Ο Κεραμιστής του Μαθητού Τέκτονος

 

   Ο Κεραμιστής του Μαθητού Τέκτονος

 

          Αγαπητοί Νεόφυτοι σήμερα διδαχθήκατε τον κεραμιστή του βαθμού σας, ο οποίος έχει την παρακάτω ερμηνεία και παράδοση.

Κέραμος στα Αρχαία Ελληνικά είναι τα κεραμικά δοχεία στα οποία  φυλάγονταν οι  καρποί κάθε είδους. Οι θραυσμένοι κέραμοι ονομάζονταν όστρακα και χρησιμοποιήθηκαν ως ψηφοδέλτια στους γνωστούς εξοστρακισμούς .

Στην παλαιά Διαθήκη ο προφήτης Ιερεμίας λεει: "…… και προσέταξα τον Βαρούχ, έμπροσθεν αυτών, λέγων. «Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ, λάβε τα συμφωνητικά αυτά, το συμφωνητικόν τούτο της αγοράς και το εσφραγισμένον και το συμφωνητικόν τούτο το ανοιχτόν και θες αυτά εις αγγείον πήλινον (κεραμικό) δια να διαμένωσιν ημέρας πολλάς…."  (Ιερεμίας Λ Β' 13)».

Έτσι βλέπουμε τα κεραμικά δοχεία ως μέσο απόθεσης της γνώσης, πρωτοπόρους των συγχρόνων βιβλιοθηκών.

Οι Εσσαίοι στα μακρινά τους ταξίδια έφεραν μαζί τους, μόνο ένα μικρό κομμάτι κεραμίδι, με συνθηματικά ιδεογράμματα του βαθμού τους και της πιστοληπτικής τους ικανότητας, όπως το όριζε η αδελφότητα ώστε να απολαμβάνουν αγαθά και φιλοξενία από τα διάσπαρτα μέλη της αδελφότητας.

Ο Ιησούς ετάφη στον κήπο του Κεραμέως εντός του ιδιόκτητου λαξευτού τάφου, ενός πάμπλουτου ιατρού, νεκροκόμου, μέλος της οργάνωσης των Εσσαίων, και επιφανή Ζηλωτή στον αγώνα ενάντια στους Ρωμαίους κατακτητές, του Ιωσήφ της Αριμαθαίας.

Όλες οι αδελφότητες είτε Εθνικών (Διονυσιακές και Μυθραϊκές  αδελφότητες) είτε μονοθεϊστικών δογμάτων οι οποίες είχαν εφαρμόσει την κοινοκτημοσύνη μεταξύ τους χρησιμοποίησαν από τα αρχαιότατα χρόνια την κέραμο ως μέσο συνδιαλλαγής και αναγνώρισης με την μορφή της σημερινής συναλλαγματικής ή επιταγής.

Στο μουσείο της Ολυμπίας υπάρχει ένα μεγάλου μεγέθους "γραμμάτιο" των Θηβαίων προς τους Αθηναίους με το οποίο δεσμεύονταν  στην τμηματική καταβολή της πολεμικής αποζημίωσης. Στο τέλος αυτής της στήλης αναγράφει περίπου .."τούτον τον κέραμο υπογράφουσιν οι ιερείς και άρχοντες…"  

          Η Δημοκρατία της Βενετίας χρησιμοποίησε ως αποδεικτικά απόθεσης εμπορευμάτων στα λιμάνια της, την εποχή της Θαλασσοκρατορίας της, κεραμίδια με την σφραγίδα του Δόγη τα οποία είχαν αξία με ταυτότητα κατόχου δηλαδή σαν επιταγή.

Οι Ιππότες του Ναού και οι Ροδόσταυροι τον 13ο αιώνα τηρώντας την παράδοση, μετέφεραν οικονομικά κεφάλαια και ανθρώπους συνοδευόμενους από κεραμικά πιστοποιητικά με την σφραγίδα του τάγματος και το ιδεόγραμμα του Μεγάλου Μάγιστρου. Η διαδικασία αυτή λεγόταν κεράμωση.

Οι Ελευθεροτέκτονες ως συνεχιστές της παράδοσης των αρχαίων αδελφοτήτων εισήγαγαν την συμβολική κεράμωση ως μέσο αναγνώρισης και επικοινωνίας των απανταχού αδελφών.

Πολλές από τις ερωτήσεις της Κεράμωσης ήταν καθιερωμένες από τον Άντερσεν, όταν το 1717 ενώθηκαν οι Τεκτονικές Στοές στην πρώτη Μεγάλη  Ενωμένη Στοά της Αγγλίας.  Η σημασία τους είχε βαθύ μυητικό περιεχόμενο και περιλαμβάνει θέματα από την διδασκαλία και τα τυπικά του Βαθμού του Μαθητού. Κεραμίζεται λοιπόν ο Δόκιμος πριν μπει στην Στοά, δοκιμάζεται κι ωριμάζει, για να έρθει ύστερα να φυτρώσει μέσα στο φως και να καρπίσει.

Χρέη Κεραμιστή κάνει ο  Κεραμιστής ή ο Δοκιμαστής ή ο Στεγαστής ή ο Σεβάσμιος, ο οποίος  για να βεβαιωθεί πως οι προσερχόμενοι στην Στοά είναι πραγματικοί Τέκτονες, εξετάζει αν γνωρίζουν την τάξη, το Σημείο αναγνώρισης, τον βηματισμό, την χειραψία, την Ιερά Λέξη του Βαθμού που συνεδριάζει η στοά ή το Τεκτονικό εργαστήριο. Όταν τα γνωρίζει όλα αυτά τότε είναι σίγουρα Αδελφός και το έργο της Στοά δεν κινδυνεύει.

Τα επί μέρους στοιχεία και σημεία  της κεράμωσης είναι: Ο Χρόνος εργασίας ξεκινάει από την μεσημβρία και λήγει το μεσονύκτιο.  Η πληροφορία της ώρας έχει σαν σκοπό να μας διδάξει, ότι κάθε ενέργεια πρέπει να γίνεται την κατάλληλη ώρα. Αυτός που βιάζεται και ανυπομονεί μπορεί να αποτύχει. Εργασία που γίνεται πολύ νωρίς ή πολύ αργά οδηγεί το ίδιο στην αποτυχία. Η μεσημβρία συμβολίζει την υποχρέωση του ανθρώπου που περνάει την μέση ηλικία, να γίνει χρήσιμος στην Κοινωνία και να εργάζεται μέχρι την τελική στιγμή υπέρ του γενικού καλού. Το μεσονύκτιο είναι η στιγμή της μεσουράνησης του κέντρου του Ήλιου. Στην τεκτονική συμβολική δηλώνεται εκτός από τα άλλα και το τέλος της ζωής του ανθρώπου στη γη, γι΄ αυτό και οι εργασίες της συμβολικής Στοάς που εργάζεται σε βαθμό Μαθητού τελειώνουν το μεσονύκτιο.

Η περιβολή του μαθητού περίζωμα από λευκό δέρμα με ανεστραμμένο το τριγωνικό επικάλυμμα και λευκά γάντια. Το λευκό χρώμα του περιζώματος του Μαθητή δηλώνει την αθωότητα με την οποία μπαίνει ο άνθρωπος στην ζωή. Το περίζωμά μας, ένα από τα πιο πολύτιμα και πιο εύγλωττα σύμβολα που έχει δώσει το τεκτονικό Τάγμα με το τριγωνικό κάλυμμα ανυψωμένο, σχηματίζει ένα έμβλημα με πέντε γωνίες, που σημαίνουν τις πέντε αισθήσεις με τις οποίες δημιουργούμε σχέσεις με τον υλικό κόσμο που μας περιβάλλει (τα πέντε σημεία αλληλεγγύης με τον υλικό κόσμο), που σημαίνει επίσης, το τριγωνικό πάνω τμήμα σε συνδυασμό με το τετραγωνικό κάτω τμήμα, ότι η φύση του ανθρώπου είναι ένας συνδυασμός Ψυχής και Σώματος. Το τριγωνικό έμβλημα στην κορυφή προστίθεται στο τετράγωνο της βάσης για να σχηματιστεί το επτά, ο τέλειος αριθμός. Το περίζωμα καλύπτοντας την κοιλιακή περιοχή του σώματος, ηλιακό πλέγμα, αφήνει ανεπηρέαστη την σκέψη από τις ζωτικές παρορμήσεις. Τα λευκά Τεκτονικά γάντια έχουν συμβολική σημασία. Στον Νεομύητο σκοπό τους, έχουν να τον διδάξουν, πως οι πράξεις ενός Τέκτονα πρέπει να είναι αγνές και καθαρές όπως και τα γάντια που του προσφέρονται.

Η Τάξη  του μαθητού που μας καλεί ο Σεβάσμιος Διδάσκαλος αποτελεί ανάμνηση της συνθήκης για την ποινή , η οποία πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στον Νεομύητο και το Τάγμα, την ημέρα της μύησής του.

Πρώτο μέρος της πρόσκλησης «Όρθιοι και εν Τάξει».  Εργαζόμαστε μέσα στο καθιερωμένο εργαστήριο που ονομάζουμε Στοά στο όνομα του Μεγάλου Αρχιτέκτονα Του Σύμπαντος, μέσα στον ναό, στην ζωογόνα παρουσία και κάτω από την Κραταιά Σκέπη του Θεού και γι’ αυτό η μόνη στάση που αρμόζει εδώ είναι για μας είναι η όρθια Στάση.

Το Σημείο του μαθητού.  Είναι η ανάμνηση των όρκων του για την ποινή και η ανανέωσή τους κάθε φορά που με το δεξί του χέρι διαγράφει ορθή γωνία βεβαιώνοντας την απόφασή του, όπως η Ευθύτητα και η Δικαιοσύνη να τον οδηγούν στο μέλλον.

Η Στάση ευπείθειας. Τα τέσσερα δάκτυλα του δεξιού χεριού που είναι ενωμένα στο στήθος, συμβολίζουν την ζωή των τεσσάρων στοιχείων : Γη, Νερό, Αέρα και Φωτιά. Ο ανασηκωμένος αντίχειρας συμβολίζει την ευθεία γωνία του αντίχειρα που είναι ο Θάνατος. Ένας Θάνατος όμως που δείχνει προς τα επάνω από την ζωή των τεσσάρων στοιχείων προς την ζωή του πνεύματος. Το δεξί χέρι όταν είναι στο στήθος ορθογώνια, περιορίζει τον βρασμό των παθών που συνταράσσουν τα στήθη και προφυλάσσει το κεφάλι από την υπερβολική έξαψη.

Η Στάση του Μαθητή αποσκοπεί να υποδείξει, ότι το Λογικό πρέπει να πηγάζει από το Κέντρο της Ορθής αίσθησης. Στον πρώτο Βαθμό χτίζουμε το Ναό στεκούμενοι σε Τάξη και ορθογωνισμένοι σωματικά και ψυχικά, γενόμενοι έτσι ο καθένας μας μια σταθερή Κολώνα για να στηρίξουμε το Τεκτονικό Οικοδόμημα και με τέτοια ψυχική και νοητική κατάσταση που να μπορεί να μπει μέσα μας το Αθάνατο Φως.

Ο Μυστηριώδεις βηματισμός του μαθητή συμβολίζει την φαινομενική κίνηση του Ηλίου πάνω στο Στερέωμα. Την πορεία του από το χειμερινό Ηλιοστάσιο μέχρι την Ανοιξιάτικη Ισημερία. Γίνεται πάντοτε σε Τάξη και συμβολίζει τον ερχομό μας από την Δύση που είναι η περιοχή του Σκότους, για να προχωρήσουμε με Τεκτονικά βήματα προς την Ανατολή, που είναι η περιοχή του Φωτός. Το ένα πόδι κατευθύνεται προς την Ανατολή, γιατί επιζητούμε την ένωση που θα μας οδηγήσει προς το Θείο, το άλλο πόδι που ακολουθεί κάθετο, συμβολίζει πως στις ενέργειές μας πρέπει να συμμετέχει και η καρδιά.

Τα βήματα του Μαθητού Τέκτονα διδάσκουν ότι ο Τέκτονας πρέπει να βαδίζει και να ενεργεί σύμφωνα πάντα προς το δίκαιο και τα καθήκοντά του.

Η χειραψία. Η εισαγωγή της χειραψίας καθιερώθηκε στο Στρασβούργο στην Συνέλευση των Ελευθεροτεκτόνων του 1563. Κανένας δεν μπορούσε να μπει σε τεκτονικό χώρο χωρίς τα καθιερωμένα σημεία αναγνώρισης. Με την Τεκτονική χειραψία έρχονται σε επαφή οι αισθήσεις της αφής των αδελφών, γιατί το χέρι είναι η έδρα των αισθήσεων. Οι αισθήσεις είναι πέντε όσα και τα δάκτυλα του χεριού. 

Η Ιερά λέξης προέρχεται από την αντίστοιχη ονοματολογία της αριστερής στήλης της νότιας πύλης του Ναού του Σολομώντος, η οποία είχε το όνομα του προπάππου του Βασιλέα και προφήτη Δαυίδ. "Βοάζ γιός της Ραχάβ και του Σαλμών" (Ευαγγέλια, Ματθαίος1, 1-17 και Λουκάς 3, 23-38) πρόγονος του Ιησού Χριστού. Η ερμηνεία της λέξης είναι " Η δύναμις εν αυτώ" ή "εν ισχύ ". Η λέξη σαν όνομα στα Εβραϊκά σημαίνει δυνατός, δύναμη, ισχυρό, μέγας,   καταφύγιο, πηγή δύναμης, ένα οχυρό.

