James Radclyffe Κόµη του Derwentwater. Σηµειώνω τις λεπτοµέρειες για να υπογραµµίσω ότι ο παλαιός τεκτονισµός ήταν µια υπόθεση λίγων αδελφών και κυρίως ανθρώπων που υπήρξαν γύρω από τους Στιούαρτ.

Ο Μεγάλος Ρήτορας , Ιππότης Ράµσεϊ, στην περίφηµη δηµόσια οµιλία του διακηρύσσει έναν άλλο τεκτονισµό που προέρχεται από τα αρχαία µυστήρια και περιέχει την ιπποτική παράδοση. Είναι η αρχή αυτού που ονοµάζουµε Αρχαίο και Αποδεδεγµένο Σκωτικό Τύπο. Σε αυτόν τον τεκτονισµό που αναπτύσσεται από την Γαλλία στην υπόλοιπη Ευρώπη, σχεδόν αµέσως λειτουργούν στοές υιοθεσίας που δέχονται γυναίκες. Και εκεί στη Γαλλία στα τέλη του 19^ου αιώνα θα µυηθεί η συγγραφέας και µαχητική φεµινίστρια Maria Deraismes γεγονός που θα σηµάνει την εγκαθίδρυση του Μεικτού Τεκτονισµού.

                                              Ιορδάνης Πουλκούρας 16/11/2012