ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΗΣΗ ΤΗΣ

 

 

Σεβάσμιε Διδάσκαλε, αδελφές και αδελφοί μου.

Στις 12/12/2014 Πραγματοποιήθηκε η μύηση μου, μαζί με άλλους τέσσερις υποψηφίους αδελφούς , πλέον, στην Σεπτή Στοά ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ.

Με τα μάτια κλειστά με αγωνία, αλλά και με βαθιά θέληση και βεβαιότητα συνάμα.

Προσπάθησα να αδειάσω το μυαλό μου από κάθε σκέψη και αυτό επιτεύχθηκε πριν εισέλθω στο σκοτεινό και τόσο ατμοσφαιρικό θάλαμο υπό το φως ενός κεριού.

Εκεί διαβάζοντας τις ερωτήσεις με δυσκολία.... ένιωσα πως δε μπορώ να απαντήσω σχεδόν σε καμία ... «Εν οίδα ότι ουδέν είδα»

Ήθελα περισσότερο χρόνο για να απαντήσω σε πράγματα που κανονικά ήταν δεδομένα για μένα, κατάφερα να γράψω μισές απαντήσεις..

Άρχισα να αναρωτιέμαι ποια είμαι από πού έρχομαι και που πηγαίνω..

Ερωτήσεις που χρόνια τώρα με απασχολούσαν και τις είχα ξεχάσει στην πάροδο του χρόνου και να τώρα που επανήλθαν ..το μόνον που ήθελα και πάντα θέλω είναι η αλήθεια το Φως.. Όταν εισήλθα στο ναό υπό την καθοδήγηση και με τη βοήθεια του Δοκιμαστή μου, που οδηγούσε τα βήματα μου, να είναι σταθερά, η καρδιά μου άρχισε να χτυπά πολύ δυνατά

Μια εγρήγορση με συνεπήρε, παρά τη δυσκολία του βαδίσματος μου με τα μάτια κλειστά και τη διαφορά ύψους από τα πόδια μου.

Ήταν σα να γεννιόμουν ξανά εκείνη τη στιγμή περνώντας μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ

Τυφλή άλλα με τη βοήθεια της οδηγού μου, αδελφής Αθηνάς - που είδα αργότερα- ,την οποία θέλω να ευχαριστήσω γιατί με πολύ αγάπη με οδήγησε με περισσή φροντίδα και προσοχή... Ένιωσα συναισθηματικά ένα απίστευτο δέσιμο μαζί της.

Είχα την αίσθηση πως οι διαδρομές που διαγράφαμε εντός του ναού ήταν τεράστιες και δαιδαλώδεις, στροφές φαρδύς και στενοί διάδρομοι, μου έδωσε την αίσθηση ενός λαβύρινθου, όπου εγώ εμπιστευόμουν απόλυτα το χέρι που με κρατούσε και με οδηγούσε.

Η εμπιστοσύνη ήταν το πρώτο κυρίαρχο αίσθημα που ένιωσα. Η αγάπη ρέει και έρεε από παντού την ένιωθα διάχυτη στο χώρο σαν φλόγα που δεν σε καίει και θυμήθηκα ένα συμβολικό όνειρο που είχα δει κάποτε αλλά και μία φράση που άκουσα, μύηση πάντα δέχεσαι.

Ό εξαγνισμός με τα τέσσερα στοιχεία και όλο το τελετουργικό δρώμενο πέρασε στο υποσυνείδητο μου και ελπίζω και στο συνειδητό μου να καταφέρω να αποσυμβολίσω το κάθε τι.. Αφού η αναζήτηση είναι το αίτιο του ευρήματος μου.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Σεβάσμιο διδάσκαλό, την Κραταιότατη Ύπατο Ταξιάρχη, τον Κραταιότατο Ανθύπατο Ταξιάρχη, όλους τους αδερφούς και αδερφές για την αποδοχή  και την αγάπη που έδειξαν σε όλους εμάς τους νέους μαθητές.

Εκφράζω και ανταποδίδω την αγάπη μου προς όλους σας και σας ευχαριστώ.

Και αφιερώνω ένα ποίημα μου όπου, εκφράζω με τον δικό μου τρόπο όλα όσα δε μπορώ να πω με τον πεζό λόγο..

Στην ομίχλη του μυαλού σου τα ακροκέραμα του πάθους οδηγούν δαίδαλα μυστικά στο πέπλο της πάχνης.

Στεκόμουν πάντα εκεί στις πύλες.

Με αραχνοΰφαντο δέσιμο όρκου σιωπής, ρήση ανάγλυφη δεσμός αιώνιος

Στις μυστικές σταλαγματιές του άχρονου μέσα στην παύση της χορδής σου γεννήθηκες Φωτοδονούσα στις αποκρίσεις στην απόφαση των μαγικών μονοπατιών των άναρχων στροβιλισμών.

Ταξιδιώτες του απείρου, γνώστες του αοράτου

Μονογενείς στην δυαδικότητα

Έκπτωτοι μέσα στην κίνηση των απλανών

Στου κάστρου το ψηλό δωμάτιο

Μονόκερος ήσουν με όψη παιδιού

Έγχορδα ξόανα θεού σκιές

Λυροφόροι πραγματευτές ονείρου.

Είπον, Σεβάσμιε Διδάσκαλε.