Οι ετήσιες λέξεις δίδονται σε μεγάλη τεκτονική άλυσο από τον Σεβάσμιο μετά από την ανακοίνωση από την Μεγάλη Στοά. Δίνονται στους αδελφούς του ιδίου Τάγματος και οι όποιοι  εφόσον τις γνωρίζουν αποδεικνύουν έτσι ότι είναι ενεργά μέλη αυτού.

Η ηλικία είναι τριών ετών και ο αριθμός τρία συμβολίζει την ειρήνη και την ομόνοια, στο δε πυθαγόρειο σύστημα εκκαλείτο ο αριθμός της τέλειας αρμονίας και γι΄  αυτό είχε συνδεθεί με τον βαθμό που αποσκοπεί στην μύηση της αρμονίας και της αδελφικής αγάπης.

Οι κρούσεις είναι τρία ισχυρά κτυπήματα. Οι τρεις κρούσεις έχουνε σημασία και χρησιμότητα εντελώς καθορισμένη. Κάθε αδελφός έχει τρία πεδία μπροστά του για να κατακτήσει, το Φυσικό σώμα με τις ορμές του, το Αστρικό με τις ισχυρές επιθυμίες και τις συγκινήσεις και το νοητικό με την περιέργεια και την Πλανητικότητα. Με λίγα λόγια οφείλει να κυριαρχήσει στο Φυσικό του σώμα και να ρυθμίσει τις τάσεις του σε σημείο που να είναι σε υπακοή προς την ψυχή, να το διαπαιδαγωγήσει και να το καταστήσει χρήσιμο όργανο για την εξυπηρέτησή του.

Η Χειροκρουσία είναι τρεις κρούσεις της δεξιά παλάμης επί της αριστεράς. Η Τριπλή Χαρμόσυνη Χειροκρουσία πραγματοποιείται στην Τελετή του πρώτου βαθμού είναι μία γρήγορη και περιεκτική απεικόνιση της εισόδου όλων των ανθρώπων κατ’ αρχήν στην φυσική ζωή και κατά δεύτερο στην Πνευματική ζωή. Έτσι δεχόμαστε με Χειροκρουσίες χαρμόσυνες τον υποψήφιο που συμβολικά προσπαθεί να ξαναγεννηθεί πνευματικά.

Η επιφώνησης Ουζαί – Ουζαί – Ουζαί Ελευθερία -Ισότης –Αδελφότης. Το ισχυρό σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης. Το αδιαίρετο τρίπτυχο των απανταχού Τεκτόνων από την ίδρυση της Αδελφότητας. Κάθε Τέκτονας πρέπει να είναι ελεύθερος, να αναγνωρίζει όλους τους ανθρώπους ως ίσους και να συμπεριφέρεται ανάλογα ως μέλος της παγκόσμιας αδελφότητας.

Η τάξης πένθους  τα χέρια χιαστί επί του στήθους το δεξιό επάνω από το αριστερό. Εφαρμόζεται μετά από εντολή του Σεβασμίου σε κάθε περίπτωση πένθους είτε για αδελφό είτε για Εθνική καταστροφή.

Η Χειροκρουσία πένθους τα χέρια όπως είναι στην τάξη του πένθους κτυπούν τρεις φορές το στήθος. Σε περίπτωση μετάστασης στην Αιώνια Ανατολή αδελφού ή αδελφής.

Η μεγάλη τεκτονική άλυσος, στην οποία όλοι οι αδελφοί της Στοάς είναι όρθιοι, ενώνουν τας χείρας των με τους βραχίονες διασταυρωμένους ο δεξιός επάνω από τον αριστερό χωρίς γάντια. Πραγματοποιείται μετά από κάθε μύηση με σκοπό να συνδέσει άρρηκτα τον καινούριο αδελφό με τους απανταχού Τέκτονες, προσθέτοντας έτσι έναν κρίκο στην Παγκόσμια Τεκτονική Αλυσίδα Εγκαταλείπεται με την τριπλή κίνηση των χεριών.

Η μικρή τεκτονική άλυσος στην οποία όλοι οι αδελφοί της Στοάς είναι όρθιοι διασταυρώνοντας τους βραχίονες ο δεξιός επάνω από τον αριστερό με γάντια και οι παλάμες τεταμένες .Εγκαταλείπεται με την τριπλή κίνηση των χεριών. Πραγματοποιείται κάθε φορά στο κλείσιμο των εργασιών.

Τέλος η τάξης ξίφους Σε θέση προσοχής, το ξίφος κρατείται δια της αριστεράς από την λαβή, η αιχμή του ξίφους προς τα άνω και το δεξί χέρι σχηματίζει την τάξη του μαθητού.

 Αδελφοί μου.

Ο κεραμιστής ως θέμα δεν έχει εξαντληθεί ως ανάλυση με τον πτωχό τούτο πίνακα χάραξης.

Η πραγματική ανάλυση και κατανόηση του κεραμιστή συμβαίνει πραγματικά μέσα μας, όταν σε αναζήτηση αδελφών στα πέρατα του κόσμου, μετά την εξαντλητική κεράμωση, νοιώσετε την ζεστή αγκαλιά της αγάπης των απανταχού αδελφών μας.

         Ζήστε αδελφοί μου την μαγεία της παράδοσης σεβόμενοι τον κεραμιστή σαν διαδικασία ξεχωριστής αναγνώρισης από ξεχωριστούς ανθρώπους.

 

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ

Τι είναι Τεκτονισμός, τι δεν είναι, ποιοι είναι οι Τέκτονες και τι κάνουν;


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ

Γραπτά τεκμήρια της ύπαρξης του Τεκτονισμού χρονολογούνται από το 1390, ενώ οι προφορικές παραδόσεις του είναι ακόμα παλαιότερες. Στον Τεκτονισμό ανήκουν άτομα από όλα τα κοινωνικά στρώματα και επαγγέλματα. Ο Τεκτονισμός είναι αφιερωμένος στην Αδελφοσύνη του Ανθρώπου. Χρησιμοποιεί τα εργαλεία και τις μεθόδους των αρχαίων αρχιτεκτόνων και τεχνιτών με συμβολικό τρόπο, μέσα σε ένα σύστημα διδασκαλίας το οποίο έχει σαν σκοπό την “οικοδόμηση” του χαρακτήρα και των ηθικών αξιών των μελών του.

Μοναδικός στόχος του είναι η καλυτέρευση του ανθρώπου και η ανάπτυξη της διάνοιάς του. Οι δεσμοί της φιλίας, της κατανόησης και της αδελφικής αγάπης έχουν επιζήσει ακόμη και των πιο διαχωριστικών πολιτικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων μέσα στους αιώνες. Ο Τεκτονισμός δεν υπαγορεύει στα μέλη του τι ακριβώς να πιστεύουν και τι όχι. Ενθαρρύνει τα μέλη του να ασκούν την Πίστη, την οποία προσωπικά αποδέχονται, διδάσκει οτι κάθε άτομο μέσα από την αυτοβελτίωση του και βοηθώντας άλλους, έχει ως καθήκον να διαφοροποιήσει τον κόσμο προς το καλύτερο, προάγει την αγάπη στον Άνθρωπο και κατά συνέπεια, αναπτύσει και φιλανθρωπική δράση. Ο Τεκτονισμός δεν είναι φιλοσοφική θεωρία, αλλά βιωματική εμπειρία που θα καθοδηγηθεί μέσω ανθρωπιστικών ιδεώδων την ατομική πορεία εκάστου μέλους του. Το κεντρικό ζήτημα γύρω από το οποίο περιστρέφεται φιλοσοφικά, είναι το περιεχόμενο της ανθρώπινης ύπαρξης και η διερεύνηση της ανθρώπινης συνείδησης και αφορά στη διαλεκτική σχέση μεταξύ της συνειδησιακής πραγματικότητας και της πραγματικότητας του κόσμου. Ως θεσμός δεν εγκλωβίζεται σε παροδικά πολιτικά και θρησκευτικά ζητήματα, διότι ασχολείται στο πλέον θεμελιώδες πεδίο της φιλοσοφικής έρευνας, στο πεδίο δηλαδή της ανακαλύψεως των τελικών κινήτρων που κυβερνούν την ανθρώπινη δράση και αποκαλύπτει στον άνθρωπο το Μυστήριο της πνευματικής αναγέννησης, δι’ αλληγοριών και δια συμβόλων.

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ

Ο Τεκτονισμός δεν είναι θρησκεία. Δεν υπόσχεται σωτηρία. Όμως, παρά το γεγονός οτι δεν είναι θρησκεία, έχει θρησκευτικότητα με την έννοια ότι οι Τέκτονες σέβονται τον Θεό. Ο Τεκτονισμός δεν είναι μυστική εταιρεία όπως κάποιοι διατείνονται. Οι Τέκτονες μπορούν με υπερηφάνεια να δηλώνουν την ιδιότητα τους, εφόσον το επιθυμούν. Αρκετοί φορούν τεκτονικά διακριτικά στην καθημερινή περιβολή τους, ενώ η τοποθεσία όπου λαμβάνουν χώρα οι τεκτονικές συναντήσεις, καθώς και τα σχετικά προγράμματα των συνεδριάσεων δεν είναι κρυφά. Παρ’ όλα αυτά κρατούνται μυστικοί οι κώδικες αναγνώρισης και τα τελετουργικά των μυήσεων ώστε να εξασφαλίζεται το απαραβίαστο των συνεδριάσεων.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ…

Οι Τέκτονες απαριθμούν εκατομμύρια μέλη ανά την υφήλιο. Μπορεί να εξασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα η να έχουν οποιαδήποτε θέση μέσα στην κοινωνία στην οποία διαβιούν, όμως μέσα στα πλαίσια του Τεκτονισμού είναι όλοι ίσοι. Μια από τις συναρπαστικές πτυχές του Τεκτονισμού είναι πως διαφορετικά άτομα, από ποικίλα κοινωνικά στρώματα, μπορούν να συναντιούνται μαζί εν ειρήνη, πάντα συμπεριφερόμενοι αρμονικά και στα πλαίσια αμοιβαίας φιλίας, αποκαλώντας ο ένας τον άλλο “αδελφό”. Μπορεί να έχουν διαφορετικές πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ο Τεκτονισμός όμως δεν συνδέεται με καμία πολιτική ή θρησκευτική κοσμοαντίληψη. Αρκετά σημαντικά πρόσωπα της παγκόσμιας ή και της ελληνικής ιστορίας ήταν Τέκτονες.

ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ…

Η εμπειρία του τεκτονισμού ενθαρρύνει τα μέλη να γίνουν καλύτερα άτομα και καλύτεροι πολίτες. Οι αδελφικοί δεσμοί που διαμορφώνονται στις στοές βοηθούν στο χτίσιμο ισόβιων φιλικών σχέσεων μεταξύ ατόμων με κοινούς στόχους και αξίες. Οι τέκτονες αναπτύσσουν τη μεταξύ τους συντροφικότητα καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των οικογενειών τους σε κοινωνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Πέρα απο την εστίασή του στην ατομική εξέλιξη και ανάπτυξη, ο τεκτονισμός περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό και την βοήθεια προς τους συν-ανθρώπους. Αυτή η φιλανθρωπία αντιπροσωπεύει ένα ασύγκριτο παράδειγμα ανθρωπιστικής υποχρέωσης των Τεκτόνων. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της βοήθειας πηγαίνει και σε ανθρώπους που δεν είναι τέκτονες. Μερικές από αυτές τις αγαθοεργές πράξεις είναι τεράστια προγράμματα.

Εν κατακλείδι ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ…

Είναι μια ομάδα αδελφών που συνδέονται από μια άρρηκτη αλυσίδα ειλικρινούς αγάπης, σφυρηλατημένη κρίκο-κρίκο μέσω της δεσμευτικής επίδρασης μιας κοινής εμπειρίας στη μεγάλη μαθητεία των βαθμών της Τέχνης. Αναμένει από τα μέλη του να χαράξουν την προσωπική τους πορεία, πιστεύοντας ότι η ολοκλήρωση του Ανθρώπου αφήνεται καλύτερα στην ατομική του συνείδηση παρά στην αυστηρή επιβολή των πεποιθήσεων κάποιου άλλου. Ως εκ τούτου, μέσα στον Τεκτονισμό συναντά κανείς Χριστιανούς, Μουσουλμάνους ή και Βουδιστές, οι οποίοι θέτουν κατά μέρος τις όποιες διαφορές τους δεδομένου ότι θρησκευτικές και πολιτικές συζητήσεις δεν επιτρέπονται. Είναι φιλανθρωπικός. Η ανακούφιση των δεινοπαθούντων είναι ένα καθήκον για όλους τους Ανθρώπους, για τους Τέκτονες επιβεβλημένο. Οι Τέκτονες προσφέρουν ελεύθερα ό,τι δύνανται ώστε να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους να δραπετεύσουν από τους δεσμούς της ένδειας, της μοναξιάς και της απελπισίας. Είναι όλα τα ανωτέρω και ακόμη περισσότερα. Είναι πραγματικά ένα σύστημα ηθικής, καλυπτόμενο δι’ αλληγοριών και καταδεικνυόμενο δια συμβόλων, το οποίο βοηθά τον Άνθρωπο να βελτιώσει την επικοινωνία του με τον πνευματικό του φορέα του, με την κοινωνία της οποίας είναι μέλος και την ίδια του την οικογένεια. Συλλέγει κάτω από την ομπρέλα του ανθρώπους με ποίκιλες πεποιθήσεις, προερχόμενους από διαφορετικά έθνη και διαφορετικές τάξεις χωρίς διάκριση -διατηρώντας τη μόνη, ευγενή διάκριση, να δέχεται “όποιον μπορεί να εργαστεί καλύτερα και να συνταιριάξει καλύτερα”.

« Δυνάμει των εξουσιών δι’ ων περιβέβλημαι»

 

 

« Δυνάμει των εξουσιών δι’ ων περιβέβλημαι»

          Εις δόξαν του Μ.Α.Τ.Σ. εν ονόματι και υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου του  Τεκτονικού Τάγματος και της Μεγάλης   Στοάς της Ελλάδος, δυνάμει των εξουσιών δι’ ων περιβέβλημαι, ανοίγω  τας εργασίας……, κλείω τα εργασίας…., σας ονομάζω, σας αναγνωρίζω και σας ανακηρύττω….

          Αυτές τις λέξεις ακούμε αδελφοί μου σε κάθε συνεδρίαση και σε κάθε μύηση από τα χείλη του Σεβάσμιου.

Ποιος είναι όμως ο Σεβάσμιος και ποιες οι εξουσίες με τις οποίες είναι περιβεβλημένος, αυτό είναι τα αποψινό θέμα μας. Οι εργασίες γίνονται για να δοξαστεί ο Δημιουργός. Και φυσικά ο Δημιουργός δοξάζεται με την εργασία εκείνη που βοηθάει στην πραγμάτωση του Σχεδίου του. Οι εργασίες ανοίγονται στο όνομα και υπό την αιγίδα της Μεγάλης Στοάς .

Ποιας Μεγάλης Στοάς όμως; Ασφαλώς της εσωτερικής εκείνης Μεγάλης Στοάς, της οποίας η δική  μας  πρέπει να είναι η εξωτερική της έκφραση. Αυτή η προϊσταμένη Αρχή, η Μεγάλη Στοά, προϋποτίθεται ότι υποδύεται το ρόλο ενός υποσταθμού που μετασχηματίζει τις πνευματικές ενέργειες σε χαμηλότερη τάση, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις εργασίες μιας Συμβολικής Στοάς.

Τα μέλη που συγκροτούν τη Μεγάλη Στοά προϋποτίθεται ότι είναι οι φωτισμένοι, ότι το επίπεδο συνείδησης τους  είναι εκείνο που αντιστοιχεί  στη σημασία της λέξης ΕΝΔΟΞΟΣ και ότι μπορούν να εφελκύσουν ενέργειες απ’ ευθείας από την Εσωτερική Μεγάλη Στοά, που είναι η Πνευματική Ιεραρχία.

Για να υπάρξει όμως η συμπαράσταση της Εσωτερικής Στοάς πρέπει και ο Σεβάσμιος, ουσία και όχι μόνο στον τύπο να είναι «περιβεβλημένος με εξουσίες», που σημαίνει το επίπεδο συνείδησης του να του επιτρέπει να χειρίζεται τις ανάγκες για  το έργο και να πράττει ενέργειες. Αλλά και οι λοιποί αδελφοί , ανάλογα  με το  ρόλο που υποδύονται στο επιτελούμενο έργο, να μπορούν να ανταποκρίνονται και να συμπράττουν στο έργο.

Μόνο με τέτοιες προϋποθέσεις εξασφαλίζεται  και η συμπαράσταση του Πνευματικού Κόσμου. Ο Σεβάσμιος λοιπόν είναι η σπουδαιότερη θέση στην ολοκλήρωση του έργου του τμήματος της συντεχνίας μας, της Στοάς μας. Για τον λόγο αυτό ο Γενικό κανονισμός καθώς και οι ειδικοί κανονισμοί του Τάγματος  τον περιβάλανε με τις παρακάτω εξουσίες που περιγράφονται στα άρθρα του κανονισμού.

   Ο Σεβάσμιος έχει την διεύθυνση της Στοάς. Ουδείς δύναται να είναι Σεβάσμιος πλέον της μίας Κυανής Στοάς. Ουδείς δύναται να είναι Σεβάσμιος εάν δεν είναι τουλάχιστον επί τρία έτη Διδάσκαλος και δύο έτη Αξιωματικός Κυανού Εργαστηρίου και μέλος ενεργό του Τάγματος, εάν δεν είναι τουλάχιστον ηλικίας  25 ετών και εάν δεν κατοικεί εις την Ανατολή της Στοάς ή εις μία ακτίνα η οποία θα του επιτρέπει να εκτελεί επακριβώς τα καθήκοντα του. Ουδείς Σεβάσμιος δύναται να εδρεύει εις την Ανατολή, εφ’ όσον δεν έχει εγκατασταθεί. Ο Καταστατικός Χάρτης – Δίπλωμα της Στοάς είναι εμπεπιστευμένος προς φύλαξιν εις τον Σεβάσμιο όστις τον τοποθετεί επί της έδρας του κατά τας ημέρας των Συνεδριάσεων. Οφείλει να τον καταθέσει εις την Γραμματεία της Μεγάλης Στοάς ή να τον παραδώσει εις τον Αντιπρόσωπο της Μεγάλης Στοάς εις την πρώτη διαταγή του.  Ο Σεβάσμιος προεδρεύει των εργασιών σε όλες τας συνεδριάσεις τακτικές και έκτακτες, είναι υπεύθυνος δια την ομαλότητα τους και επιμελείται δια την τάξη με τη βοήθεια των Εποπτών. Επαγρυπνεί μετά του Ρήτορος επί της εκπαιδεύσεως των νεομυουμένων.Μόνον αυτός έχει το δικαίωμα να συγκαλεί την Στοά, ακόμη και δια τας εκτάκτους συνεδριάσεις. Δεν δύναται δε να απαλλαγή της υποχρεώσεως να την συγκαλεί και δια τας τακτικάς συνεδριάσεις.

Κατόπιν εξουσιοδοτήσεως υπό της Μεγάλης  Στοάς, μυεί τους βέβηλους, απονέμει τους χορηγηθέντες βαθμούς παρά του Εργαστηρίου, δέχεται τα υιοθετούμενα μέλη.

Ρυθμίζει και υπογράφει την αλληλογραφία, καταρτίζει την ημερησία διάταξη των συνεδριάσεων.

Επιμελείται της συντηρήσεως των μετάλλων, υπογράφει μετά του Γραμματέως και του Ρήτορος όλα τα έγγραφα του Εργαστηρίου και τα πρακτικά εν τη Αρχιτεκτονική Βίβλο.

Ο Σεβάσμιος είναι δικαιωματικός Πρόεδρος όλων των Επιτροπών τας οποίας συγκροτεί το Εργαστήριο.

Ανεξαρτήτως της αυστηρής τηρήσεως των Γενικών Κανονισμών της Μεγάλης Στοάς, των αποφάσεων της Μεγάλης Γενικής Συνέλευσης και των αποφάσεων του μεγάλου Συμβουλίου της Μεγάλης Στοάς , ο Σεβάσμιος οφείλει να εξασφαλίζει αδιαλείπτως την εκτέλεση του εσωτερικού κανονισμού τον οποίον η Στοά δύναται να θεσπίσει. Οφείλει, εξ’ άλλου, να επαγρυπνεί αυστηρώς δια την εγγραφή εις το Μητρώο των νεωστί μυηθέντων ή υιοθετηθέντων αδελφών, εις την παράδοση των Διπλωμάτων των Διδασκάλων εις κάθε αδελφό ή αδελφή του εργαστηρίου του, προαχθέντων εις τον 3ο βαθμό, εις την παράδοση του δελτίου ταυτότητας παντός νέου μέλους και εις την ενημέρωση αυτών. Η αυστηρά εκτέλεση των καθηκόντων του, εξασφαλίζουσα και τα δικαιώματα αυτού, συντελεί εις την ευημερία της Στοάς.

Σε όλες τις συνεδριάσεις σε περίπτωση ισοψηφίας υπερισχύει η ψήφος του Σεβασμίου. Ουδεμία πράξη προερχομένη από το Εργαστήριο δεν είναι κανονική εάν δεν φέρει την υπογραφή του Σεβασμίου ή του Αξιωματικού όστις κατά την τάξιν της ιεραρχίας καλείται να αντικαταστήσει τον Σεβάσμιο, απόντα, ως και την υπογραφή του Ρήτορος και του Γραμματέως. Ουδέν μέλος δύναται, υπό οιονδήποτε πρόσχημα, να ψέξει τον Σεβάσμιο δια την άσκηση των καθηκόντων του και ακόμη ολιγώτερον να διατυπώσει παράπονα εναντίον του. Εάν αδελφός τις ή αδελφή, παραβεί την διάταξη αυτήν. Οι Επόπται οφείλουν να ανακαλέσουν αυτόν εις την τάξιν. Εις  περίπτωσιν επιμονής του επιβάλλουν να καλύψει τον Ναό, ευθύς δε εν συνεχεία θα κινηθεί εναντίον του η οριζόμενη υπό των Γενικών Κανονισμών διαδικασία της Τεκτονικής Πειθαρχίας και Δικαιοσύνης. Εις περίπτωση απείθειας, ανωμαλίας ή αταξίας, ο Σεβάσμιος έχει το δικαίωμα να αναστείλει και εν ανάγκη να κλείσει τας εργασίας ακόμη και  εις το μέσον της συνεδριάσεως.

Έχει το δικαίωμα να διατάξει, όπως καλύψει τον Ναό, πάντα Τέκτονα μέλος της Στοάς ή Επισκέπτη, εάν νομίσει ότι είναι απαραίτητο το μέτρο τούτο δια την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών. Η άρνησης υπακοής  αποτελεί παράπτωμα μείζονος ανυπακοής, Ο αδελφός ή η αδελφή όστις καθίσταται ένοχος τούτου υπόκειται εις κυρώσεις οριζόμενες υπό των Δικαστικών κανονισμών.

Εάν ο Σεβάσμιος αποθάνει,  τεθεί υπό απαγόρευση η καταστεί ανίκανος προς ενάσκηση των καθηκόντων του, ο Πρώτος Επόπτης συγκαλεί την Στοάν μέχρι της εγκαταστάσεως νέου Σεβασμίου. Εν απουσία του πρώτου Επόπτου, το καθήκον τούτο ανήκει εις τον Δεύτερο Επόπτη και εν απουσία και των δύο εις τον Πρώτον Δοκιμαστή ή εις τον πρώην Σεβάσμιο.

   Αυτές αδελφοί μου είναι οι εξουσίες με τις οποίες στολίζεται ο Σεβάσμιος προκειμένου να ασκήσει τα καθήκοντα του για τα οποία τον εξέλεξαν οι αδελφοί του και συντεχνίτες, του πνευματικού έργου της Στοάς.

     Στην μυητική διαδικασία κατά τον χρόνο της καθιέρωσης ο μυούμενος είναι ακουμπισμένος στα δύο του γόνατα. Αυτή η θέση μαζί με την επίθεση της Ρομφαίας –ξίφους  κατά τον μυστηριώδη τρόπο φορτίζει τα εγκεφαλικά κύτταρα με ενέργεια, δυναμώνει το μαγνητικό πεδίο του εγκεφάλου και το βοηθάει να γίνει ικανό να αρχίσει να αποτυπώνει ότι η ψυχή μεταδίδει.

Λίγα λόγια για τα ρήματα ονομάζω, αναγνωρίζω και ανακηρύττω.

Το μεν ονομάζω φέρνει στην μνήμη την άποψη του Πλάτωνα ότι το όνομα εκφράζει την ουσία εκείνου που το φέρει. Συνεπώς ο ονομαζόμενος εκείνη την στιγμή Μαθητής γίνεται ουσία Μαθητής Τέκτων. Αυτό σημαίνει ότι έχει εκείνα τα αναγκαία προσόντα δηλαδή την ψυχική ηλικία για να παρακολουθήσει τα μαθήματα που θα τον οδηγήσουν στο επίπεδο της συνείδησης που στη Χριστιανική θρησκεία εκφράζεται με το γεγονός της Μεταμόρφωσης. Το ονομάζω, είναι λέξη δύναμης που δημιουργεί και εκφράζει  την ουσία του νοήματος που περιέχει η λέξη.

    Το αναγνωρίζω σημαίνει σε γνωρίζω ξανά, σε γνωρίζω και πάλι. Το ερώτημα είναι από πότε ήταν γνωστός στον Σεβάσμιο; Νομίζω ότι πρέπει να δεχθούμε γνωριμία πριν από αυτήν την ενσάρκωση, όταν και οι δύο βρίσκονταν από την άλλη πλευρά του πέπλου της συνειδητότητας. Και ακόμη προγενέστερη. Θα έλεγε κανείς «από τα παλιά». Το δε ανακηρύττω σημαίνει σε παρουσιάζω ξανά και για μια ακόμη φορά στους παρευρισκόμενους ορατά και αόρατα αδελφούς.  

Αδελφοί μου ο Σεβάσμιος και οι εξουσίες του είναι ο  αρχαιότερος θεσμός στις συντεχνίες των τεκτόνων αλλά σύμφωνα με τα πρακτικά της Στοάς «ΦΙΛΟΣ  ΤΩΝ ΟΡΦΑΝΩΝ»  τον 17ο αιώνα καθιερώθει ως τίτλος του Πρώτου Αξιωματικού  της Στοάς,  που στο φυσικό πεδίο συμβολίζει την κεφαλή της Επταπλής Σκάλας και εκπροσωπεί το θείο Κοσμικό πεδίο της Πνευματικής βούλησης, απ’ όπου παράγεται το Ατομικό συστατικό Πεδίο του Εγώ. Στον απολυτρωμένο άνθρωπο συμβολίζει τον ανώτερο Πνευματικό Φορέα. Στην τριαδική του υπόσταση είναι ο Νους.

Εκφράζει την Θεία Βούληση του Χριστού, που διευθύνει το έργο της τελειοποίησης, και αντιστοιχεί στη Στήλη της Σοφίας.  Η δύναμη του Σεβασμίου πηγάζει από την δύναμη της ολότητας των Αδελφών της Στοάς.

Από την δύναμη που εκπέμπει η σφύρα του, από την ορθή κρίση και από τον ορθό τρόπο που κατευθύνει τις εργασίες της Στοάς, εξαρτιέται όλο το τεκτονικό έργο που επιτελείται στον Τεκτονικό Ναό .Αν ο Σεβάσμιος ξέρει να κρατάει γερά την Σφύρα της εξουσίας , τότε οι Εργάτες μαθητές και εταίροι, λαξεύουνε σωστά την Ακατέργαστη Πέτρα και ανοικοδομούνε με τέλειο τρόπο το Ναό της Αρετής, που καθένας  οικοδομεί μέσα του.

Τέλος αδελφοί μου, κάθε Σεβάσμιος δεν είναι παρά ένα σύμβολο και πίσω από αυτό στέκεται η «Μεγάλη Λευκή Κεφαλή» ο «Μέγας Μύστης» και ο «Μεγάλος Διδάσκαλος» όλων των αληθινών Τεκτόνων σ’ ολόκληρο το Σύμπαν είτε είναι μέλη της Συντεχνίας, είτε όχι. Ας σκύψουμε μ’ ευγνωμοσύνη το κεφάλι, μπροστά του, για το ανεκτίμητο δώρο που μας χορήγησε σ’ αυτό, το Τάγμα μας και οι φωτισμένοι ηγέτες του..

Σας παροτρύνω δε να μπείτε κάτω από την προστασία του και την φωτισμένη καθοδήγηση του, μέσα στα βαθύτερα Μυστήρια του Τάγματος μας.

 

 

Ο ΓΝΩΜΟΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ

  

Ο Γνώμονας και ο Διαβήτης

    Ο γνώμονας και ο διαβήτης είναι δύο από τα Τρία Μεγάλα Φώτα της Στοάς, το δεύτερο και το τρίτο. Το πρώτο είναι η Βίβλος του Νόμου, που συμβολίζει τον Συμπαντικό Νόμο, ή τον θεϊκό Νου, ο οποίος πάντα βρίσκεται στην καρδιά των εργασιών μας. Είναι το βασικό απαραίτητο αντικείμενο, χωρίς το οποίο καμία Στοά δεν μπορεί να λειτουργεί.

Ο γνώμονας και ο διαβήτης είναι τα πιο γνωστά σύμβολα του Τεκτονισμού, τόσο γνωστά που μας αντιπροσωπεύουν ακόμα στον εξωτερικό κόσμο, παρόλο που δεν γνωρίζει ο αμύητος τι συμβολίζουν για μας τους Τέκτονες. Όμως σαν σύμβολα είναι και τα δύο αρχαία και καθολικά.

Σας δίνω μερικά παραδείγματα από την ιστορία: Στο αρχαίο Κινέζικο βιβλίο «Το Μεγάλο Μάθημα», που γράφτηκε περίπου πέντε αιώνες προ Χριστού, γράφει ότι δεν θα έπρεπε να κάνουμε στους άλλους αυτά που δεν θα θέλαμε να κάνουν σε μας, και ύστερα λεει, «Αυτή είναι η αρχή του πράττειν υπό του γνώμονος.»  

Το 1830 χ. κ., ένας παλιός ορειχάλκινος γνώμονας βρέθηκε κάτω από το θεμέλιο μιας πέτρινης γέφυρας στο Limerick  στην Ιρλανδία. Επάνω του ήταν χαραγμένη η ημερομηνία 1517, και μία στροφή:

«Πάσχιζε να ζεις με αγάπη και προσοχή, εντός του επιπέδου και υπό του γνώμονος.»

Επίσης αναφέρεται ότι ο γνώμονας ήταν το σύμβολο των Ιεροφάντων της αρχαίου Αιγύπτου, και το κουβαλούσανε συνεχώς μαζί τους. Ο διαβήτης αναφέρεται πάλι στην Κίνα στο «Βιβλίο της Ιστορίας», περίπου δύο αιώνες προ Χριστού, όπου προτρέπει τους αξιωματικούς του κυβερνήτη: «να εφαρμόζετε τον διαβήτη», δηλαδή, να βάζουν όρια, η να περιγράφουν γύρω τους κύκλο. Βλέπουμε τον διαβήτη, συμβολίζοντας τον θεϊκό δημιουργό, ή Μεγάλο Αρχιτέκτονα, σε πολλά σημεία επίσης στον Χριστιανισμό. Υπάρχει το παράδειγμα της Βίβλου «Moralisee» του 1250 μ.Χ., που περιέχει μία εικόνα του θεού κρατώντας την γη στο ένα χέρι, και έναν διαβήτη στο άλλο μετρώντας την. Άλλο παράδειγμα είναι μια εικόνα ενός ανωνύμου χειρόγραφου του 13ου αιώνα χ.κ. που αντιπροσωπεύει την Δημιουργία. Μπορούμε να τον βρούμε και στην τέχνη διάφορων αιώνων, συνήθως στα χέρια του κτίστη, ο οποίος αντιπροσωπεύει τον Διδάσκαλο, ή τον Μύστη  παράδειγμα στα έργα του Durer, ή του θεού, π. χ. στα έργα του Blake.  

Στην Στοά, βρίσκουμε τον γνώμονα και τον διαβήτη πάντα μαζί, τα δύο αντικείμενα έχοντας το δικό τους συμβολισμό, αλλά μαζί δημιουργώντας συνολικά ένα σύμβολο.

    Ας τα κοιτάξουμε πρώτα χωριστά. Ο γνώμονας είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται μόνο για έναν σκοπό: να ελέγξουμε ότι κάτι είναι ένα σωστά τετραγωνισμένο. Σε οποιοδήποτε κτίριο, από την πιο απλή καλύβα ως τον πιο μεγαλοπρεπή Ναό, αν τα υλικά δεν είναι σωστά τοποθετημένα, και οι γωνίες δεν είναι ορθές, δεν θα είναι καλό κτίριο, και θα αποτύχει. Γι' αυτό πρέπει να ελεγχθεί ο κάθε ένας από τους χιλιάδες λίθους που αποτελούν το κτίριο, και έτσι είναι προφανές ότι ο γνώμονας είναι συνεχώς απαραίτητος σε κάθε στάδιο της εργασίας. 

    Μετά την μύηση του πρώτου βαθμού, στον Νεόφυτο δείχνεται ο κατεργασμένος λίθος σαν δείγμα του τελειοποιημένου Τέκτονα. Για να ταιριάζει σωστά με τους αδελφούς του, και επίσης με την μεγαλύτερη αδελφότητα της ανθρωπότητας, και πέρα από αυτά, να πραγματοποιεί το σχέδιο του Μ..Α..Τ..Σ.., ο Τέκτονας οφείλει να δουλεύει πάνω στην προσωπικότητα του ώστε να ανορθώνεται συνεχώς. Ποιο εργαλείο χρειάζεται στην την εργασία αυτή; Τον γνώμονα, φυσικά, ως τον Νόμο του συνειδητού ανθρώπου, ή την εντιμότητα. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου, όπως ο Ναός, κτίζεται με αμέτρητες πράξεις, σκέψεις και συναισθήματα. Αυτά που δεν ελέγχουμε προσεκτικά δεν θα αρμόζουν με τον ανώτερο σκοπό της ζωής μας, θα δημιουργούν προβλήματα, τα οποία κάποια στιγμή θα πρέπει να διορθώσουμε. Δεν γίνεται να προχωρήσει κανείς πνευματικά, αν ο χαρακτήρας του δεν είναι καλά κτισμένος. Χρειάζεται πολύ δουλειά, για να κτίσει κανείς έναν πέτρινο κτίριο, και να  ελέγχει το κάθε λίθο, και να απορρίπτει ότι δεν είναι αρκετό καλό  και επίσης θέλει πολύ δουλειά να μάθουμε να ελέγχουμε κάθε μας σκέψη, κάθε πράξη, κάθε συναίσθημα που υπάρχει μέσα μας. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν τι σκέφτονται ή τι αισθάνονται, και ρίχνουν το φταίξιμο στην κοινωνία, στους γονείς τους, στον θεό που τους δημιούργησε έτσι. Αυτό όμως είναι   παιδική   αντιμετώπιση.   Ωριμάζουμε   μαθαίνοντας   αυτοπειθαρχία, χρησιμοποιώντας τον γνώμονα για να δοκιμάσουμε τον εαυτό μας κάθε στιγμή.

Έχουμε την επιλογή, όταν βρούμε μέσα μας κάτι που δεν ταιριάζει με το θεϊκό σχέδιο, να το απορρίψουμε και να χρησιμοποιήσουμε κάτι άλλο, πιο κατάλληλο.

Αυτή είναι η πνευματική πειθαρχία που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε στην ανοικοδόμηση του Ναού της Αρετής. Όπως με το άτομο, έτσι με την Στοά, η οποία χρειάζεται τάξη και αρμονία για να λειτουργεί όπως πρέπει. Διαβάζω ένα απόσπασμα από το «Λεξικό του Ελευθεροτεκτονισμού », του Robert Macoy  ( τέλος δεκάτου ένατου αιώνα) :    «ΓΝΩΜΟΝΑΣ. Στην αρχιτεκτονική, όχι μόνο οι γωνίες ενός κτιρίου δοκιμάζονται από τον γνώμονα, αλλά και όλες οι οριζόντιες και κάθετες γραμμές σχεδιάζονται από αυτόν. Χωρίς ακριβή τετραγωνισμό, ένα κτίριο είναι αδύναμο και ασταθές στα πρώτα στάδια της ανοικοδόμησης του,  και δεν θα ολοκληρωθεί. Χωρίς έναν ξεκάθαρο και σαφή κώδικα των αμοιβαίων νόμων και καθηκόντων των αξιωματικών και των μελών οποιουδήποτε συλλόγου, είτε κοινωνικού, είτε φιλανθρωπικού, είτε επιστημονικού, είναι αδύνατον να αποφύγει να γκρεμιστεί πολύ σύντομα. Τέλεια νομιμότητα είναι το μόνο σίγουρο θεμέλιο για οποιοδήποτε σύλλογο, και μόνο έτσι κρατιούνται ομάδες ανθρώπων μέσα στα σωστά όρια, γιατί μόλις η αυταρχική δύναμη και η φυσική ισχύς οικειοποιούνται των νόμων του συλλόγου, γρήγορα αλλοιώνεται. Έτσι λοιπόν, ο γνώμονας τοποθετείται πολύ σωστά στα χέρια του Σεβασμίου Διδασκάλου, για να κρατάει τους αδελφούς πάντα μέσα στο γνώμονα των Αρχαίων Καθηκόντων του Τεκτονισμού. Το σύμβολο αυτό πάντοτε και παντού πρέπει να εκτιμάται σαν ένα Μεγάλο Φως, το οποίο υπενθυμίζει στον ειλικρινή Τέκτονα να κάνει το καθήκον του, όχι μόνο στους αδελφούς του, αλλά και στην υπόλοιποι ανθρωπότητα.»

    Ο Μαθητής Τέκτονας μαθαίνει αμέσως μετά την μύηση του να τετραγωνίζει το σώμα του στην τάξη του πρώτου βαθμού - με τα δάχτυλα, με το χέρι, αγκώνα ίσιο, και με τα πόδια, τα οποία δημιουργούν έναν γνώμονα καθώς στέκεται σε τάξη, και επίσης στο μυστηριώδη βηματισμό του βαθμού. Μαζί με την σιγή, είναι ένα πολύ σημαντικό μάθημα για τον νέο αδελφό, από την πρώτη στιγμή που ξεκινάει να ελέγχει τον εαυτό του, τόσο στο σώμα, όσο στον νου, και να ελέγχει το κάθε βήμα του και μέσα και έξω από τον Ναό.

«Περίοδος των σκοτεινών αιώνων» ονομάστηκαν τα χρόνια (5ος - 12ος αιώνας) όπου ο Χριστιανισμός ήταν πολύ σκληρός και δογματικός, και δεν υπήρχε ελευθερία σκέψης, μόνο ο λόγος της εκκλησίας. Σε αυτά τα χρόνια, η ελευθερία ήταν μόνο για τους αριστοκράτες και ,μέχρι ενός σημείου, τους εμπόρους. Οι εργάτες δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν, να διαλέξουν την πορεία τους, να προοδεύσουν στην ζωή τους. Αυτοί όμως που κτίσανε τους μεγάλους καθεδρικούς της Ευρώπης, οι operative Τέκτονες ήταν από τους λίγους εργάτες που είχαν κάποιο είδος ελευθερίας, δηλαδή ταξίδευαν από μια εργασία στην άλλη, πολλές φορές σε μια άλλη χώρα. Επίσης είχαν τα δικά τους εργαστήρια, όπου διδάσκονταν αρχαία και απαγορευμένα θέματα όπως μαθηματικά, γεωμετρία, και μάλιστα άλλα μυστήρια των αρχαίων. Ο γνώμονας, σε  ένα τέτοιο κλίμα, ήταν το τέλειο σύμβολο της ελεύθερης σκέψεως, επειδή δοκιμάζει, ελέγχει την αλήθεια, δείχνει την διαφορά από το σωστό και το στραβό, και ήταν ένα τόσο απλό και καθημερινό εργαλείο στο εργοτάξιο που δεν κινούσε την περιέργεια. Ο Τέκτονας, ο εργάτης που είχε γνώση από άλλους πολιτισμούς, από τα φυσικά υλικά και τις ιδιότητες τους, που κατανοούσε την γεωμετρία, και άρα κάποιους Συμπαντικούς Νόμους οι οποίοι αποδείχτηκαν να είναι σταθεροί, ότι και αν έλεγε ο κλήρος, παρόλο που ακολουθούσε την Χριστιανική θρησκεία του αιώνα του, ήξερε κάτι παραπάνω. Είχε γνώση, όχι μόνο τον λόγο της εκκλησίας, αλλά προσωπική εμπειρία του Σύμπαντος και των Νόμων του.

    Ο διαβήτης είναι το εργαλείο που μετράει, και χρησιμοποιείται για την βεβαίωση μίας σωστής προοπτικής στο σχέδιο. Όπως είδαμε πριν, το σύμβολο του διαβήτη βρίσκεται στην τέχνη διαφόρων πολιτισμών, είτε στα χέρια του Δημιουργού θεού, μετρώντας την δημιουργία του, είτε ενός Ιεροφάντη ή Τέκτονα ο οποίος επίσης μετράει την θεϊκή Δημιουργία, με την ιερή γνώση του, και την κατανόηση των Νόμων του Σύμπαντος. Ο διαβήτης, τότε, είναι το σύμβολο της θεϊκής Σκέψεως, το θείο Σχέδιο, το οποίο εμείς προσπαθούμε να πραγματοποιούμε με την συμπεριφορά μας και την πνευματική εξέλιξη μας. Ο διαβήτης σχεδιάζει έναν κύκλο, σύμβολο του άπειρου, που πολλές φορές το βλέπουμε στην μορφή ουροβόρου όφη.

Το θείο Σχέδιο είναι απεριόριστο, και εκφράζεται με αναρίθμητους τρόπους σε όλα τα επίπεδα του Σύμπαντος, ορατά και αόρατα. Εμείς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε όλο το Σχέδιο, μόνο να κτίζουμε μέσα στο γιαπί με τα υλικά που μας δίνονται. Είμαστε οι εργάτες στον Ναό της Απόλυτης Αλήθειας, Εμείς δεν σχεδιάζουμε, μόνο κτίζουμε, δουλεύουμε τους λίθους του υλικού κόσμου για να φτάσει η εργασία μας στο θεϊκό σκοπό. Πάλι από το «Λεξικό του Ελευθεροτεκτονισμού»  «ΔΙΑΒΗΤΗΣ. Ο διαβήτης θα πρέπει να μας κρατάει μέσα στους δεσμούς ενότητας με όλη την ανθρωπότητα, αλλά και ιδιαίτερα με τους αδελφούς μας Τέκτονες  και όποιος έχει με τα χέρια του σηκώσει αυτό το μεγάλο φως ας συνεχίζει να οδηγείται από αυτό σε όλες τις πράξεις του! Με τον διαβήτη ο επιδέξιος αρχιτέκτονας μπορεί με ακρίβεια να   καθορίζει τις σχετικές προοπτικές του κτιρίου καθώς το παραθέτει στον πίνακα χαράξεως για να δουν το σχέδιο οι εργάτες.

Χωρίς ακριβή μέτρηση, και άρα χωρίς συμμετρία και ευρυθμία, η όμορφη και επιδέξια αναλογία όλων των μερών προς το όλο, η αρχιτεκτονική ομορφιά δεν πρόκειται να επιτευχθεί. Χωρίς καλλιεργημένη και φιλική συμπεριφορά, χωρίς φιλανθρωπικά συναισθήματα και ελεήμονες πράξεις του ενός προς τον άλλο, ο τέλειος δεσμός ανάμεσα στους ανθρώπους είναι απίθανος ~ γιατί, όσο οι άνθρωποι περιορίζουν την ομαδική συμπεριφορά τους σε πράξεις δίκαιες μόνο, τόσο αποξενώνονται από μία ψυχρή ευγένεια. Μόνο η ήρεμη τρυφερότητα της αγνής φιλανθρωπίας μπορεί να τους ενώσει με τους πιο στενούς δεσμούς  αδελφικής αγάπης. Ένας κύκλος ή γραμμή σχεδιασμένη από τον διαβήτη επίσης είναι έμβλημα της αιωνιότητας, και συνήθως απεικονίζεται από ένα φίδι στην μορφή ενός κύκλου.»

     Καθώς προχωράμε στον Τεκτονισμό, μαθαίνουμε σιγά-σιγά να κυριαρχούμε στον εαυτό μας, ή να εναρμονίζουμε τον εαυτό μας με το θείο Σχέδιο. Με τον γνώμονα ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Με τον διαβήτη βάζουμε όρια γύρω μας για να είμαστε σίγουροι ότι αυτά που λέμε, σκεφτόμαστε και κάνουμε είναι σύμφωνα με το σχέδιο του Μ.·. Α.·. Τ.·. Σ.·.. Με τη μία άκρη του διαβήτη τοποθετημένη στο κέντρο μας, στην καρδιά, σχεδιάζουμε έναν κύκλο μέσα στον οποίο μπορούμε να πράττουμε σωστά και με αγάπη. Ότι θα λέγαμε ή θα κάναμε που δεν προέρχεται από την αγάπη, το μαζεύουμε μέσα στο κύκλο των ορίων μας, μέχρι να μάθουμε να επεκτείνουμε τα όρια μας, και να σχεδιάσουμε έναν μεγαλύτερο κύκλο. Στην θεοσοφία αυτήν την διαδικασία λέγεται Απροσπέλαστος κρίκος. Είναι σαν το πουλάκι που μεγαλώνει μέσα στο αυγό, το οποίο το προστατεύει, το τρέφει και το κρατάει μέσα μέχρι να μην χωράει πια. Τότε σπάει το αυγό και  μπαίνει στο μεγαλύτερο αυγό που είναι ο κόσμος.

Έτσι και εμείς περνάμε τα στάδια της εξέλιξης μας, παίρνοντας πάντα οδηγίες από το εσωτερικό θεό, και φέρνοντας τον εαυτό μας όλο και περισσότερο σε αρμονία με το θείο Νόμο. Έτσι μπορούμε να δούμε τον γνώμονα σαν τον Ανθρώπινο Νόμο, με το οποίο δοκιμάζουμε αυτό που είμαστε απέναντι στον διαβήτη, τον θείο Νόμο, υπό τον οποίον σχεδιαστήκαμε, και κατά τον οποίον προσπαθούμε να ζήσουμε. Τα δύο εργαλεία μαζί, τότε, συμβολίζουν την σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και στον θεό.

Ο διαβήτης σχηματίζει έναν κύκλο, και συμβολίζει τον ουράνιο θόλο, ενώ ο γνώμονας σχηματίζει ένα τετράγωνο, και συμβολίζει την γη. Μαζί είναι η δημιουργία, το παν. Βλέπουμε τον συμβολισμό αυτό στο Ναό μας, όπου ο Ιερός Τάπητας είναι ένα ορθογώνιο επίπεδο, και η οροφή έχει την μορφή του νυχτερινού ουρανού. Ο διαβήτης είναι ένα εργαλείο με κινητά μέρη, το οποίο αντιπροσωπεύει την αρσενική αρχή, ενώ η σταθερότητα του γνώμονα παραπέμπει στο θηλυκό στοιχείο. Αυτό που μας δείχνουν είναι η ισορροπία του υλικού και του πνευματικού κόσμου, δηλαδή του ανθρώπου και του θεού. Ο γνώμονας τοποθετείται πάνω από τον διαβήτη στις εργασίες μας, δείχνοντας ότι στο υλικό επίπεδο, το θείο Σχέδιο υπάρχει πίσω από την επιφάνεια του Γήινου κόσμου, αλλά δεν το αναγνωρίζουμε. Ζούμε στην ύλη και προσπαθούμε να προχωρήσουμε, παίρνοντας τα μαθήματα της ύλης και παλεύοντας με τις ψευδαισθήσεις της. Δεν έχουμε ακόμα την δυνατότητα να δούμε το μεγάλο σχέδιο αφού μένουμε μέσα στην λεπτομέρεια. Όμως το θείο Σχέδιο υπάρχει, και ο γνώμονας και ο διαβήτης σχηματοποιούν την προσπάθεια του ανθρώπου να φτάσει τον θεό, και επίσης την προσπάθεια του θεού να κατεβεί στον άνθρωπο. Η ύλη πνευματοποιείτε και το πνεύμα εκφράζεται μέσα από την ύλη. Είμαστε ο θεός, και ο θεός είναι εμείς.

Ή ας πούμε ότι ο θεός είναι ο Νους, που σχεδιάζει το Σύμπαν, και εμείς είμαστε τα χέρια του, που πραγματοποιούμε την θέληση του.

Ας χρησιμοποιήσουμε αδελφοί  μου τα εργαλεία που μας δίνονται για να γίνουμε άξιοι να δουλεύουμε στο Μεγάλο Έργο.

 

 

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ - ΚΑΘΑΡΣΕΙΣ

 

 

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ - ΚΑΘΑΡΣΕΙΣ   

    Η γνώση δεν μεταδιδόταν στην αρχαιότητα, παρά σε άτομα δοκιμασμένα, μέσα από μία σειρά δοκιμασίες. Αυτή η μετάδοση της γνώσης γίνονταν μέσα στους ναούς, κάτω από το όνομα των μυστηρίων και ο γνώστης έπαιρνε τον τίτλο του ιερέα ή του μύστη.

 Η γνώση ήταν λοιπόν μυστική ή απόκρυφη, απ’ όπου και το όνομα της Απόκρυφης  Επιστήμης  που δόθηκε από τους σύγχρονους στην αρχαία σύνθεση.

  Παρόλα αυτά, όταν οι μυημένοι αισθάνθηκαν να πλησιάζει η στιγμή, όπου όλες οι γνώσεις θα μπορούσαν να χαθούν για την ανθρωπότητα, έκαναν αφάνταστες προσπάθειες για να διασώσουν τη σύνθεση από την καταστροφή.

Τρία μεγάλα μέσα μπήκαν σ’ εφαρμογή γι’ αυτό το σκοπό.

1.Οι μυστικές εταιρίες, κατευθείαν συνέχεια των μυστηρίων.

2.Οι λατρείες, συμβολική μετάφραση των υψηλών διδασκαλιών, για τα κοινά.

3. Τέλος, ο λαός ο ίδιος έγινε ασυνείδητος θεματοφύλακας της γνώσης.

    Οι περισσότεροι από τους μυημένους κατέφυγαν στην Ανατολή και πολύ τελευταία η δύση έμαθε για την ύπαρξη στην Ινδία και κυρίως στο Θιβέτ  απόκρυφων αδελφοτήτων, που έχουν στην κατοχή τους ακέραια την αρχαία σύνθεση.

Οι Γνωστικές  αιρέσεις, οι Άραβες, οι Αλχημιστές, οι Ναΐτες, οι Ροδόσταυροι και τέλος οι Ελευθεροτέκτονες σχηματίζουν την αλυσίδα της μετάδοσης της εσωτερικής γνώσης στη Δύση. Όμως ο Τεκτονισμός τα τελευταία χρόνια άφησε μέσα από τις  εσωτερικές τριβές του, να χαθεί η παρακαταθήκη που του είχε δοθεί για φύλαξη και δεν μπορεί πλέον να χορηγήσει αυτόν το συνθετικό νόμο ερμηνεύοντας το νόημα των παραδοσιακών συμβόλων. Όφειλε να μεταδώσει τη γνώση μέσα από την μυητική άλυσο από γενιά σε γενιά και  άντ’ αυτού ασχολήθηκε με τα διοικητικά και κανονικά θέματα της κοινωνικής διάρθρωσης και επιρροής της κανονικότητας.

    Πιστεύοντας ότι το εργαστήριο μας απομονωμένο από κοσμικές τριβές και με λαμπρή σύναξη αδελφών όλων των βαθμών καταδύεται στις ρίζες τις γνώσεις δίνοντας την ελπίδα διάσωσης της αλυσίδας της σύνθεσης.

Ο Δόκιμος συμβολικά είναι ο αναγεννημένος άνθρωπος που βγήκε από την μήτρα του σκοτεινού θαλάμου. Αν τα πρώτα βήματα είναι σταθερά, θα προχωρήσει στο δρόμο των μυστών που οδηγεί στο ανέσπερο Φως. Το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα είναι η σωστή ερμηνεία των συμβόλων που τον περιτριγυρίζουν. Οι ερμηνείες κάθε συμβόλου θα είναι τόσες, όσες ο ίδιος ο Μαθητής θα μπορεί ν’ ανακαλύψει με την βοήθεια των Διδασκάλων εφ’ όσον και αυτοί δεν έχουν χάσει την αντίληψη της ιερής παρακαταθήκης που τους έχουν εμπιστευθεί.

Οι περιοδείες συμβολίζουνε την πρόοδο του πολιτισμού της Ανθρωπότητας, ο οποίος άρχισε από την Ανατολή και περνώντας τη Μεσόγειο, ήρθε στη Δύση, ακολουθώντας την πορεία του Ηλίου. Οι περιοδείες της μύησης του Μαθητή, ξεκινάνε και οι τρεις από το κέντρο της απόστασης των δύο στηλών Β και J που είναι σύμβολα των δύο Ηλιοστασίων. Κάνουν τον Κύκλο της Στοάς που αντιστοιχεί στο Σύμπαν και καταλήγουν στις δύο στήλες ως αντίθετες δυνάμεις. Τα στοιχεία της φύσης και τα στοιχειακά που εκπροσωπούνται από αυτά αναγνωρίζουν και αναγνωρίζονται από τον Δόκιμο. Τότε η αλχημιστική αλυσίδα ενεργοποιείται.

Η πρώτη δοκιμασία της Γης πριν τις περιοδείες αποτελεί την επιβεβαίωση των όρκων και υποσχέσεων με την επαφή του Δοκίμου με την μητέρα γη την ονομαζόμενη Δήμητρα, το σταθερό στοιχείο της φύσης και το στοιχειακό των υλικών αγαθών και της ευημερίας. Οι αρχαίοι μύστες όταν υπόσχονταν και ορκίζονταν για κάποιο θέμα, έδιναν τον όρκο αγκίζοντας το χώμα με το πόδι ή το χέρι και τότε ο όρκος ήταν ιερός και ισχυρός. Στο βιβλίο της Ρουθ  κεφάλαιο Δ’ εδάφια 7 και 8  διαβάζουμε : 

« Ούτος δε ήτο ο τρόπος το πάλαι εν τω Ισραήλ περί του δικαιώματος της συγγενείας και περί της απαλλοτριώσεως, δια να βεβαιούται πας λόγος, ο άνθρωπος λύων το υπόδημα αυτού και τούτο ήτο μαρτυρία εν τω Ισραήλ. Δια τούτο είπεν ο συγγενής προς τον Βοόζ:  Αγόρασον αυτό εις σε αυτόν. Και έλυσε το υπόδημα αυτού».

 ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

     Γενικά οι Τεκτονικές περιοδείες κλείνουν το περιεχόμενο όλης της Τεκτονικής φιλοσοφίας κατά βαθμό. Τη μεγαλύτερη όμως σημασία έχουν οι περιοδείες του Α’ συμβολικού βαθμού γιατί σε αυτές οι κραδασμοί των εντυπώσεων για τους αμύητους είναι συγκλονιστικοί και γιατί, για πρώτη φορά ανοίγεται ένας δρόμος γεμάτος Φως, παρά το γεγονός ότι ο μυούμενος βαδίζει μέσα στο σκοτάδι.

     Μετά τον όρκο που δίνει ο Δόκιμος όπως τηρήσει απόλυτη σιγή επί των δοκιμασιών στις οποίες θα υποβληθεί, ο Σεβάσμιος παραγγέλνει στον Δοκιμαστή να οδηγήσει τον υποψήφιο στην πρώτη περιοδεία. Ο Δοκιμαστής δια διαφόρων φυσικών εμποδίων και   θορύβων οδηγεί τον μυούμενο,  κρατώντας αυτόν και με τα δύο χέρια από την Δύση προς την Ανατολή και από την Ανατολή προς την Δύση, όπου τον οδηγεί μπροστά στην έδρα του Β’ Επόπτη, ο οποίος ερωτά «Τίς ει;». Τότε διεξάγεται η γνωστή ερωταπόκριση. Και ο Β’ Επόπτης επιτρέπει την Διέλευση, αφού ο Δοκιμαστής τον βεβαιώσει ότι ο αμύητος είναι ελεύθερος και χρηστοήθης. Κατά την δοκιμασία αυτή μόνο το σύριγμα του πνέοντος ανέμου ακούγεται. Αυτό σημαίνει την κατάσταση της ουσίας της φύσεως, η οποία έφθασε στην εξέλιξη της στην μορφή του αέρος.

Η αλλόκοτη και αναχρονιστική αυτή σκηνή κανένας δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί ότι περιέχει την δραματικώτερη εποχή της ανθρώπινης ψυχής, η οποία στερημένη από τον λόγο πάλευε προς όλα τα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος για να εκδηλώσει την ικανότητα της προσαρμογής προς αυτό και αποκτήσει μέσον ενέργειας κατάλληλο για να πολλαπλασιάσει τις δυνάμεις της και να εξελιχθεί. Αυτή είναι η φυσική ερμηνεία. Την ηθική σημασία την αναπτύσσει ο Β’ Επόπτης όπου εδώ αντικαθιστά τον στα Αρχαία Δράματα Χορό, ο οποίος πάντοτε απαγγέλλει κάποιο ηθικό ή πνευματικό Νόμο, για να νουθετήσει τον δοκιμαζόμενο από τα ίδια πάθη ή σφάλματα ανθρώπων.

Τέλος ο Σεβάσμιος ερμηνεύει την έννοια του καθήκοντος, του οποίου η μυστηριακή του έννοια καθορίζεται ως η αναγνώρισης από καθένα χωριστά των δικαιωμάτων του άλλου, τα οποία πάλι απορρέουν από την αρχή της Δικαιοσύνης, η οποία αναγνωρίζει «παν ότι φύσει ανήκει εις έκαστον άνθρωπον» για να μπορεί να ζει και να εξελίσσεται. Η πρώτη περιοδεία συμβολίζει την ανθρώπινη ζωή. Τα εμπόδια που συναντάμε παρουσιάζουν τα πάθη, τις δυσκολίες που δοκιμάζει ο άνθρωπος και που δεν μπορεί να κατανικήσει ή να ξεπεράσει, παρά μονάχα αν αποκτήσει την ηθική εκείνη ενέργεια, η οποία επιτρέπει σ’ αυτόν να παλέψει ενάντια στην κακοτυχία. 

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

     Κατά την Δευτέρα περιοδεία επαναλαμβάνεται η ίδια περίπου διαδικασία και δραματική πορεία του μυούμενο, την οποία αρκούντως ερμηνεύει το τυπικό. Στην δεύτερη όμως περιοδεία ο Α’ Επόπτης επιτρέπει την διέλευση του Δοκίμου, με τον όρο όπως καθαρθή αυτός δια του ύδατος. Στα αρχαία ως και στα νεώτερα μυστήρια η κάθαρσης δια του ύδατος είναι βασικό μέρος της μυήσεως. Η φυσική του έννοια είναι η δια της οντολογικής κλίμακας των ιχθύων, διέλευση της ατομικής ψυχής και η εξέλιξη αυτής μέσα στο στοιχείο του ύδατος. Συμβολίζει την συνένωση της νεότητας και της εφηβικής ηλικίας του ανθρώπου και την ενεργητική ζωή του, κατά την διάρκεια της οποίας αυτός επιδίδεται στη πάλη των παθών του. Η ηθική όμως και πνευματική σημασία είναι ότι ο μυούμενος πρέπει να αποβάλλει τα οργανικά του ρύποι, αλλά προ πάντος τα πάθη και  τις  αντιφατικές ή αντικοινωνικές αντιλήψεις και ιδέες. Στα Ελευσίνια μυστήρια η τελετή μαζί με την πομπή διαρκούσε εννέα ημέρες. Η δεύτερη ημέρα αφιερώνονταν στους καθαρμούς οπότε οι προς μύηση κατέβαιναν  στην θάλασσα και λούζονταν φέρνοντας ένα μικρό γουρουνάκι, σύμβολο των ποταπών παθών, το οποίο μετά οι μύστες θυσίαζαν , υπονοώντας ότι και αυτοί θυσίασαν τα πάθη τους και τα ελαττώματα τους, ώστε απαλλαγμένοι από αυτά καταστούν αγνοί και ικανοί και έτσι να προσχωρήσουν στην μύηση των ανωτέρω βαθμών.

ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ

   Και η τελευταία αυτή περιοδεία εκτελείται κατά το τυπικό με την ίδια διαδικασία περίπου των δύο προηγουμένων αλλά περιέχει  στοιχεία τα οποία προσδίδουν βαρύτητα και ιερότητα στην δραματική αυτή καμπή της μυήσεως. Τα στοιχεία αυτά είναι η πυρά  και οι φλόγες. Για να επιτρέψει όμως ο Σεβάσμιος την διέλευση στον αμύητο δίνει την προσταγή όπως διέλθει δια των φλογών. Η δοκιμασία αυτή έχει πολύπλευρη και βαθύτατη σημασία. Συμβολίζει την ώριμη ηλικία και τα γηρατειά, που η Σοφία στεφανώνει τον αγαθό και ενάρετο άνθρωπο, με τα πιο ζωηρά χρώματα του Φωτός. Το πυρ από το οποίο παράγονται οι φλόγες είναι η Τετάρτη κατάσταση, με την οποία εκδηλώνεται η ουσία της φύσεως. Οι φλόγες αφού περιβάλλουν τον δόκιμο, περατώνουν τις δοκιμασίες και λυτρώνουν το μέχρι εκείνη τη στιγμή δοκιμαζόμενο  όν, το οποίο διαμέσου των προσπαθειών επιζητούσε την δύναμη και τα μέσα να γνωρίσει το περιβάλλον και να προσαρμοσθεί σ’ αυτό. Και η δύναμη αυτή με την οποία τον περιβάλλουν οι φλόγες είναι η δύναμη του Νοείν , είναι ο λόγος τον οποίο εκδηλώνουν οι ανθρώπινες υποστάσεις και μέσα από αυτό αποκτούν την Γνώση με την οποία η εξέλιξη σε ανώτερες πνευματικές σφαίρες είναι ταχύτατη.

Κατόπιν ο Σεβάσμιος υποδεικνύει την τήρηση των αρχών της αγάπης και της φιλανθρωπίας , αφού υποβάλει τον δόκιμο στη δοκιμασία της θυσίας του αίματος του, τον προσκαλεί να δώσει την επίσημη διαβεβαίωση και ομνύει αυτός τον Τεκτονικό όρκο. Σε μια υποβλητική τελετουργική σκηνή του αποκαλύπτονται οι οφθαλμοί για να αντιληφθεί και ακούσει τις τρομερές συνέπειες της Επιορκίας.

ΚΑΘΑΡΜΟΙ  ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΕΙΩΝ

  Στις περιοδείες του ο νεομύητος βγαίνει αρχικά από την γη, κατόπιν καθαρίζεται με τον αέρα  το νερό και την φωτιά. Απαλλάσσεται δηλαδή διαδοχικά από την υλική ζωή, την φιλοσοφία, και την Θρησκεία και φθάνει στη καθαρή μύηση. Για να μπορέσει κανείς να χαρεί το Φως της Αλήθειας πρέπει να απαλλαγεί από τις προλήψεις της παιδικής ηλικίας και να επιδοθεί με ζήλο στη μελέτη της Σοφίας.

Κατά την πομπή των πυρσών προς την Ελευσίνα  στις γιορτές των Ελευσίνιων Μυστηρίων, οι υποψήφιοι Μύστες κρατούσαν ο καθένας από μία δάδα αναμμένη και βάδιζαν δύο-δύο. Έμπαιναν στο Ναό της Δήμητρας και υποβάλλονταν με αυτό τον τρόπο στο συμβολικό καθαρμό της Φωτιάς.

Με τις περιοδείες πραγματοποιείται και η Πυθαγόρεια «Τετρακτύς». Ο νεομύητος βγαίνοντας από τον Ναό ας έχει υπόψη του το ρητό το οποίο δίνονταν κατά τις αρχαίες μυήσεις, που είναι χαραγμένο στη γρανίτινη βάση της τερατόμορφης Σφίγγας « Γνωρίζειν, θέλειν, τολμάν, σιγάν».

Να γνωρίζεις με αντίληψη (άνθρωπος), να θέλεις με θέρμη ( λιοντάρι ), να τολμάς με θάρρος, (Αετός) και να σωπαίνεις με δύναμη (Ταύρος).

ΤΟ ΠΕΡΙΖΩΜΑ

 ΤΟ ΠΕΡΙΖΩΜΑ

 

          Σήμερα θα μιλήσουμε και θα αποσυμβολίσουμε το Περίζωμα.  

Το πλέον σημαντικό σύμβολο για τον Ελευθεροτέκτονα. 

Μόλις ο νεόφυτος δώσει τον όρκο δέσμευσης και αφού ο Σεβάσμιος. τον καθιερώσει σαν τέκτονα μαθητή, του δίδει τον τριπλό αδελφικό. ασπασμό και τον ενδύει με τα διακριτικά του βαθμού του δηλαδή με το περίζωμα (την ποδιά), έμβλημα εργασίας. 

Με αυτά τα διακριτικά θα παρουσιάζεται στο εξής εντός της Στοάς του. Είναι τιμή για κάθε τέκτονα να ενδύεται τα διακριτικά του, δηλαδή την ταπεινή ποδιά αέναης εργασίας και δραστηριότητας. Χωρίς το ένδυμα αυτό δεν επιτρέπεται σε κανένα τέκτονα να διαβεί την πόρτα της Στοάς, εκτός από όσους κατέχουν ύπατους βαθμούς, που αντί του περιζώματος έχουν άλλα διάσημα.

Κάθε τέκτονας. όσο κι αν προχωρήσει μελλοντικά εις την τεκτονική πορεία, όσο κι αν εμβαθύνει στα απόκρυφα μυστικά του θεσμού, ποτέ δεν θα αποχωριστεί το δερμάτινο περίζωμά του. Μεταβάλλεται ίσως το σχήμα του και οι επ' αυτού διακοσμήσεις του και αποκτά διαρκώς νέους συμβολισμούς. Όμως ουσιαστικά παραμένει ότι υπήρξε από την αρχή για τον νεομύητο. Το διακριτικό γνώρισμα του   τέκτονα.

Η τελετή περιβολής του τέκτονα με το περίζωμα, έχει το αρχέτυπό της στους αρχαίους χρόνους. Η χρησιμοποίηση του ή κάτι άλλου ανάλογου προς αυτό, ως μυστικού συμβόλου, ήταν κοινό σε όλα τα έθνη της γης.

Εις τα Μυστήρια του Μίθρα στη Περσία ο υποψήφιος περιβάλλετε λευκό περίζωμα.

Στην Αρχαία Αίγυπτο είχε σχήμα τριγωνικό.

Στα Ινδικά, στα Αιθιοπικά μυστήρια, χρησιμοποιούσαν επίσης περιζώματα . 

Στους Εβραίους αποτελεί μέρος της στολής του Ιερατείου.

    Ο περιηγητής Kaempfer αναφέρει ότι οι Ιάπωνες σε ορισμένες μυστηριακές μυήσεις, δίδουν στους υποψήφιους λευκό περίζωμα δεμένο γύρω από τα νεφρά με ζώνη ή ταινία.

Στα Σκανδιναναυϊκά Μυστήρια, η στρατιωτική νοοτροπία του λαού αντικατέστησε το λευκό περίζωμα με λευκή ασπίδα, η επίδοσή της όπως στους νεόφυτους συνοδεύετο από εμβληματική διδασκαλία παρεμφερή προς την τεκτονική  διδασκαλία.

    Στο τεκτονικό περίζωμα σήμερα, δύο πράγματα πρέπει να τηρούνται για την διατήρηση του συμβολισμού του. Πρώτον το χρώμα του. Πρέπει να είναι αγνό λευκό και ακηλίδωτο. Το λευκό πάντα ήταν σύμβολο της αγνότητας. Στα αρχαία Μυστήρια ο υποψήφιος έφερε πάντα λευκή περιβολή. Οι Ρωμαίοι ιερείς φορούσαν λευκή στολή όταν τελούσαν θυσίες.  Οι Δρυίδες χρησιμοποιούσαν διάφορα χρώματα στους διάφορους βαθμούς, αλλά στο τελευταίο βαθμό της τελειότητας, το χρώμα ήταν λευκό.

Δεύτερο το υλικό του. Πρέπει να είναι από δέρμα προβάτου. Κανένα άλλο υλικό, μετάξι ή ύφασμα λινό ή κάτι άλλο πρέπει να χρησιμοποιείται επειδή αλλοιώνει τον εμβληματικό χαρακτήρα του.

Επομένως το πραγματικό τεκτονικό περίζωμα πρέπει να είναι από δέρμα προβάτου, πλάτους 14-16 ιντσών και ύψους 12-14 ιντσών. Το τετράγωνο κάτω με τριγωνικό επικάλυμμα μήκους 3-4 ιντσών. 

     Στο περίζωμα του διδασκάλου υπάρχει πλαίσιο από γαλάζια ταινία που συμβολίζει την παγκόσμιο αδελφότητα των τεκτόνων. Αυτά αφορούν τα περιζώματα των Συμβολικών Στοών.

Όσο προχωρούμε σε ανώτερους βαθμούς αλλάζουν ως προς το χρώμα, το πλαίσιο και τις διακοσμήσεις, που συμβολίζουν πάντα την διδασκαλία του βαθμού. Επίσης οι αδελφοί αξιωματικοί της Στοάς μπορούν να το διακοσμήσουν με ειδικά κοσμήματα (δηλαδή δύο γαλάζιες ταινίες με ασημένια κρόσσια). 

Ο Σεβάσμιος Διδάσκαλος της Στοάς φέρει περίζωμα κεντημένο με τα γράμματα Μ.: Β.: 

Το περίζωμα του μαθητή αποτελείται από το κυρίως περίζωμα και από το τριγωνικό κάλυμμα τραβηγμένο προς τα επάνω. 

Για να εξηγηθεί ο συμβολισμός αυτού του τρόπου που φοριέται από τους αδελφούς μαθητές, ανατρέχουμε στον συμβολισμό του τετραγώνου και του τριγώνου.

Δηλαδή το τετράγωνο συμβολίζει την "κατώτερη ανθρώπινη τετρακτύν" που αποτελείται από: την κατώτερη διάνοια, τις κατώτερες συγκινήσεις (θυμικό), το διπλούν αιθερικό σώμα, το αδρό φυσικό σώμα.

Το τρίγωνο συμβολίζει την "ανώτερη ανθρώπινη τριάδα" που αποτελείται από: την πνευματική θέληση, την ενορατική αγάπη, την ανώτερη διάνοια. Η "ανωτέρα ανθρώπινη τριάς" αποτελεί τον ανώτερο τρισυπόστατο άνθρωπο τον πλασμένο "κατ' εικόνα και ομοίωση" Του  Μ.: Α.: Τ.: Σ.: 

Το τρίγωνο λοιπόν που συμβολίζει την "ανωτέρα ανθρώπινη τριάδα", παριστάνει το "εγώ" ή την ψυχή του ανθρώπου και το τετράγωνο που συμβολίζει την "κατωτέρα τετρακτύν", παριστάνει την προσωπικότητα του ανθρώπου.

Ο συνδυασμός του τετραγώνου και του τριγώνου, το σύμπλεγμα δηλαδή του γνώμονα  και του διαβήτη, το αποτεθειμένον επάνω στη Βίβλο του Νόμου, συμβολίζει την "επτασύνθετο ανθρώπινη φύση", που πρέπει να στηρίζεται πάντοτε στο θείο Νόμο και να έχει τις ελπίδες της στο θείο έλεος.

    Στο μαθητή τέκτονα το "εγώ" ή ψυχή (ανωτέρα τριάς) δεν έχει ακόμα την κυριαρχία της υλικής φύσεως (κατωτέρα ανθρώπινη τετρακτύς).  Για το λόγο αυτό το τριγωνικό κάλυμμα (που συμβολίζει την ψυχή - ανώτερη τριάδα) βρίσκεται έξω από το  τετραγωνικό σώμα του περιζώματος (που συμβολίζει την "κατώτερη τετρακτύν" - υλική φύση του ανθρώπου). Όταν αυτή η κυριαρχία αποκτηθεί, όταν δηλαδή ο μαθητής λάβει αύξηση μισθοδοσίας, το τριγωνικό κάλυμμα κατεβαίνει και κυριαρχεί επάνω στο τετραγωνικό σώμα του περιζώματος.

Επίσης το ανορθωμένο τριγωνικό επικάλυμμα στο βαθμό του μαθητού, προστατεύει το επιγάστριο το οποίο συνδέεται με το ηλιακό πλέγμα, το οποίο αναλογεί με την περιοχή από την οποία εξαρτώνται τα αισθήματα και οι συγκινήσεις, εναντίον των οποίων πρέπει να προστατευθεί ο μαθητής, για να φθάσει την γαλήνη του πνεύματος ενός πραγματικού μύστη.  Με τον τρόπο αυτό απομονωμένα τα αισθήματα, δεν υπάρχει κίνδυνος να ενοχλήσουν με την ακτινοβολία τους την βαθιά γαλήνη του Ναού εις την οποία γίνεται δεκτός ο μαθητής. 

Οι Εταίροι και οι Διδάσκαλοι, δύνανται να κατεβάσουν το τριγωνικό επικάλυμμα, επειδή σ' αυτούς δεν υπάρχει πλέον ο προαναφερθείς κίνδυνος.

     Το εκ δέρματος προβάτου περίζωμα, υπενθυμίζει τον δερμάτινο χιτώνα τον οποίο περιβλήθηκαν κατά τον βιβλικό μύθο ο Αδάμ και η Εύα, υποχρεωθέντες να εγκαταλείψουν τον Παράδεισο (συμβολισμός της απόλαυσης, της αδράνειας και της ανάπαυσης) και να παραδοθούν στη λύπη και τον κόπο. Ο κόπος δεν αποτελεί κατάρα για τον άνθρωπο: είναι η γενεσιουργός αιτία της ευτυχίας του. Για να γίνει όμως ακένωτος πηγή χαράς πρέπει να αγαπάται κατά την αξία της και να μην εκτελείται για εγωιστικούς σκοπούς. Αλλά εάν τα παλαιά κείμενα παρουσιάζουν την εργασία σαν τιμωρία, ο Τεκτονισμός την δοξάζει.  Ο σκλάβος μπορεί να καταριέται την καταναγκαστική εργασία του, αλλά ο ελεύθερος άνθρωπος απαρνιέται την τεμπελιά και την αργία και βρίσκει το απόγειο της ευτυχίας σε μια σταθερή, γόνιμη και πολύτιμη γι' αυτόν εργασία.  Προς τούτο το περίζωμα είναι λευκό, άσπιλο και αγνό.

Σαν σύμβολο εργασίας, όταν το φοράμε πρέπει να θυμούμεθα ότι πρόκειται ν' αρχίσουμε την τεκτονική εργασία και γι' αυτό είναι απαραίτητο να διώξουμε από το νου μας κάθε βέβηλη σκέψη, κάθε φροντίδα, κάθε οργή, κάθε μίσος και ν' αφήσουμε να κυριαρχήσουν στην ψυχή μας ωραία και απαλά αισθήματα αγάπης, αλληλεγγύης και αφοσίωσης στην ιδέα του καλού.

Όταν βεβαιωθούμε ότι είμαστε έτσι ψυχικά προετοιμασμένοι, τότε και μόνον τότε επιτρέπεται να εισέλθουμε στον τεκτονικό Ναό και να αναλάβουμε το τεκτονικό μας έργο. Ο λόγος λοιπόν που πρέπει να φορούμε το περίζωμα έξω κι όχι μέσα στο Ναό, είναι ότι πρέπει ν' αποφεύγουμε με τον πιο απόλυτο τρόπο να εισάγουμε μέσα στο Ναό, σκέψεις κακές που διαταράσσουν και εξουδετερώνουν τις καλές τεκτονικές προσπάθειες όλων των αδελφών. Για την ίδια ακριβώς αιτία πρέπει στο τέλος των εργασιών να βγάζουμε το περίζωμα πάλι εκτός του Ναού. 

      Εκτός από τον παραπάνω λόγο για τον οποίο επιβάλλεται να φορούμε πάντα το περίζωμα έξω από τον Ναό και να το διατηρούμε σ' ολόκληρη τη διάρκεια των τεκτονικών εργασιών μας, είναι η απομόνωση του ανώτερου τμήματος του ανθρωπίνου σώματος από το κατώτερο.  Αυτή η απομόνωση, όπως υποστηρίζουν και οι αποκρυφιστές, πρέπει να διατηρείται με επιμέλεια σ' ολόκληρη τη διάρκεια των τεκτονικών εργασιών.

    Αδελφοί μου θα κλείσω αυτόν τον αποσυμβολισμό, όπως το συνηθίζω με τα λόγια του Σεβάσμιου Διδασκάλου από το τυπικό μας, κατά την μύηση όταν τον περιβάλλει με το περίζωμα του μαθητού και πριν ο Β΄ επόπτης του υποδείξει την πρώτη του εργασία, δηλαδή την αρχή της κατεργασίας του Ακατέργαστου Λίθου.

          …Να φέρετε το περίζωμα αυτό, το οποίον είναι σύμβολο της εργασίας και σας δίδει το δικαίωμα να παρακάθησθε μεταξύ ημών.  Οφείλετε να το φέρετε πάντοτε εντός της Στοάς με το τριγωνικό επικάλυμμα εστραμμένον προς τα άνω…..

 

Στάθμη και το νήμα της στάθμης

 Στάθμη και το νήμα της στάθμης

 

    Μπορεί το χάος με την ερμαφρόδιτη σύνθεσή του να δημιουργεί κόσμους.Όχι όμως χαώδεις κόσμους, άναρχους, όπως ακούγεται.

Το υπέρτατο όν, ο Μ.Α.Τ.Σ. ήτανε ο πρώτος οικοδόμος, ο οποίος ασχολήθηκε με την ανέγερση και την διακόσμηση των ουράνιων θόλων.

Κανείς δεν γνωρίζει κοιτώντας προς τον ουρανό, ποια σταγόνα βροχής θα τον χτυπήσει ακριβώς στα βλέφαρα, ποια νιφάδα θα καθίσει απαλά στα χείλη του, πόσες μυριάδες άστρα βρίσκονται στο οπτικό του πεδίο, πόσα δισεκατομμύρια χρόνια πλέουν στην αιθεροθάλασσα που απλώνεται ως τις ακτές του σύμπαντος, πόση μαγεία, τέχνη και δύναμη απαιτήθηκε για να δημιουργηθεί ένα ελάχιστο, τμήμα από τον αμφιβληστροειδή των οφθαλμών του. Πόση αγαθότης και προστασία υπάρχει στο σύμπαν! Πόση βαναυσότητα και ανοησία γύρω μας.

Η επιμέλεια των πλανητών και της εκάστης φύσης για να δομηθεί τόσο τέλεια, ενδεχομένως να χρειάστηκε τη " Στάθμη και το νήμα της στάθμης".

Η λάξευση του ακατέργαστου λίθου εδώ μέσα θα συμβάλει στην ψυχική αυτοκαλλιέργηση  μας. Προσπαθώντας να απελευθερώσει την οντότητά μας από τα μέταλλα. Να δομήσει τον τέλειο άνθρωπο. Αυτό για να γίνει όμως,  χρειάζεται να συνεργαστούμε με όλα κοσμικά υλικά που μας παρέχει ο ναός μας.

Η συνηθισμένη κοινωνική αγωγή και παιδεία δεν μπορεί από μόνη της να προαγάγει τις ψυχικές δυνατότητες του ανθρώπου, ούτε και να τις αναπτύξει τόσο ώστε να αποκαλύπτονται οι αρετές που ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του.

Ο Τεκτονικός Ναός έρχεται ακριβώς, να συμπληρώσει αυτό το κενό. Με τα εργαλεία του ναού μας προσπαθούμε να αναπτύξουμε τον νου, τον χαρακτήρα και το συναίσθημά μας, για να μπορέσουμε να επιτύχουμε την αυτοβελτίωσή μας.

Με την Στάθμη και το Νήμα της Στάθμης, θα δώσει τέρμα στα ζιζάνια και τις μαύρες Σκεπτομορφές , που επηρεάζουν το όμορφο πνεύμα που μας διακατέχει και με τον εξανθρωπισμό μας θα φτάσουμε στην εσωτερική μας ελευθερία και επομένως στην ειλικρίνεια απέναντι πρώτα στον εαυτό μας αλλά και απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Με την Στάθμη βοηθάμε ώστε ν' απελευθερωθούμε απ' τα δεσμά του εαυτού μας, να λυτρωθούμε  απ' τις συμβατικές και πρόσκαιρες απολαύσεις. Από τα πάθη μας και κυρίως από τις αντικοινωνικές μας τάσεις.

Στόχος μας πνευματικός μέσα από τις επιδιώξεις του φιλοσοφικού μας λίθου , είναι να επιτύχουμε την κυριάρχηση του πνεύματος στην περιοχή της καρδιάς και του συναισθήματος , νιώθοντας όλο και περισσότερο άνθρωποι πλάι στους συνανθρώπους μας. Μετατρέπουμε δηλαδή το άτομό μας σε ηθική προσωπικότητα ανοικοδομώντας μέσα μας τον Ναό της Αρετής , τον Ναό της δικής μας Αρετής. Τα οικοδομικά υλικά αυτού του Ναού αποτελούν οι ίδιοι οι Τέκτονες. Οι άνθρωποι δηλαδή, στον συμβολικό αυτό Ναό , μοιάζουν με ακατέργαστους λίθους, που όταν λαξευτούν συντελούν στην δημιουργία εξελιγμένης κοινωνίας, όπως τα άψυχα υλικά όταν λαξευτούν μετατρέπονται σε αριστουργήματα τέχνης.

Προσπαθώ να κάνω αυτή την προσέγγιση, πριν περάσω στον πυρήνα της εργασίας μου, για να δείξω κυρίως στους μαθητές και εταίρους, τον λόγο που η Τεκτονική μεθοδολογία χρησιμοποιεί σύμβολα και αλληγορίες, όπως "Λαξευμένους Λίθους" , που σημαίνει τους ηθικά εξελιγμένους και ελεύθερους Τέκτονες. Ή "Τον Ναό της Αρετής", που υποδηλώνει τον αληθινό Τέκτονα, αλλά και την ηθικά και πνευματικά εξελιγμένη κοινωνία.

Τα Τεκτονικά σύμβολα , περιλαμβάνουν αντικείμενα, ή σχήματα , όπως η εργασία μου, "Στάθμη και νήμα Στάθμης", που επίσης υποδηλώνουν ορισμένες ιδέες, έννοιες, ή γεγονότα που σχετίζονται με την Τεκτονική διδασκαλία. Η χρησιμοποίηση αλληγοριών και συμβόλων, βοηθάει στην ελεύθερη και πολύπλευρη κατανόηση βαθύτερων φιλοσοφικών εννοιών. Χάρη στην έντονη οπτική μεταδοτικότητα των συμβόλων, εδώ μέσα, διατηρούνται πάντα ζωντανές οι βαθύτερες έννοιές τους και οι αλήθειες που εμπεριέχουν. Η αλήθεια όμως δεν μπορεί να γίνει πλήρως αντιληπτή και ούτε γράφεται με λόγια. Η αλήθεια βιώνεται.

Ενώθηκαν λοιπόν, η Στάθμη ( οριζοντίως Α΄ ΕΠ… ) και το νήμα της Στάθμης, (καθέτως) έλεγχος καθέτως Β ΄ΕΠ… και δημιουργήθηκε ένας Γνώμονας. Ανάμεσα από τον Α΄ και τον Β΄ Επόπτη, σε τρίγωνο, έχουμε τις 3 στήλες. Με την ένωση των δύο εποπτών, Γενετήσια ορμή Α΄ Επόπτης,(υποδηλώνει την αρσενική αρχή), τον δεύτερο, αστέρα της στοάς, επιβλητικός ρυθμός πάνω στο κιονόκρανο  δωρικού ρυθμού  σαν λεοντοκεφαλές.

Στη στήλη αυτή έχουμε την Ισχύ να μας σηκώνει ψηλά. Κατευθύνει τους Τέκτονες πάντα με την στάθμη προς τις υψηλότερες έννοιες της Θείας Αρμονίας.

Ιερό κέντρο η στήλη του Α΄ επόπτη. Φυσικός ήλιος. Σύνδεση γενετήσια με τον Σεβάσμιο Διδάσκαλο. Β΄ επόπτη Νήμα Στάθμης. Στήλη Κάλλους. Η καρδιά του Ήλιου της στοάς. Ο οποίος διοχετεύει ενέργεια στους μαθητές. Η στήλη αποτελείται από την κάλαθο και τον Άβακα. Την βάση του κάλαθου, καλύπτουν δύο σειρές φύλλων Ακάνθου. Μέσα από αυτά φυτρώνουν ελικοειδής βλαστοί. Το μακιγιάζ της ανθρώπινης διάνοιας.

Από τον αλχημιστικό αυτό γάμο, των δύο εποπτών, Στάθμη και Νήμα Στάθμης, δημιουργήθηκε ο Γνώμονας. Ο Σεβάσμιος Διδάσκαλος ο  Ιεροφάντης , τον οποίο ακολουθούν 3 πλανήτες, ο Ερμής, η Αφροδίτη, και ο Ουρανός και γίνεται η νόηση, επικοινωνία και ενόραση της Ανατολής, ο δρόμος του ασυνειδήτου. Πάνω από τον Γνώμονα υπάρχει ο Διαβήτης , ο οποίος υποδηλώνει το απεριόριστο άνοιγμα του απείρου, το όλον του Μ.Α.Τ.Σ. Ο Διαβήτης δηλώνει επίσης την ενεργητικότητα του Θείου πάνω στην Ύλη. Στην θηλυκή , αρνητική ενέργεια , που υπάρχει σ' όλο το Σύμπαν και που χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε δημιουργία.

Ο Γνώμων είναι το καθήκον προς τους ανθρώπους. Ο Διαβήτης το καθήκον προς τον εαυτό μας, επί των παθών μας.

Αδελφοί μου  με το άγγιγμα της φλόγας των 3 στηλών γεννηθήκατε εσείς. Από τον αλχημικό γάμο της στοάς γεννηθήκαμε όλοι μας. Από την Σοφία, Ισχύ και Κάλλος δημιουργήθηκαν οι κόσμοι.

Συγγνώμη  που ξέφυγα λιγάκι. Αλλά νομίζω, πως αν δεν αναφερόμουν στις 3 στήλες δεν θα μπορούσα να κάνω τον συσχετισμό για να αποσυμβολίσω την Στάθμη και το νήμα της Στάθμης.

Η Στάθμη που είναι πάντα οριζόντια , είναι σύμβολο ισότητας. Αδελφικής ισότητας αναγνωρίζοντας την πατρική ιδιότητα της δημιουργού δύναμης του Μ.Α.Τ.Σ.

Μας διδάσκει επομένως ότι ενώπιον του Μ.Α.Τ.Σ τα πλάσματά του κινούνται σε όλα τα πεδία όπως οι κινούμενοι αστέρες, οι οποίοι βρίσκονται εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά, φαίνονται εντούτοις λάμποντας   στο ίδιο τμήμα του ουρανού. Απ' αυτής της απόψεως, η Στάθμη μας διδάσκει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, έχοντας κοινό τερματισμό της ζωής τους και ετοιμάζονται να κριθούν από τον ίδιο αμετάβλητο νόμο.

Η Στάθμη θεωρείται , με τον Γνώμονα και το νήμα Στάθμης , μεγάλης σημασίας και ως σύμβολα την συναντάμε στην ζωή μας συνέχεια. Σε οικοδομήσεις έργων τέχνης, μνημείων ακόμα, και στις κατοικίες που μένουμε. Χωρίς το σαούλιασμα που λένε οι οικοδόμοι, δόμηση του έργου δεν γίνεται και όσοι το κάνανε έτσι απλά το οικοδόμημα ή γκρεμίστηκε ή έμεινε για πάντα στραβό και άμορφο.

Εμείς οι Τέκτονες επιβάλλεται να κουβαλάμε την Στάθμη και το νήμα της όση διάρκεια έχει και η ψυχή μας σ' αυτό το πεδίο ή φάσμα ζωής. Η Στάθμη και το νήμα της Στάθμης με τον Γνώμονα στο Αγγλικό Τεκτονικό σύστημα, είναι τα 3 κινητά κοσμήματα. Στο Αμερικάνικο σύστημα είναι ακίνητα κοσμήματα. Η Στάθμη είναι το επίσημο έμβλημα του Α΄ Επόπτη. Γιατί όταν η στοά εργάζεται , τα μέλη της είναι εξαρτημένα  από τον Α΄ Επόπτη ο οποίος εφορεύει τις εργασίες. Στον Τεκτονικό Συμβολισμό η Στάθμη πρέπει να αποτελείται από ακριβή Γνώμονα, η γωνία της κορυφής πρέπει να είναι 90 μοίρες.

Ο Ραγκόν , θεωρεί την Στάθμη ως σύμβολο της κοινωνικής ισότητας βάση του φυσικού δικαίου. Για άλλους η Στάθμη είναι το σύμβολο της αρχικής ισότητας.

Ο Βιρτ διαβλέπει στην Στάθμη την υπόμνηση του αλχημικού σημείου του θείου. Ουσίας της οποίας η καύσης διατηρεί το κεντρικό πυρ πάσης εστίας δράσεως και προσθέτει ότι ο Α΄ Επόπτης είναι ακριβώς ο φύλακας της εργατικής αυτής δράσεως την οποία και αναζωογονεί.

Παρατηρούμε βέβαια, ότι τα σημεία τόσο των μαθητών όσο  και των εταίρων και των διδασκάλων γίνονται πάντοτε δια του Γνώμονος και της Στάθμης και του νήματος.

Ο Γνώμων όπως και στην αρχή ανέφερα, σχηματίζεται από την Στάθμη οριζοντίως και το  νήμα καθέτως. Η οριζοντίως γίνεται πάντοτε από τα αριστερά προς τα δεξιά και η κάθετος  από πάνω  προς τα κάτω. Η πρώτη φανερώνει εκούσια και λογική ενέργεια η δε δεύτερη την επιβολή του πνεύματος επί της ύλης.

Με το νήμα της Στάθμης υπονοούμε και σαν σύμβολο του Β΄ Επόπτη. Είναι σύμβολο ευθύτητας. Καθώς ο επαγγελματίας Τέκτονας αναγείρει την οικοδομή στηριζόμενος στο νήμα στάθμης η οποία τον οδηγεί  ώστε να μην παρεκκλίνει καθόλου της ευθείας.

Έτσι και ο Ελευθεροτέκτων  καθοδηγούμενος από τις ακλόνητες αρχές του δικαίου και της αλήθειας παραμένει πιστός εις την εκπλήρωση του Θείου προορισμού του.

Η Στάθμη λοιπόν που φέρει ως έμβλημα ο Α΄ Επόπτης διδάσκει , την ισότητα των ανθρώπων ενώπιον του Θεού και του τάγματος, την κοινή μας μοίρα, της χρήσης ταυτοσήμων σταθμών και μέτρων προς όλους.

Και τέλος το γεγονός ότι οι Τέκτονες συναντούν τους αδελφούς και όλους τους ανθρώπους στο ίδιο επίπεδο της δικαιοσύνης. 

Η Στάθμη του νήματος συμβολίζει την ακριβοδίκαιη και απαραίτητη ευθύτητα και εντιμότητα προς τους αδελφούς μας και όλους τους συνανθρώπους μας.